niepowikłane zapalenie cewki moczowej

Niepowikłane zapalenie cewki moczowej (urethritis) to infekcja obejmująca cewkę moczową, najczęściej występująca u kobiet, choć może dotyczyć również mężczyzn. W przeciwieństwie do powikłanego zapalenia, występuje u pacjentów bez anatomicznych i czynnościowych nieprawidłowości układu moczowego, chorób współistniejących czy czynników ryzyka.

Główną przyczyną niepowikłanego zapalenia cewki moczowej są bakterie, najczęściej Escherichia coli (80-90% przypadków), rzadziej inne Enterobacteriaceae czy Staphylococcus saprophyticus. U mężczyzn najczęstszymi patogenami są Neisseria gonorrhoeae i Chlamydia trachomatis. Typowe objawy obejmują dysurię, częstomocz, nagłe parcie na mocz, ból podbrzusza oraz pieczenie podczas oddawania moczu.

Diagnostyka niepowikłanego zapalenia cewki moczowej opiera się na ocenie objawów klinicznych i badaniu ogólnym moczu. W przypadkach wątpliwych lub nawracających wskazane jest wykonanie posiewu moczu. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje antybiotykoterapię empiryczną, najczęściej fosfomycyną (jednorazowo), nitrofurantoiną (przez 5 dni) lub trimetoprimem z sulfametoksazolem (przez 3 dni).

Niepowikłane zapalenie cewki moczowej ma zazwyczaj łagodny przebieg i dobrze reaguje na leczenie. W przypadku braku odpowiedzi na terapię pierwszego rzutu lub nawrotów, konieczna jest weryfikacja diagnozy, wykluczenie czynników powikłań oraz wykonanie posiewu moczu z antybiogramem, aby dostosować antybiotykoterapię celowaną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl