Sildenafil Aurovitas
Sildenafil Aurovitas to preparat zawierający jako substancję czynną cytrynian sildenafilu, należący do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5). Jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn, choć może być również wykorzystywany w terapii nadciśnienia płucnego.
Mechanizm działania Sildenafilu Aurovitas polega na blokowaniu enzymu PDE-5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w ciałach jamistych prącia. To z kolei powoduje rozluźnienie mięśni gładkich i zwiększenie napływu krwi, umożliwiając osiągnięcie i utrzymanie erekcji w odpowiedzi na stymulację seksualną.
Standardowa dawka Sildenafilu Aurovitas w leczeniu zaburzeń erekcji wynosi 50 mg przyjmowane około godziny przed planowaną aktywnością seksualną. Dawkowanie może być modyfikowane w zakresie 25-100 mg w zależności od skuteczności i tolerancji leku. Należy pamiętać o przeciwwskazaniach do stosowania, które obejmują jednoczesne przyjmowanie azotanów, ciężką niewydolność wątroby, niedawno przebyty udar mózgu lub zawał serca oraz niektóre zaburzenia siatkówki.
Najczęstsze działania niepożądane Sildenafilu Aurovitas obejmują bóle głowy, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zaburzenia widzenia (najczęściej widzenie w niebieskiej poświacie), przekrwienie błony śluzowej nosa oraz rzadziej priapizm (przedłużająca się, bolesna erekcja wymagająca interwencji medycznej). Istotne są również interakcje z innymi lekami, szczególnie z azotanami, alfa-adrenolitykami, inhibitorami proteazy HIV oraz lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Aurovitas 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu wykazały, że lek posiada akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, takich jak 20 mg trzy razy na dobę. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak działania mutagennego i zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych, przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż klinicznie stosowane (60 mg/kg u szczurów), zaobserwowano zmniejszenie liczby młodych w miocie, obniżenie masy urodzeniowej oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, jednak te efekty mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na znacznie wyższą ekspozycję niż u ludzi.
Analiza danych przedklinicznych wskazuje, że działania toksyczne syldenafilu pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję kliniczną, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w zalecanych dawkach terapeutycznych. Brak obserwacji działań niepożądanych u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej dodatkowo potwierdza, że efekty toksyczne odnotowane przy bardzo wysokich dawkach nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Całościowa ocena przedkliniczna wspiera stosowanie Sildenafil Aurovitas zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, podkreślając jego bezpieczeństwo w terapii.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na syldenafil, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, Sildenafil Aurovitas, syldenafil, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sildenafil Aurovitas 20 mg
Profil bezpieczeństwa stosowania Sildenafilu Aurovitas u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH) został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 277 pacjentów leczonych dawkami 20 mg, 40 mg oraz 80 mg trzy razy na dobę oraz 70 pacjentów otrzymujących placebo przez 12 tygodni. Częstość przerwania leczenia w dawce zalecanej 20 mg TID wynosiła 2,9%, co było porównywalne z placebo. Wraz ze wzrostem dawki do 40 mg i 80 mg TID obserwowano nieznaczny wzrost częstości przerwania terapii (odpowiednio 3,0% i 8,5%). W terapii skojarzonej z epoprostenolem dożylnym częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosiła 5,2% w grupie syldenafilu i 10,7% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to bóle głowy, nagłe zaczerwienienia skóry twarzy, niestrawność, biegunka oraz bóle kończyn, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W terapii skojarzonej pojawiły się dodatkowe działania, takie jak przekrwienie oczu, niewyraźne widzenie, przekrwienie śluzówki nosa, nocne poty, ból kręgosłupa, suchość w ustach oraz obrzęk, występujące z częstością „często” (≥1/100 do <1/10).
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból kręgosłupa, dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, epoprostenol, niestrawność, niewyraźne widzenie, nocne poty, obrzęk, PAH, przekrwienie oczu, przekrwienie śluzówki nosa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, Sildenafil Aurovitas, suchość w ustach, syldenafil, terapia skojarzona, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenia ostrości wzroku, zaczerwienienie skóry twarzy