ścieńczenie naskórka

Ścieńczenie naskórka to stan dermatologiczny charakteryzujący się zmniejszeniem grubości najbardziej zewnętrznej warstwy skóry. Proces ten może być spowodowany różnymi czynnikami, w tym fizjologicznym starzeniem się skóry, przewlekłym stosowaniem miejscowych kortykosteroidów, ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe, chorobami metabolicznymi czy zaburzeniami genetycznymi.

Klinicznie ścieńczenie naskórka objawia się wygładzeniem powierzchni skóry, widoczną siatką naczyń krwionośnych (teleangiektazje), zwiększoną wrażliwością na urazy mechaniczne oraz zaburzeniami bariery skórnej. Skóra staje się bardziej podatna na mikrourazy, a jej funkcja ochronna przed czynnikami zewnętrznymi ulega osłabieniu.

W diagnostyce ścieńczenia naskórka wykorzystuje się badanie dermatoskopowe, USG skóry wysokiej częstotliwości oraz mikroskopię konfokalna. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie emolientów, preparatów z kwasem hialuronowym, retinoidów oraz peptydów stymulujących produkcję kolagenu i elastyny.

W przypadku jatrogennego ścieńczenia naskórka (np. po długotrwałym stosowaniu silnych kortykosteroidów) konieczne jest stopniowe odstawianie leku i wprowadzenie terapii regeneracyjnej. Profilaktyka obejmuje właściwą fotoprotekcję, nawilżanie skóry oraz unikanie nadmiernego stosowania preparatów złuszczających i drażniących.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl