roztwór adrenaliny
Roztwór adrenaliny (epinefryny) to preparat zawierający syntetyczny odpowiednik hormonu wydzielanego naturalnie przez rdzeń nadnerczy. W medycynie stosowany jest w postaci roztworów o różnych stężeniach (najczęściej 1:1000, czyli 1 mg/ml lub 1:10000, czyli 0,1 mg/ml) do iniekcji domięśniowych, dożylnych lub podskórnych.
Adrenalina działa poprzez stymulację receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, powodując skurcz naczyń krwionośnych, przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie oskrzeli oraz hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych. Jest lekiem pierwszego wyboru w stanach nagłego zagrożenia życia, takich jak wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie krążenia czy ciężki napad astmy oskrzelowej.
W resuscytacji krążeniowo-oddechowej roztwór adrenaliny podaje się dożylnie lub doszpikowo w dawce 1 mg co 3-5 minut. W leczeniu anafilaksji zaleca się podanie domięśniowe w dawce 0,3-0,5 mg u dorosłych i 0,01 mg/kg masy ciała u dzieci (maksymalnie 0,3 mg). Należy pamiętać o krótkim okresie półtrwania leku (2-3 minuty) oraz możliwych działaniach niepożądanych, jak tachykardia, drżenie, niepokój czy zwiększenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avaxim 160 U
Szczepionka Avaxim 160 U, inaktywowana i adsorbowana przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wymaga podania domięśniowego, z wykluczeniem drogi donaczyniowej, śródskórnej oraz podania w mięsień pośladkowy ze względu na zmienność tkanki tłuszczowej. W wyjątkowych przypadkach, np. u pacjentów z trombocytopenią lub ryzykiem krwawienia, dopuszcza się podanie podskórne. Zaleca się obecność adrenaliny do wstrzyknięć na wypadek reakcji anafilaktycznej oraz obserwację pacjenta przez 15 minut po szczepieniu, aby zapobiec powikłaniom związanym z omdleniami, które mogą manifestować się przemijającymi zaburzeniami widzenia, parestezjami czy ruchami toniczno-klonicznymi. Szczepionka zawiera 2 mg etanolu, 10 µg fenyloalaniny (0,17 µg/kg dla osoby 60 kg), <1 mmol potasu (39 mg) i sodu (23 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią i alergią na neomycynę (śladowe ilości).
U pacjentów z niedoborami odporności lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego odpowiedź immunologiczna może być obniżona, dlatego zaleca się przesunięcie szczepienia do zakończenia terapii lub monitorowanie odpowiedzi poszczepiennej. Pomimo ograniczonej skuteczności, szczepienie osób z przewlekłym niedoborem odporności, np. zakażonych HIV, jest wskazane, jeśli stan kliniczny na to pozwala. Szczepionka może nie zapobiec rozwojowi choroby, jeśli pacjent jest w okresie inkubacji wirusa. U pacjentów z chorobami wątroby należy rozważyć ryzyko i korzyści, gdyż brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie. Dokumentacja medyczna powinna zawierać nazwę i numer serii szczepionki dla celów monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności.
biologiczny produkt leczniczy, choroba wątroby, drgawki toniczno-kloniczne, fenyloketonuria, HIV, inaktywowana szczepionka adsorbowana, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, okres inkubacji wirusa, omdlenie, parestezje, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, roztwór adrenaliny, trombocytopenia, wirusowe zapalenie wątroby typu A - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adrenalina WZF 0,1% 1 mg/ml
Adrenalina WZF 0,1% to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml (1:1000), zawierający 1 mg adrenaliny w formie adrenaliny winianu na każdy mililitr. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn (E 223) 1 mg/ml oraz sód 3,39 mg/ml. Produkt jest dostępny w ampułkach po 1 ml, pakowanych po 10 sztuk, i wymaga przechowywania w warunkach chłodniczych (2°C – 8°C), z ochroną przed światłem, z dopuszczalnym przechowywaniem do 6 miesięcy w temperaturze poniżej 25°C. Okres ważności wynosi 3 lata. Roztwór adrenaliny można rozcieńczać w 0,9% NaCl, wodzie do wstrzykiwań lub 5% glukozie, jednak należy unikać łączenia z wodorowęglanami ze względu na przyspieszony rozkład w środowisku zasadowym.