nadwrażliwość na lek
Nadwrażliwość na lek to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na substancję leczniczą, występująca u pacjentów z predyspozycją genetyczną lub nabytą. Może objawiać się w różnych postaciach – od łagodnych wysypek skórnych, przez pokrzywkę, po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.
Reakcje nadwrażliwości klasyfikuje się według mechanizmu immunologicznego (typy I-IV wg Gella i Coombsa) lub czasu wystąpienia (natychmiastowe i opóźnione). Najczęstszymi lekami wywołującymi nadwrażliwość są antybiotyki β-laktamowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdrgawkowe oraz środki kontrastowe.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne, oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz próby prowokacyjne. W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości kluczowe jest dokładne udokumentowanie reakcji w dokumentacji medycznej, poinformowanie pacjenta oraz zaproponowanie alternatywnych metod leczenia lub procedury desensytyzacji w uzasadnionych przypadkach.
Postępowanie w ostrych reakcjach nadwrażliwości zależy od ich nasilenia – od natychmiastowego przerwania podawania leku w przypadkach łagodnych do interwencji z użyciem adrenaliny, glikokortykosteroidów i płynoterapii w reakcjach anafilaktycznych. Profilaktyka reakcji polega na dokładnym zbieraniu wywiadu alergologicznego przed włączeniem leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlonor 5 mg
Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej, jednak jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę lub inne pochodne dihydropirydyny, ciężkie niedociśnienie tętnicze, stany wstrząsowe (zwłaszcza kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Warto podkreślić, że u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca (klasa III i IV wg NYHA), ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób w podeszłym wieku z wielochorobowością, stosowanie amlodypiny wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zmienioną farmakokinetykę leku.
alfa-bloker, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-bloker, choroba wieńcowa, diltiazem, diuretyk, farmakokinetyka, hipoperfuzja, inhibitor ACE, interakcja lekowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niewydolność serca, niewydolność wątroby, okres półtrwania, perfuzja narządowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktyczna, stenoza aortalna, werapamil, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius (20 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol lub na substancje pomocnicze, w tym olej sojowy (50 mg/ml), co jest istotne u osób z alergią na orzeszki ziemne lub soję. Preparat zawiera 1000 mg propofolu w ampułko-strzykawce 50 ml, a także maksymalnie 0,06 mg/ml sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Emulsja ma pH 7,5-8,5 i osmolarność 270-330 mOsmol/kg, co wpływa na jej właściwości farmakologiczne i tolerancję u pacjentów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa, jako heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy rygorystycznie przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub inne LMWH oraz substancje pomocnicze, a także historię immunologicznej małopłytkowości poheparynowej (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał przeciwko heparynie. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz stanami zwiększającymi ryzyko krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, nieprawidłowości anatomiczne naczyń oraz tętniaki naczyniowe.
anafilaksja, antykoagulacja, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie klinicznie istotne, krwiak kanału kręgowego, krwiak rdzeniowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość poheparynowa, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości naczyń krwionośnych, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, powikłanie neurologiczne, powikłanie zakrzepowe, przeciwciała przeciwheparynowe, reakcja alergiczna, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, zakrzepica, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Działania niepożądane
Dabigatran eteksylan, stosowany w prewencji i leczeniu zakrzepicy, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najczęstszym i najpoważniejszym są krwawienia. W badaniach klinicznych odsetek krwawień wynosił od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i czasu terapii, z najwyższą częstością w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (19,4% w badaniu RE-MEDY). Krwawienia mogą mieć charakter zagrażający życiu i prowadzić do trwałego kalectwa lub zgonu. Ponadto obserwowano zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), spadek hemoglobiny (≥1/100 do <1/10), małopłytkowość (≥1/1000 do <1/100), neutropenię i agranulocytozę (częstość nieznana). Reakcje immunologiczne, w tym nadwrażliwość, wysypka, świąd, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, występowały z częstością od rzadkiej do niezbyt częstej.
agranulocytoza, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, idarucizumab, inhibitor trombiny, klirens kreatyniny, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek hematokrytu, spadek hemoglobiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neorelium 5 mg
Neorelium (diazepam) 5 mg w tabletkach powlekanych jest benzodiazepiną stosowaną w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych (2-4 tygodnie), z uwzględnieniem ryzyka rozwoju tolerancji i uzależnienia. Lek znajduje zastosowanie także w terapii objawów odstawienia alkoholu, takich jak drżenie i pobudzenie psychoruchowe, zapobiegając powikłaniom jak majaczenie alkoholowe czy drgawki abstynencyjne. Ponadto, diazepam wykazuje działanie miorelaksacyjne, co umożliwia jego stosowanie w stanach zwiększonego napięcia mięśniowego, spastyczności oraz napięciowych bólach mięśniowych. Neorelium jest również używany jako środek uspokajający i premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi, a także jako lek wspomagający w leczeniu wybranych typów padaczki, zwłaszcza drgawek klonicznych mięśni.
benzodiazepina, bezsenność, diazepam, drgawki abstynencyjne, drgawki kloniczne, drżenie, działanie miorelaksacyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, laktoza jednowodna, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwdrgawkowy, majaczenie alkoholowe, miastenia, nadwrażliwość na lek, napięciowy ból mięśniowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, objawy abstynencyjne, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, premedykacja, przykurcz, spastyczność, stan lękowy, stan zapalny, tolerancja na lek, uzależnienie od leków, zaburzenie czynności wątroby, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia alkoholu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne, zwiększone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daxanlo 110 mg
Daxanlo (dabigatran eteksylan 110 mg) jest bezpośrednim inhibitorem trombiny, którego profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach klinicznych na około 64 000 pacjentach, z czego 35 000 otrzymywało dabigatran. Działania niepożądane występowały z różną częstością w zależności od wskazania i czasu terapii: około 9% w krótkotrwałym leczeniu po wymianie stawu biodrowego/kolanowego (do 42 dni), 22% u pacjentów z migotaniem przedsionków (do 3 lat), 14% w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz 15% w prewencji ŻChZZ. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, które występowały u 14% pacjentów po zabiegach ortopedycznych, 16,6% z migotaniem przedsionków, 14,4% leczonych z powodu ŻChZZ/ZP oraz 10,5-19,4% w prewencji ŻChZZ/ZP (badania RE-SONATE i RE-MEDY). Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej interwencji.
Poza krwawieniami, często obserwuje się niedokrwistość (często), małopłytkowość (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne, oraz zaburzenia czynności wątroby (niezbyt często podwyższenie enzymów, rzadko żółtaczka). Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują dyspepsję, nudności, biegunkę, ból brzucha i wymioty. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), stosujących jednocześnie leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe, u osób powyżej 75. roku życia, z niską masą ciała (<50 kg) oraz z chorobami współistniejącymi. Monitorowanie terapii powinno obejmować ocenę morfologii krwi, funkcji nerek i wątroby oraz edukację pacjenta w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów krwawienia.
bezpośredni inhibitor trombiny, dabigatran eteksylan, dysfagia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, klirens kreatyniny, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, krwotok skórny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, poważne krwawienie, reakcja anafilaktyczna, staw biodrowy, staw kolanowy, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabagine 300 mg
Tabagine, zawierający pregabalinę w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki, aby uniknąć potencjalnych reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje systemowe. Znajomość składu preparatu oraz rozpoznanie kapsułek (75 mg: długość 14,0-14,8 mm, 150 mg: 17,0-18,2 mm, 300 mg: 21,0-21,8 mm) jest istotna dla prawidłowego stosowania i identyfikacji leku.
alergia na leki, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość na lek, obraz kliniczny, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, środek ostrożności, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 100 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Trelema, stosowana w terapii wspomagającej napadów częściowych, charakteryzuje się istotnym profilem działań niepożądanych. W badaniach klinicznych z udziałem 1308 pacjentów 61,9% osób leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze objawy (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane wykazują zależność od dawki, a ich częstość i nasilenie zmniejszają się z czasem terapii, co sugeruje rozwój tolerancji. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W monoterapii lakozamid wykazał korzystniejszy profil tolerancji w porównaniu do karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (odsetek przerwań 10,6% vs. 15,6%).
agranulocytoza, agresja, bezsenność, ból głowy, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, granulocyt obojętnochłonny, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, monoterapia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na lek, napad częściowy, nastrój euforyczny, niewydolność wielonarządowa, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wspomagająca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apiolin 100 mg
Apiolin (sertralina) jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (80 mg w tabletce 50 mg, 159 mg w tabletce 100 mg). Stosowanie sertraliny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii MAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7-dniowego odstępu po odstawieniu sertraliny przed wprowadzeniem MAO. Ponadto, jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii komorowych.
arytmia komorowa, drżenie mięśniowe, działania niepożądane, hipertermia, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, interakcje lekowe, laktoza jednowodna, leczenie przeciwdepresyjne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, sertralina, substancja czynna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Setronon 8 mg
Ondansetron w dawce 8 mg (chlorowodorek dwuwodny) w postaci tabletek powlekanych (Setronon) jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jednocześnie apomorfinę ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i utraty przytomności. Ponadto, lek nie powinien być podawany osobom z nadwrażliwością na ondansetron lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (95,6 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawartość sodu w tabletce wynosi 0,04 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów na restrykcyjnej diecie niskosodowej.
antagonista receptora 5-HT3, apomorfina, chlorowodorek apomorfiny, chlorowodorek dwuwodny, dieta niskosodowa, dysfagia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, ondansetron, reakcja alergiczna, utrata przytomności, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, przy ekspozycjach w osoczu odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co jest typowe dla leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli. Minimalne zmiany obserwowano również w nadnerczach u zwierząt doświadczalnych. Worykonazol nie wykazał istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. Jednakże badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach porównywalnych do ludzkich dawek terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu, dystocję oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową, co może być związane z obniżonym stężeniem estradiolu. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aktywacja makrofagów, czynnik mutagenny, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, nadnercze, nadwrażliwość na lek, płodność, sulfobutylobetadeks, wakuolizacja nabłonka, wątroba, worykonazol, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lecrolyn 40 mg/ml
Lek Lecrolyn w postaci kropli do oczu zawiera sodu kromoglikan w stężeniu 40 mg/ml, co odpowiada około 1,2 mg substancji czynnej na pojedynczą kroplę (0,03 ml). Preparat ma pH w zakresie 4,0–6,0 oraz osmolalność 260–340 mOsm/kg, jest klarownym roztworem bez cząstek stałych. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na sodu kromoglikan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe reakcje oczne, takie jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie czy łzawienie po aplikacji kropli.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroxyzinum VP 25 mg
Hydroxyzinum VP (chlorowodorek hydroksyzyny) w dawkach 10 mg i 25 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jej metabolit cetyryzynę, pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę oraz na substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (21,00 mg w tabletce 10 mg; 11,20 mg w tabletce 25 mg) i barwnik czerwień koszenilowa, lak (E124) (0,127 mg w tabletce 10 mg; 0,580 mg w tabletce 25 mg). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z porfirią ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby oraz u osób z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, a także u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT, takimi jak choroby układu krążenia, hipokaliemia, hipomagnezemia, bradykardia oraz w wywiadzie rodzinnym nagła śmierć sercowa. Ponadto, stosowanie Hydroxyzinum VP jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT lub wywołujące torsade de pointes, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca i nagłego zgonu.
aminofilina, badanie EKG, biosynteza hemu, bradykardia, cetyryzyna, chlorowodorek hydroksyzyny, czerwień koszenilowa, działanie teratogenne, etylenodiamina, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hydroxyzinum VP, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, metoda antykoncepcji, nabyte wydłużenie odstępu QT, nadwrażliwość na lek, nagła śmierć sercowa, nietolerancja laktozy, ostry atak porfirii, pochodna piperazyny, porfiria, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Albothyl 90 mg
Produkt leczniczy Albothyl w postaci globulek zawiera 90 mg polikrezulenu, substancji o działaniu ściągającym, przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na polikrezylen lub substancje pomocnicze, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, stosowanie globulek Albothyl jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie menstruacji ze względu na ryzyko nasilonego działania drażniącego na śluzówkę pochwy oraz potencjalne interakcje z krwią miesiączkową, które mogą obniżyć skuteczność leczenia i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Kanrenoinian potasu – Przeciwwskazania stosowania
Kanrenoinian potasu, aktywny składnik leku Aldactone w roztworze do wstrzykiwań (20 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na potasu kanrenoinian, spironolakton lub substancje pomocnicze. Stosowanie leku jest bezwzględnie zabronione w przypadku hiperkaliemii, hiponatremii, ostrej niewydolności nerek, anurii oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdy stężenie kreatyniny w osoczu przekracza 1,8 mg/dl lub klirens kreatyniny spada poniżej 30 ml/min. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
antagonista aldosteronu, anuria, arytmia serca, farmakoterapia, hiperkaliemia, hiponatremia, kanrenoinian potasu, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, równowaga elektrolitowa, roztwór do wstrzykiwań, spironolakton, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, substancja pomocnicza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daxanlo 150 mg
Daxanlo, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w kapsułkach twardych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 leczono dabigatranem. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (leczenie do 3 lat), 14% z żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków i 14,4% z ZŻG/ZP, z różnicami w częstości w badaniach RE-MEDY (19,4%) i RE-SONATE (10,5%). Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu lub prowadzić do niepełnosprawności, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje alergiczne, krwawienia śródczaszkowe, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia skórne i hemarthrozę, z różną częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich.
biegunka, czynnik odwracający, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, enzymy wątrobowe, hemarthroza, hemoglobina, idarucizumab, krwawienie, krwawienie do stawu, krwawienie płucne, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z rany, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, krwiomocz, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Działania niepożądane
Filgrastym, rekombinowany czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce po wprowadzeniu leku Neupogen do obrotu. Najczęściej obserwowane objawy to gorączka, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym ból kości, mięśni i stawów), niedokrwistość, nudności oraz wymioty. Ból mięśniowo-szkieletowy o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym występuje u około 10% pacjentów onkologicznych, natomiast ból ciężki u 3%. Do poważnych działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki oraz przełom sierpowatokrwinkowy u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Częstość występowania splenomegalii jest bardzo wysoka, natomiast pęknięcie śledziony i ARDS występują rzadko, ale stanowią zagrożenie życia.
allogeniczne przeszczepienie szpiku, badanie kliniczne, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, filgrastym, hipowolemii, lek przeciwbólowy, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, pęknięcie śledziony, powikłanie układu oddechowego, przełom sierpowatokrwinkowy, reakcja anafilaktyczna, splenektomia, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, tlenoterapia, wstrząs hipowolemiczny, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gopten 2,0 2 mg
Lek Gopten 2,0 zawiera 2 mg trandolaprylu, będącego inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE-I). Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na trandolapryl lub inne ACE-I, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (w tym dziedziczny i idiopatyczny), a także stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu (hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, zgon). Preparat zawiera 54,5 mg laktozy jednowodnej i 0,09 mg sodu na kapsułkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub na diecie niskosodowej. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotensji, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, lek moczopędny oszczędzający potas, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja nadwrażliwości, sakubitryl, trandolapryl, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metcrean 1000 mg
Metcrean, zawierający metforminę chlorowodorek w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu) i występują bardzo często (≥1/10), zwłaszcza na początku terapii. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują kwasicę mleczanową (<1/10 000), wymagającą natychmiastowego odstawienia leku, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałym stosowaniu. Częstość występowania zaburzeń smaku wynosi ≥1/100 i <1/10, co może wpływać na jakość życia pacjentów.
ból brzucha, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowa czynność wątroby, pokrzywka, populacja pediatryczna, reakcja skórna, rumień, stężenie witaminy B12, świąd skóry, tabletka powlekana, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Difenoksylat – Przeciwwskazania stosowania
Difenoksylat, obecny w preparacie Reasec w dawce 2,5 mg chlorowodorku difenoksylatu na tabletkę, stosowany jest wyłącznie w objawowym leczeniu biegunek. Preparat zawiera również 0,025 mg atropiny siarczanu, co wymaga uwzględnienia przeciwwskazań do leków przeciwcholinergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na difenoksylat, atropinę lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (85 mg) i sacharoza (7 mg). Leku nie należy podawać dzieciom poniżej 4 roku życia ze względu na wąski margines terapeutyczno-toksyczny, szczególnie u dzieci poniżej 2 lat. Difenoksylat jest przeciwwskazany w biegunce wywołanej przez enterotoksyny bakterii (np. toksykogenne szczepy Escherichia coli, Salmonella, Shigella), ostrej czerwonce, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego oraz rzekomobłoniastym zapaleniu jelit, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby lub maskować objawy.
antybiotyk szerokowidmowy, astma oskrzelowa, atropina, biegunka, chlorowodorek difenoksylatu, cholestatyczne zapalenie wątroby, czerwonka, difenoksylat, enterotoksyna, Escherichia coli, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, leczenie przyczynowe, lek przeciwcholinergiczny, marskość wątroby, megacolon, miastenia, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, niedrożność przepuszczająca, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, stan podniedrożnościowy, tachykardia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, żółtaczka mechaniczna, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 250 mg
Tapentadol w postaci fosforanu, zawarty w leku BINATTA w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla opioidów, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy ≥1/10) oraz układu pokarmowego (nudności, zaparcia ≥1/10). Inne często obserwowane działania to zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, zaburzenia snu), a także reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego. Depresja oddechowa, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego i osób starszych. Majaczenie i drgawki, choć rzadkie, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak nowotwory czy podeszły wiek.
anafilaksja, astenia, częstomocz, depresja, depresja oddechowa, drgawki, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, niedoczulica, objawy odstawienne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ żołądkowo-jelitowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Exferana 90 mg
Deferazyroks, substancja czynna leku Exferana, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na deferazyroks lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1,16 mg w tabletce 90 mg, 2,31 mg w 180 mg oraz 4,62 mg w 360 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi chelatorami żelaza ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa takiej terapii oraz ryzyko nieprzewidywalnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min, co wiąże się z ryzykiem kumulacji leku i nefrotoksyczności; konieczne jest monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie leczenia.
chelator żelaza, deferazyroks, funkcja nerek, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, nefrotoksyczność, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obciążenie organizmu, przeciwwskazania, reakcja alergiczna, reakcja farmakodynamiczna, reakcja farmakokinetyczna, reakcja krzyżowa, środek chelatujący żelazo, substancja czynna, substancje pomocnicze, tabletka powlekana, terapia chelatująca, terapia sekwencyjna, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pimafucin 20 mg/g
Lek Pimafucin w postaci kremu zawiera 20 mg natamycyny na gram preparatu i charakteryzuje się ograniczonym profilem działań niepożądanych. Zgodnie z klasyfikacją częstości występowania, działania niepożądane są rzadkie (≥1/10 000 do ≤1/1000) i dotyczą wyłącznie układu skóry i tkanki podskórnej. Do najczęściej obserwowanych reakcji należą miejscowe reakcje nadwrażliwości, takie jak zaczerwienienie, świąd, wysypka oraz obrzęk w miejscu aplikacji, uczucie pieczenia oraz podrażnienie skóry manifestujące się zaczerwienieniem, świądem i niewielkim obrzękiem. Nie odnotowano działań niepożądanych o wyższej częstości ani ciężkich powikłań związanych z terapią.
ból piekący, działanie niepożądane, nadwrażliwość, nadwrażliwość na lek, napięcie skóry, natamycyna, obrzęk skóry, pieczenie skóry, Pimafucin, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna miejscowa, stan zapalny skóry, świąd skóry, terapia przeciwgrzybicza, wysypka skórna, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwas l-folinowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas l-folinowy w postaci l-folinianu disodu (Levofolic 50 mg/ml) posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz u chorych z niedokrwistością złośliwą i innymi niedoborami witaminy B12, gdyż może maskować hematologiczne objawy niedoboru, nie zapobiegając jednocześnie progresji uszkodzeń neurologicznych. Ponadto, stosowanie kwasu l-folinowego w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem wymaga szczególnej ostrożności – jest przeciwwskazane u pacjentów z przeciwwskazaniami do 5-fluorouracylu oraz u tych, którzy wykazują objawy toksyczności żołądkowo-jelitowej, zwłaszcza ciężką biegunkę, ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności i potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
5-fluorouracyl, ciężka biegunka, kwas l-folinowy, l-folinian disodu, Levofolic, metotreksat, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość złośliwa, objawy neurologiczne, parametry hematologiczne, reakcja alergiczna, remisja hematologiczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, toksyczność leku, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie neurologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tolzurin 4 mg
Tolzurin, zawierający tolterodyny winian w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany w sześciu kluczowych stanach klinicznych ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, niewyrównaną jaskrę z wąskim kątem przesączania, miastenię rzekomoporaźną, nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy. W tych stanach stosowanie tolterodyny może prowadzić do nasilenia objawów, takich jak pogłębienie zatrzymania moczu, nagły wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaostrzenie osłabienia mięśni, reakcje alergiczne, nasilenie zaparć oraz ryzyko perforacji jelita. Kapsułki 2 mg zawierają 32,7–34,5 mg laktozy jednowodnej, a kapsułki 4 mg – 65,4–69,0 mg, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, leki antycholinergiczne, megacolon toxicum, miastenia rzekomoporaźna, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, perforacja jelita, perystaltyka jelit, przełom miasteniczny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, tolterodyny winian, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaostrzenie choroby, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Ceftobiprol – Przeciwwskazania stosowania
Ceftobiprol, aktywny składnik Zevtera 500 mg, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ceftobiprol, jego postać farmaceutyczną (ceftobiprol medokarylu sodowego w dawce 666,6 mg odpowiadającej 500 mg ceftobiprolu) oraz na substancje pomocnicze, w tym 1,3 mmol (29 mg) sodu na fiolkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na inne cefalosporyny (np. ceftriakson, cefazolina, cefuroksym) oraz na beta-laktamy, w tym penicyliny i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, które mogą prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych i innych powikłań immunologicznych.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, ceftobiprol, ceftobiprol medokaryl sodowy, ciężka reakcja skórna, farmakolog kliniczny, gorączka polekowa, nadwrażliwość na lek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja systemowa, skurcz oskrzeli, specjalista chorób zakaźnych, substancja czynna, toksyczna nekroliza naskórka, wysypka skórna, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona, Zevtera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klarmin 250 mg
Klarytromycyna w dawce 250 mg (Klarmin) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy, w tym na klarytromycynę oraz na substancje pomocnicze, takie jak żółcień chinolinowa. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z astemizolem, cyzaprydem, pimozydem i terfenadyną ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii, takich jak torsade de pointes, tachykardia komorowa czy migotanie komór. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie klarytromycyny z tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną, alkaloidami sporyszu, doustnym midazolamem, statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna), kolchicyną oraz lomitapidem ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym miopatii i zatrucia sporyszem.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwpłytkowy, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rabdomioliza, statyna, substrat CYP3A4, tabletka powlekana, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie sporyszem, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pentohexal 600 retard 600 mg
Pentoksyfilina, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (PentoHEXAL 600 Retard), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób po niedawnym zawale mięśnia sercowego lub udarze mózgu. Lek ten nie powinien być stosowany w stanach klinicznych związanych z wysokim ryzykiem krwawienia, takich jak aktywne krwawienia o dużym nasileniu, przebyte lub aktywne krwotoki mózgowe, skazy krwotoczne oraz u pacjentów z owrzodzeniem żołądka i/lub jelit, ze względu na potencjalne nasilenie krwawień. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność wylewu krwi do siatkówki, który stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii pentoksyfiliną, a jego wystąpienie podczas leczenia wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie o znacznym nasileniu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do siatkówki, krwotok mózgowy, nadwrażliwość na lek, owrzodzenie żołądka i jelit, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, ryzyko krwawienia, ryzyko krwotoku, skaza krwotoczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, wylew do siatkówki, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meloxistad 15 mg
Meloxistad, zawierający 15 mg meloksykamu w formie tabletek, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu, u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a także u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, substancje pomocnicze (w tym 81,70 mg laktozy w tabletce) oraz na inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią astmy indukowanej NLPZ, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką po stosowaniu NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
agregacja płytek krwi, astma, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok naczyniowo-mózgowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, meloksykam, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzód dwunastnicy, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunavir Glenmark, zawierający darunawir jako inhibitor proteazy HIV, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach u pacjentów wcześniej leczonych (N=2613) stosujących dawkę 600/100 mg dwa razy na dobę, 51,3% doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego w średnim czasie obserwacji 95,3 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (>10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych stosujących dawkę 800/100 mg raz na dobę był podobny, z wyższą częstością łagodnych nudności. Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodni) nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, białkomocz, bradykardia zatokowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy HIV, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, leukopenia, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, mialgia, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rytonawir, stłuszczenie wątroby, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofran 8 mg
Ondansetron (Zofran) jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jednocześnie apomorfinę ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i utraty przytomności oraz u osób z nadwrażliwością na ondansetron lub składniki pomocnicze preparatu. Ponadto, tabletki Zofran zawierają laktozę bezwodną w ilościach 81,875 mg (4 mg tabletka) oraz 163,75 mg (8 mg tabletka), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego alergii, stosowania apomorfiny, wcześniejszych reakcji na leki przeciwwymiotne oraz problemów z tolerancją laktozy.
apomorfina, chlorowodorek apomorfiny, działanie niepożądane, interakcja lekowa, laktoza bezwodna, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, ondansetron, reakcja alergiczna, utrata przytomności, zaburzenie genetyczne, zaburzenie wchłaniania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Linorion, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 33,2 mg w dawce 2,5 mg do 332,2 mg w dawce 25 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża oraz kobiety w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu, pochodnej talidomidu. Ponadto, ze względu na postać farmaceutyczną (kapsułki twarde o długości od 14,3 mm do 21,7 mm w zależności od dawki), należy ocenić możliwość podawania leku u pacjentów z zaburzeniami połykania.
- Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Działania niepożądane
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen dostępny w formach doustnych (Provera, Divina) i iniekcyjnych (Depo-Provera), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz schematu leczenia. Najczęstsze objawy to zaburzenia miesiączkowania (18%), bóle głowy (12%) oraz nudności (10%). Istotne są również zmiany nastroju, depresja, zaburzenia snu, zmiany masy ciała oraz ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów (np. w preparacie Divina), gdzie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wzrasta 1,3-3-krotnie. Długotrwałe stosowanie, szczególnie formy iniekcyjnej, wiąże się z ryzykiem osteoporozy i złamań osteoporotycznych. Ponadto, medroksyprogesteron może powodować zaburzenia czynności wątroby, reakcje nadwrażliwości, a także wpływać na metabolizm glukozy, co jest szczególnie istotne u pacjentek z cukrzycą.
badanie densytometryczne, brak owulacji, hiperkalcemia, hirsutyzm, konwencja MedDRA, lipodystrofia nabyta, medroksyprogesteron, mlekotok, nadwrażliwość na lek, nadżerka szyjki macicy, nieprawidłowe krwawienie maciczne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, progestagen syntetyczny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, terapia hormonalna, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepowe zapalenie żył, zator tętnicy płucnej, zespół Cushinga, złamania osteoporotyczne, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 150 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego często zmniejszają się z czasem, a ich nasilenie może być zależne od dawki, co umożliwia ich kontrolę przez jej redukcję. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania terapii była niższa (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, agresja, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nastrój euforyczny, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koordynacji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Aurovitas 10 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość w preparacie wynosi odpowiednio 0,50 mg (5 mg), 1,00 mg (10 mg), 1,50 mg (15 mg) oraz 2,00 mg (20 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią lub nadwrażliwością na aspartam. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalny wpływ olanzapiny na receptory muskarynowe, co może prowadzić do midriazy i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tisseel Lyo –
TISSEEL Lyo to klej tkankowy zawierający fibrynogen ludzki (do 455 mg/10 ml), trombinę ludzką (do 2500 j.m./ml), aprotynynę syntetyczną (do 15000 KIU/10 ml) oraz chlorek wapnia dwuwodny (do 200 μmol/10 ml). Preparat jest skuteczny w określonych wskazaniach, jednak istnieją bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania. Należą do nich masywne krwawienia tętnicze i żylne, gdzie TISSEEL Lyo nie powinien być jedynym środkiem hemostatycznym, zamykanie ran skórnych jako zamiennik tradycyjnych szwów, podanie donaczyniowe, które grozi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi, oraz nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym polisorbat 80 (0,6-1,9 mg/ml). Ze względu na obecność białek ludzkiego pochodzenia i aprotyniny, konieczna jest ostrożność u pacjentów z historią reakcji alergicznych na preparaty krwiopochodne lub aprotynynę.
aprotynina syntetyczna, chlorek wapnia, czynnik XIII ludzki, dysfagia, fibrynogen ludzki, hemostaza, klej do tkanek, krwawienie tętnicze i żylne, masywny krwotok, nadwrażliwość na lek, polisorbat 80, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat krwiopochodny, rana operacyjna, reakcja alergiczna, środek hemostatyczny, szew chirurgiczny, technika chirurgiczna, trombina ludzka