zapalenie okołooczne

Zapalenie okołooczne, znane również jako zapalenie tkanek oczodołu lub cellulitis orbitalis, jest poważnym stanem zapalnym tkanek otaczających gałkę oczną, w tym tkanek miękkich oczodołu. Schorzenie to może obejmować tkanki przed i za przegrodą oczodołową, co determinuje klasyfikację na zapalenie przedprzegrodowe (preseptal) i zaprzegrodowe (postseptal).

Najczęstszą przyczyną zapalenia okołoocznego są infekcje bakteryjne, szczególnie wywołane przez Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae oraz bakterie beztlenowe. Zakażenie może rozprzestrzeniać się z zatok przynosowych, zwłaszcza z zatoki sitowej, z powodu bliskiego sąsiedztwa anatomicznego. Inne przyczyny obejmują urazy, ugryzienia owadów, zakażenie miejscowe (np. jęczmień) oraz powikłania po zabiegach chirurgicznych.

Objawy kliniczne zapalenia okołoocznego obejmują obrzęk i zaczerwienienie powiek oraz tkanek otaczających oko, ból, ograniczenie ruchomości gałki ocznej, podwójne widzenie (diplopię), wytrzeszcz (proptosis), a w ciężkich przypadkach – pogorszenie ostrości wzroku. Stan ten może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ropień oczodołu, zakrzepica zatoki jamistej czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, badania laboratoryjne (morfologia, CRP, posiewy) oraz obrazowanie (tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny oczodołów i zatok przynosowych). Leczenie zazwyczaj wymaga agresywnej antybiotykoterapii dożylnej, a w przypadku ropni – interwencji chirurgicznej. Ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, zapalenie okołooczne wymaga szybkiej diagnozy i intensywnego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl