nowo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa

Nowo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa (PBS, ang. CML) to nowotwór mieloproliferacyjny charakteryzujący się obecnością chromosomu Philadelphia i genu fuzyjnego BCR-ABL1. Choroba zwykle wykrywana jest w fazie przewlekłej, często przypadkowo podczas rutynowych badań krwi wykazujących leukocytozę.

Diagnostyka PBS obejmuje badanie morfologii krwi obwodowej (leukocytoza z przesunięciem w lewo, bazofilia), badanie szpiku kostnego oraz analizę cytogenetyczną i molekularną potwierdzającą obecność translokacji t(9;22) lub genu fuzyjnego BCR-ABL1. Klasyfikacja WHO wymaga określenia fazy choroby: przewlekłej, akceleracji lub kryzy blastycznej.

Leczenie nowo rozpoznanej PBS opiera się na inhibitorach kinazy tyrozynowej (TKI). Leczenie pierwszego rzutu obejmuje imatynib, nilotynib lub dasatynib. Wybór terapii zależy od profilu ryzyka pacjenta, potencjalnych działań niepożądanych oraz celów terapeutycznych. Standardowo monitoruje się odpowiedź molekularną w 3., 6. i 12. miesiącu leczenia.

Wczesna i właściwa diagnostyka oraz szybkie wdrożenie leczenia TKI zasadniczo zmieniły rokowanie w PBS, przekształcając ją z choroby zagrażającej życiu w przewlekłe schorzenie z medianą przeżycia bliską populacji ogólnej. Przy odpowiednim leczeniu 5-letnie przeżycie całkowite w fazie przewlekłej przekracza 90%.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl