złożone drgawki gorączkowe
Złożone drgawki gorączkowe to rodzaj napadów drgawkowych występujących u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat, towarzyszących nagłemu wzrostowi temperatury ciała powyżej 38°C. W przeciwieństwie do prostych drgawek gorączkowych, złożone charakteryzują się dłuższym czasem trwania (powyżej 15 minut), powtarzaniem się w ciągu tej samej choroby gorączkowej lub występowaniem ogniskowych objawów neurologicznych.
Złożone drgawki gorączkowe mogą manifestować się jako asymetryczne napady, często z jednostronnym zajęciem ciała, mogą trwać ponad 15 minut lub powtarzać się w seriach w ciągu 24 godzin. Po napadzie może występować przejściowy niedowład połowiczy (porażenie Todda). Drgawki złożone wymagają dokładniejszej diagnostyki, gdyż wiążą się z nieco większym ryzykiem rozwoju padaczki w przyszłości (4-15%) w porównaniu do prostych drgawek gorączkowych (1-2%).
Postępowanie w przypadku złożonych drgawek gorączkowych obejmuje diagnostykę różnicową w kierunku neuroinfekcji, ocenę neurologiczną, badania obrazowe (w wybranych przypadkach) oraz monitorowanie stanu dziecka. W przypadku przedłużających się napadów stosuje się leki przeciwdrgawkowe (benzodiazepiny). W wybranych przypadkach może być zalecana profilaktyka farmakologiczna, choć nie jest to rutynowe postępowanie. Istotna jest edukacja rodziców w zakresie postępowania podczas napadu oraz monitorowania rozwoju dziecka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki gorączkowe – Etiologia i przyczyny
Drgawki gorączkowe, występujące u 2-5% dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat (szczyt między 12 a 18 miesiącem życia), są najczęstszym typem napadów padaczkowych w pediatrii. Charakteryzują się napadami drgawkowymi w przebiegu gorączki ≥38°C u dzieci bez innych przyczyn napadów. Patomechanizm opiera się na nadpobudliwości neuronalnej wywołanej odpowiedzią zapalną i cytokininami podczas gorączki, przy czym istotna jest wysokość temperatury ciała. Silny komponent genetyczny potwierdzają dane o rodzinnej predyspozycji (10-33% z wywiadem dodatnim) oraz badania bliźniąt (zgodność 35-69% u jednojajowych). Mutacje genów kodujących kanały jonowe i neuroprzekaźniki (np. GABA) zwiększają podatność. Infekcje wirusowe odpowiadają za około 80% przypadków, z dominacją HHV-6 (20% pierwszych epizodów), wirusa grypy, rhinowirusów, adenowirusów, enterowirusów, RSV i ospy wietrznej. Infekcje bakteryjne, takie jak zapalenie ucha środkowego czy zakażenia Shigella i Salmonella, są rzadsze. Niedobory mikroelementów (żelazo, cynk, witamina B12, kwas foliowy, selen, wapń, magnez) zwiększają ryzyko drgawek gorączkowych. Szczepienia (MMR, DTP, IIV3) mogą tymczasowo podnosić ryzyko napadów, jednak gorączka po szczepieniu, a nie sama szczepionka, jest czynnikiem wyzwalającym, a korzyści ze szczepień przewyższają ryzyko.
cytokina prozapalna, drgawki gorączkowe, glioza, gorączkowy stan padaczkowy, infekcja bakteryjna, infekcja dróg moczowych, infekcja wirusowa, kwas gamma-aminomasłowy, nadpobudliwość neuronalna, niedobór żelaza, nieprawidłowość neurorozwojowa, odpowiedź zapalna, opóźnienie rozwojowe, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, predyspozycja genetyczna, próg drgawkowy, proste drgawki gorączkowe, rumień nagły, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciwko odrze, wirus grypy, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zakażenie pneumokokowe, zapalenie migdałków, zapalenie ucha środkowego, złożone drgawki gorączkowe