zakażenie dróg moczowo-płciowych

Zakażenie dróg moczowo-płciowych obejmuje szerokie spektrum stanów infekcyjnych dotyczących układu moczowego (cewki moczowej, pęcherza, moczowodów, nerek) oraz narządów płciowych. Najczęstszymi patogenami wywołującymi te infekcje są bakterie, szczególnie Escherichia coli, odpowiedzialna za około 80% niepowikłanych zakażeń układu moczowego. Inne częste patogeny to Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz chorobotwórcze grzyby z rodzaju Candida.

Objawy zakażenia dróg moczowych obejmują dyzurię (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcia naglące, ból w okolicy nadłonowej, mętniejący i nieprzyjemnie pachnący mocz, a przy pielonefrycie – gorączkę, dreszcze i ból w okolicy lędźwiowej. Zakażenia narządów płciowych mogą manifestować się poprzez wydzielinę z cewki moczowej lub pochwy, świąd, pieczenie, bolesność podczas stosunków płciowych oraz zmiany skórne w okolicy narządów płciowych.

Diagnostyka zakażeń dróg moczowo-płciowych opiera się na badaniu ogólnym i posiewie moczu, badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa), a w przypadku zakażeń narządów płciowych – na badaniu mikroskopowym wydzieliny, posiewach bakteriologicznych, testach w kierunku chlamydiozy, rzeżączki czy rzęsistkowicy. Leczenie zależy od rodzaju patogenu i obejmuje przede wszystkim antybiotykoterapię celowaną, a w przypadku zakażeń grzybiczych – leki przeciwgrzybicze.

Profilaktyka zakażeń dróg moczowo-płciowych polega na utrzymywaniu odpowiedniej higieny intymnej, regularnym oddawaniu moczu, odpowiednim nawodnieniu organizmu, unikaniu przechłodzenia oraz stosowaniu bezpiecznych praktyk seksualnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak anomalie anatomiczne dróg moczowych, cukrzyca, ciąża, obniżona odporność oraz stosowanie cewników moczowych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl