nadwrażliwość na lek
Nadwrażliwość na lek to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na substancję leczniczą, występująca u pacjentów z predyspozycją genetyczną lub nabytą. Może objawiać się w różnych postaciach – od łagodnych wysypek skórnych, przez pokrzywkę, po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.
Reakcje nadwrażliwości klasyfikuje się według mechanizmu immunologicznego (typy I-IV wg Gella i Coombsa) lub czasu wystąpienia (natychmiastowe i opóźnione). Najczęstszymi lekami wywołującymi nadwrażliwość są antybiotyki β-laktamowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdrgawkowe oraz środki kontrastowe.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne, oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz próby prowokacyjne. W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości kluczowe jest dokładne udokumentowanie reakcji w dokumentacji medycznej, poinformowanie pacjenta oraz zaproponowanie alternatywnych metod leczenia lub procedury desensytyzacji w uzasadnionych przypadkach.
Postępowanie w ostrych reakcjach nadwrażliwości zależy od ich nasilenia – od natychmiastowego przerwania podawania leku w przypadkach łagodnych do interwencji z użyciem adrenaliny, glikokortykosteroidów i płynoterapii w reakcjach anafilaktycznych. Profilaktyka reakcji polega na dokładnym zbieraniu wywiadu alergologicznego przed włączeniem leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Frisium 10 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii klobazamem (Frisium 10) konieczna jest dokładna ocena kliniczna pacjenta w celu wykluczenia przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, miastenią gravis, ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu śródsennego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka matki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza dzieci w wieku 6 miesięcy do 6 lat, gdzie stosowanie klobazamu jest dopuszczalne jedynie w ściśle określonych przypadkach leczenia drgawek, gdy inne metody zawiodły. Frisium 10 zawiera laktozę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
benzodiazepina, bezdech, bezdech śródsenny, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, encefalopatia wątrobowa, karmienie piersią, klobazam, miastenia, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, pacjent pediatryczny, przełom miasteniczny, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Provera 10 mg
Produkt leczniczy Provera, zawierający medroksyprogesteronu octan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nieprawidłowe krwawienia z macicy (18%), bóle głowy (12%) oraz nudności (10%). Działania te dotyczą głównie układu rozrodczego, nerwowego oraz żołądkowo-jelitowego. Wśród poważniejszych, choć rzadziej występujących powikłań, należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, zatory i zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, a także zaburzenia funkcji wątroby, takie jak żółtaczka cholestatyczna. Zaburzenia psychiczne, w tym depresja i bezsenność, oraz objawy skórne, takie jak łysienie i trądzik, również występują z częstością ≥1%. W przypadku układu rozrodczego obserwuje się także bolesność piersi, mlekotok oraz zmiany w cyklu miesiączkowym, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
bezsenność, ból głowy, bolesność piersi, brak miesiączki, brak owulacji, depresja, gorączka, krwawienie z macicy, lipodystrofia nabyta, łysienie, medroksyprogesteronu octan, mlekotok, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na lek, nadżerka szyjki macicy, nietolerancja glukozy, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, tkliwość piersi, trądzik, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prazol 40 mg
Lek Prazol w dawce 40 mg, zawierający omeprazol jako substancję czynną, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na omeprazol, inne pochodne benzoimidazolu oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza sacharozę (160,05 mg na kapsułkę), która może być problematyczna u pacjentów z nietolerancją sacharozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie Prazolu z nelfinawirem, ze względu na istotne interakcje farmakologiczne prowadzące do obniżenia skuteczności terapii przeciwwirusowej u pacjentów z HIV. W związku z tym, u pacjentów leczonych nelfinawirem lub planujących takie leczenie, a także u osób z potwierdzoną nadwrażliwością na omeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej, należy unikać stosowania Prazolu. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, dostosowanych do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta i profilu bezpieczeństwa innych preparatów.
inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, nadwrażliwość na lek, nelfinawir, nietolerancja sacharozy, omeprazol, pochodna benzoimidazolu, sacharoza, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 50 mg
Lakozamid, substancja czynna produktu leczniczego Zilibra, dostępna w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 1308 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo, a odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% vs. 1,6%. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. W badaniu monoterapii lakozamid vs. karbamazepina CR, częstość przerwania leczenia była niższa dla lakozamidu (10,6% vs. 15,6%). Występują również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, zespół DRESS, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia oraz reakcje nadwrażliwości, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania.
agranulocytoza, anoreksja, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, diplopia, dyzartria, enzymy wątrobowe, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napady częściowe, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pegorion Junior 6 g
Lek Pegorion Junior, zawierający 6 g makrogolu 4000 w saszetce, jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością jelit (zarówno mechaniczną, jak i czynnościową), perforacją jelit oraz ciężkimi chorobami zapalnymi jelit, takimi jak choroba Leśniowskiego-Crohna w fazie zaostrzenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego w aktywnej postaci oraz toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum). Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, w tym pogorszenia stanu klinicznego, ryzyka przedostania się zawartości jelita do jamy otrzewnej oraz nasilenia objawów choroby zapalnej.
ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, leczenie zaparcia, makrogol 4000, megacolon toxicum, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, perforacja jelit, proszek do sporządzania, reakcja alergiczna, roztwór doustny, substancja czynna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynnościowe, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daxanlo 150 mg
Lek Daxanlo, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w postaci mezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min u dorosłych, eGFR <50 mL/min/1,73 m² u dzieci i młodzieży). Przeciwwskazania obejmują także aktywne, istotne klinicznie krwawienia oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwotoków, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne oraz tętniaki naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby mogącymi negatywnie wpływać na przeżycie oraz u osób po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagającej terapii przeciwzakrzepowej.
ablacja cewnikowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dabigatran eteksylan, doustny antykoagulant, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie klinicznie istotne, krwotok śródczaszkowy, leczenie skojarzone, lek przeciwpłytkowy, malformacja tętniczo-żylna, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skłonność do krwawień, sztuczna zastawka serca, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, umiarkowane upośledzenie funkcji nerek, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby, zamiana terapii przeciwzakrzepowej, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Lenalidomid Fresenius Kabi jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierających odpowiednio od 33,2 mg do 332,2 mg laktozy jako substancji pomocniczej. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na lenalidomid lub składniki preparatu, w tym laktozę, co jest istotne u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet ciężarnych ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, charakterystyczne dla analogów talidomidu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enoxaparin sodium LEK-AM 4 000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Enoksaparyna sodowa jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na enoksaparynę, heparynę niefrakcjonowaną, inne heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko małopłytkowości poheparynowej (HIT), zwłaszcza u pacjentów z potwierdzoną immunologiczną HIT w ciągu ostatnich 100 dni lub obecnością przeciwciał przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy 4. Enoksaparyna jest również przeciwwskazana w przypadku aktywnego, klinicznie istotnego krwawienia oraz stanów zwiększających ryzyko krwotoków, takich jak niedawno przebyty udar krwotoczny, aktywne owrzodzenia żołądka lub jelit, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, malformacje naczyniowe, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyń w obrębie rdzenia i mózgu. Ponadto, stosowanie enoksaparyny jest przeciwwskazane przy planowanym lub niedawno wykonanym znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym, jeśli lek był podawany w ciągu ostatnich 24 godzin, ze względu na ryzyko krwiaka okołordzeniowego i potencjalnego porażenia.
choroba von Willebranda, choroba wrzodowa, czynnik krzepnięcia, enoksaparyna sodowa, hemofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, immunologiczna małopłytkowość poheparynowa, koagulopatia, krwawienie klinicznie istotne, krwiak okołordzeniowy, małopłytkowość poheparynowa, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, owrzodzenie żołądka, pochodna heparyny, przeciwciała przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, udar krwotoczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformin hydrochloride Biofarm 1000 mg
Metformina hydrochloride Biofarm 1000 mg, stosowana w terapii cukrzycy, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego i występują bardzo często (≥1/10), zwłaszcza na początku leczenia. Objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu zwykle ustępują samoistnie i można je ograniczyć poprzez podział dawki na 2-3 przyjęcia dziennie oraz stopniowe zwiększanie dawki. Często obserwuje się również zaburzenia smaku (dysgeuzja) z częstością ≥1/100 do <1/10, które mogą wpływać na apetyt pacjenta. Wśród zaburzeń metabolicznych istotne jest częste (≥1/100 do <1/10) zmniejszenie lub niedobór witaminy B12, szczególnie przy długotrwałej terapii. Bardzo rzadkie (<1/10 000), ale poważne powikłanie stanowi kwasica mleczanowa, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na wysoką śmiertelność.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Yaz 0,02 mg + 3 mg
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie potencjalnego wpływu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Yaz (0,02 mg etynyloestradiolu + 3,0 mg drospirenonu), na zdolności psychomotoryczne pacjentek, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Choć nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających wpływ tego preparatu na funkcje psychomotoryczne, dotychczasowe obserwacje kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Produkt zawiera 24 jasnoróżowe tabletki z substancjami czynnymi oraz 4 białe tabletki placebo i nie powinien upośledzać koncentracji ani refleksu u stosujących go kobiet.
ból głowy, choroba współistniejąca, drospirenon, działanie niepożądane, etynyloestradiol, etynyloestradiol klatrat betadeksu, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, nadwrażliwość na lek, tabletka antykoncepcyjna, tabletka placebo, tabletka powlekana, tabletka zawierająca substancję czynną, zawrót głowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lutrate Depot 22,5 mg
Lutrate Depot, zawierający 22,5 mg octanu leuproreliny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, jest lekiem o ściśle określonych przeciwwskazaniach. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na octan leuproreliny, analogi hormonu uwalniającego luteotropinę (LHRH) lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów po orchidektomii, gdyż mechanizm działania polegający na obniżeniu stężenia testosteronu jest w ich przypadku już osiągnięty chirurgicznie, co czyni terapię nieefektywną i potencjalnie szkodliwą. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych na raka gruczołu krokowego z przerzutami do kręgosłupa lub uciskiem na rdzeń kręgowy, gdzie monoterapia Lutrate Depot może nasilić objawy neurologiczne i opóźnić wdrożenie właściwego leczenia.
Lutrate Depot nie jest wskazany do stosowania u kobiet oraz u dzieci i młodzieży, co jest istotne przy planowaniu terapii przeciwnowotworowej w tych grupach pacjentów. Kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na analogi LHRH, aby uniknąć potencjalnie zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych. W przypadku pacjentów z rakiem prostaty i przerzutami do kręgosłupa zaleca się stosowanie terapii skojarzonej zamiast monoterapii Lutrate Depot, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne leczenie oraz minimalizować ryzyko powikłań neurologicznych. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest niezbędne dla optymalizacji bezpieczeństwa i skuteczności terapii.
analog LHRH, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, leczenie przyczynowe, leczenie skojarzone, monoterapia, nadwrażliwość na lek, objaw neurologiczny, obniżenie testosteronu, octan leuproreliny, orchidektomia, przerzut do kręgosłupa, rak gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwnowotworowa, ucisk rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doloxib 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Doloxib dostępnego w dawkach 30, 60, 90 i 120 mg, jest selektywnym inhibitorem COX-2. Przed zastosowaniem leku konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na etorykoksyb lub inne składniki preparatu oraz reakcji alergicznych po NLPZ i innych inhibitorach COX-2, takich jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Doloxib jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 pkt wg Childa-Pugha) oraz poważnym upośledzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zenmem 20 mg
Memantyna chlorowodorek, stosowana w leczeniu otępienia o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, wykazuje względnie korzystny profil bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (1784 pacjentów na memantynę vs 1595 na placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%) oraz senność (3,4% vs 2,2%). Działania te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów starszych, ze względu na ryzyko upadków i powikłań. Klasyfikacja MedDRA wskazuje na konieczność szczególnej uwagi wobec zaburzeń psychicznych, w tym senności, splątania, omamów oraz rzadkich, ale poważnych reakcji psychotycznych i napadów padaczkowych.
ból głowy, choroba Alzheimera, choroba współistniejąca, duszność, funkcja poznawcza, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwgrzybiczny, memantyna chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wymioty, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatorowość, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ozzion 40 mg
W praktyce klinicznej stosowanie leku Ozzion, zawierającego pantoprazol w dawce 40 mg (odpowiadającej 45,150 mg półtorawodnej soli sodowej pantoprazolu) w postaci tabletek dojelitowych, jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na pantoprazol, inne podstawione benzoimidazole, soję (lek zawiera 0,690 mg lecytyny sojowej), orzeszki ziemne oraz inne substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność maltitolu (76,85 mg), który może wywoływać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych osób. Lek ma postać żółtych, owalnych tabletek o wymiarach 10,3 x 5,5 mm.
Przed rozpoczęciem terapii Ozzionem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na inhibitory pompy protonowej, benzoimidazole, alergie na soję, produkty sojowe, lecytynę sojową oraz orzeszki ziemne, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Również reakcje na substancje pomocnicze, takie jak maltitol, powinny być dokładnie ocenione. Wskazane jest kategoryczne odradzenie stosowania leku u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami, aby uniknąć poważnych reakcji alergicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Testosteron undekanonian – Przeciwwskazania stosowania
Testosteron undekanonian, będący estryfikowaną formą testosteronu, jest stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem androgenów. Kluczowe jest dokładne rozpoznanie przeciwwskazań do jego stosowania, które obejmują bezwzględne zakazy takie jak nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (np. 117,2 mg glikolu propylenowego monolaurynianu w kapsułce Undestor Testocaps, co odpowiada 34,5 mg glikolu propylenowego, tj. 0,5 mg/kg), a także rozpoznany lub podejrzewany rak gruczołu krokowego i raka piersi u mężczyzn. Androgeny mogą bowiem przyspieszać progresję tych nowotworów, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta. W przypadku preparatu Undestor Testocaps należy również uwzględnić ryzyko reakcji alergicznych na barwnik żółcień pomarańczową (E110) oraz inne składniki pomocnicze.
badanie per rectum, glikol propylenowy monolaurynian, nadwrażliwość na lek, niedobór androgenów, nowotwór hormonozależny, przeciwwskazania bezwzględne, rak gruczołu krokowego, rak piersi u mężczyzn, reakcja anafilaktyczna, stężenie PSA, terapia zastępcza, testosteron undekanonian, Undestor Testocaps, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmita 20 mg + 5 mg
Olmita to lek zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg w formie tabletek powlekanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (11,3%), ból głowy (5,3%) oraz zawroty głowy (4,5%). Działania te wynikają z profilu bezpieczeństwa obu substancji czynnych i zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Ponadto, rzadko występują leukopenia i małopłytkowość, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia, co wymaga okresowego monitorowania morfologii krwi u pacjentów leczonych Olmitą.
amlodypina bezylan, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil i amlodypina, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toralis 20 mg + 10 mg
Lek Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lizynopryl, torasemid lub pochodne sulfonylomocznika, a także ciąża i karmienie piersią ze względu na ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu. Nie należy stosować Toralis u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zwłaszcza po inhibitorach ACE, oraz u osób z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazane jest także łączenie leku z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Torasemid wymaga zachowanego przepływu nerkowego, dlatego lek jest przeciwwskazany przy bezmoczu, śpiączce wątrobowej, niedociśnieniu tętniczym, hipowolemii oraz zaburzeniach elektrolitowych takich jak hiponatremia i hipokaliemia. Dodatkowo, ciężkie zaburzenia oddawania moczu, np. z powodu przerostu gruczołu krokowego, stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko zatrzymania moczu.
agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, diuretyk pętlowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lizynopryl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pętla Henlego, prokainamid, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stenoza tętnicy nerkowej, sulfonylomocznik, toczeń rumieniowaty układowy, torasemid, zaawansowana niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon substancji czynnych
Ceftobiprol – Działania niepożądane
Ceftobiprol, cefalosporyna piątej generacji stosowana w leku Zevtera, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń. W badaniach klinicznych obejmujących 1668 dorosłych pacjentów, najczęściej stosowano dawki 500 mg 2-3 razy na dobę oraz 750 mg 2 razy na dobę. Profil bezpieczeństwa u dzieci (3 miesiące do 17 lat) był porównywalny z dorosłymi. Najczęstsze działania niepożądane (≥3%) to nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz zaburzenia smaku. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, drgawki, niewydolność nerek, zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridioides difficile oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i niedokrwistość.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna piątej generacji, drgawki, duszność, enzym wątrobowy, eozynofilia, hipokaliemia, hiponatremia, lek nefrotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, odczyn Coombsa, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu infuzji, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, stan padaczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka świądowa, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy Clostridoides difficile, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tussicom 400 400 mg/5 g
Preparat Tussicom 400 zawiera 400 mg N-acetylo-L-cysteiny w 5 g proszku do sporządzania roztworu i posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na acetylocysteinę lub na substancje pomocnicze, w tym sacharozę (4,575 g/5 g proszku) oraz żółcień chinolinową (E 104), która może wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania. Dodatkowo, postać farmaceutyczna – jasnożółty proszek o smaku i zapachu cytrynowym – może być niewskazana u pacjentów z zaburzeniami połykania lub trudnościami w przygotowaniu roztworu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 150 mg
Lek BINATTA zawierający tapentadol w postaci fosforanu, stosowany w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (nudności, zaparcia – bardzo często ≥1/10; wymioty, biegunka, dyspepsja – często ≥1/100 do <1/10) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy – bardzo często ≥1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak drgawki, depresja oddechowa czy reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii odnotowano również ryzyko uzależnienia (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz występowanie zespołu odstawiennego, choć objawy te były zazwyczaj łagodne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka majaczenia (nowotwór, podeszły wiek) oraz na monitorowanie potencjalnych zaburzeń psychicznych, w tym lęku, depresji i zaburzeń snu.
anafilaksja, ból głowy, częstomocz, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, dysfunkcja seksualna, dyskomfort jamy brzusznej, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pogorszenie pamięci, pokrzywka, senność, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 200 mg
Lakozamid (Seizpat) stosowany w leczeniu padaczki wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Występuje zależność dawka-odpowiedź, a objawy te mogą ulegać złagodzeniu po zmniejszeniu dawki. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR, co może skutkować blokiem przedsionkowo-komorowym, omdleniami i bradykardią; blok I stopnia występował u 0,5-0,7% pacjentów w dawkach 200-600 mg, a omdlenia u 1,6% pacjentów (częściej niż przy karbamazepinie CR). Zgłaszano także podwyższenie aktywności AlAT >3x ULN u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem (0% w grupie placebo).
agranulocytoza, AlAT, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, drgawka, dyskineza, dyzartria, enzym wątrobowy, karbamazepina, lakozamid, letarg, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, niedoczulica, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja polekowa z eozynofilią, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 75 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir w skojarzeniu z rytonawirem, jest stosowany w terapii zakażenia HIV. W badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów wcześniej leczonych antyretrowirusowo, działania niepożądane wystąpiły u 51,3% pacjentów podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość czy martwica kości, występowały rzadziej, ale wymagają szczególnej uwagi. Profil bezpieczeństwa dawki 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę u pacjentów nieleczonych wcześniej był zbliżony do dawki 600 mg z 100 mg dwa razy na dobę, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności u pacjentów nieleczonych. Długoterminowa obserwacja do 192 tygodni nie wykazała nowych problemów bezpieczeństwa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, dna moczanowa, hemofilia, hepatomegalia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezja, polidypsja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban (RIXACAM 10 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (108 mg/kapsułkę), a także u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym. Przeciwwskazania obejmują także stany zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, świeże urazy i zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, świeżo przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe (żylaki przełyku, wady żylno-tętnicze, tętniaki, zmiany w naczyniach wewnątrzrdzeniowych i śródmózgowych). Rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny niefrakcjonowanej, drobnocząsteczkowych, fondaparynuksu, warfaryny, dabigatranu, apiksabanu), z wyjątkiem kontrolowanej zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych.
apiksaban, dabigatran, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, karmienie piersią, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie klinicznie istotne, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynia śródmózgowe, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na lek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Beriplex P/N 1000 1000 j.m.
Leczenie preparatem Beriplex P/N, zawierającym ludzki kompleks protrombiny (czynniki krzepnięcia II, VII, IX, X oraz białka C i S) w dawkach 250 j.m., 500 j.m. i 1000 j.m., jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz w aktywnej fazie rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Podanie w trakcie fazy nadkrzepliwości DIC może nasilić proces zakrzepowy. Preparat zawiera również sód do 343 mg/100 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Wskazana jest szczególna ostrożność u pacjentów z historią małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT), ze względu na ryzyko powikłań hematologicznych.
białka C i S, białko C, białko S, czynnik krzepnięcia II, czynnik krzepnięcia IX, czynnik krzepnięcia VII, czynnik krzepnięcia X, czynniki krzepnięcia, dieta niskosodowa, kompleks protrombiny ludzkiej, koncentrat czynników protrombiny, małopłytkowość indukowana heparyną, nadkrzepliwość, nadwrażliwość na lek, parametry koagulologiczne, parametry krzepnięcia, preparat krwiopochodny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakrzep - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suganet 12,5 mg
Lek Suganet zawiera sunitynib w postaci jabłczanu sunitynibu i jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sunitynib lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani), układu krążenia (niedociśnienie, tachykardia, zaburzenia rytmu serca), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka alergiczna) oraz reakcje anafilaktyczne (nagły spadek ciśnienia, utrata przytomności). Wystąpienie tych objawów po wcześniejszym podaniu sunitynibu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego zastosowania leku.
duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, kortykosteroid, lek adrenergiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, Suganet, sunitynib, tachykardia, wywiad alergologiczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biomentin 10 mg
Biomentin, zawierający memantyny chlorowodorek w dawkach 10 mg i 20 mg, stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo. W badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów placebo, częstość działań niepożądanych była zbliżona, a najczęstsze reakcje u pacjentów przyjmujących memantynę to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), bóle głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane miały przeważnie charakter łagodny do umiarkowanego i obejmowały m.in. nadwrażliwość, zaburzenia psychiczne (senność, splątanie, omamy), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, zaburzenia równowagi), a także rzadkie przypadki napadów padaczkowych i niewydolności serca.
ból głowy, choroba Alzheimera, duszność, dysfagia, enzym wątrobowy, memantyny chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Auropect COMFORT 375 mg
Preparat mukolityczny Auropect COMFORT w postaci kapsułek twardych zawiera 375 mg karbocysteiny i posiada dwa bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Pierwszym jest nadwrażliwość na karbocysteinę lub którykolwiek składnik pomocniczy kapsułki, co wyklucza podanie leku ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Drugim przeciwwskazaniem jest czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, gdyż stosowanie karbocysteiny może pogorszyć stan błony śluzowej przewodu pokarmowego u tych pacjentów. Kapsułki mają rozmiar nr 1 (około 19,4 ± 0,3 mm długości) i zawierają jednorodny biały proszek, co należy uwzględnić u pacjentów z trudnościami w połykaniu.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, dysfagia, działanie niepożądane, kapsułka żelatynowa, karbocysteina, nadwrażliwość na lek, opcja terapeutyczna, postać farmaceutyczna, preparat mukolityczny, reakcja alergiczna, schorzenie współistniejące, składnik pomocniczy, stan kliniczny, substancja czynna, wrzód żołądka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dilizolen 2 mg/ml
Linezolid w postaci roztworu do infuzji (Dilizolen, 2 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Ze względu na mechanizm działania jako odwracalny, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy (MAO), nie należy stosować linezolidu jednocześnie z innymi inhibitorami MAO typu A lub B (np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid) oraz przez okres 2 tygodni po ich zakończeniu, aby uniknąć ryzyka nadmiernego gromadzenia amin biogennych i potencjalnie ciężkich interakcji. Przeciwwskazania obejmują także nieleczone nadciśnienie tętnicze, guza chromochłonnego nadnerczy, rakowiaka, nadczynność tarczycy oraz zaburzenia psychiczne (depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej, zaburzenia schizoafektywne, ostre stany dezorientacji), chyba że możliwa jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
adrenalina, agonista receptora serotoninowego, buspiron, choroba dwubiegunowa, choroba Parkinsona, dobutamina, dopamina, epinefryna, fenelzyna, fenylopropanolamina, formoterol, guz chromochłonny nadnerczy, guz neuroendokrynny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izokarboksazyd, lek adrenergiczny, lek przeciwbakteryjny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, meperydyna, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, noradrenalina, norepinefryna, petydyna, pheochromocytoma, pseudoefedryna, rakowiak, salbutamol, selegilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nootropil 20% 200 mg/ml
Piracetam w postaci roztworu doustnego Nootropil 20% (200 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne pochodne pirolidonu oraz składniki pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu (1,35 mg/ml), parahydroksybenzoesan propylu (0,15 mg/ml), alkohol benzylowy (0,001 mg/ml), glicerol (270 mg/ml) i sód (0,67 mg/ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest krwawienie śródmózgowe, ze względu na wpływ piracetamu na hemostazę i funkcję płytek krwi. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, gdyż piracetam jest wydalany głównie przez nerki i może kumulować się, nasilając działania niepożądane. Przeciwwskazaniem jest także choroba Huntingtona, gdzie piracetam może pogarszać objawy ruchowe i stan kliniczny.
alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, choroba Huntingtona, choroba neurodegeneracyjna, dieta niskosodowa, krwawienie śródmózgowe, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość na lek, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, piracetam, pląsawica Huntingtona, płytki krwi, pochodne pirolidonu, reakcja alergiczna, ruchy mimowolne, schyłkowa niewydolność nerek, trombocytopenia, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia hemostazy, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia ruchowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polmatine 5 mg/dawkę
Memantyna, substancja czynna Polmatine (roztwór doustny 5 mg/dawkę), jest stosowana w leczeniu otępienia, a dane z badań klinicznych i okresu po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują, że działania niepożądane występują z częstością zbliżoną do placebo i mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6% placebo), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości ich występowania, m.in. zakażenia grzybicze, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (senność, dezorientacja, omamy, reakcje psychotyczne), neurologiczne (zawroty głowy, napady padaczkowe), sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie, zakrzepica), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wymioty, zapalenie trzustki), wątrobowe (zwiększona aktywność enzymów, zapalenie wątroby) oraz ogólne (bóle głowy, zmęczenie).
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, placebo, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, roztwór doustny, senność, sorbitol, trudność w oddychaniu, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Furaginum MAX US Pharmacia 100 mg
Furazydyna, pochodna nitrofuranu dostępna w tabletkach 100 mg (Furaginum MAX US Pharmacia), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w pierwszym trymestrze ciąży, od 38. tygodnia ciąży oraz podczas porodu ze względu na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. Nie powinna być stosowana u dzieci poniżej 15 lat, pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 mL/min), polineuropatią, w tym cukrzycową, oraz u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Każda tabletka zawiera 123 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
furazydyna, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, parestezje, pierwszy trymestr ciąży, pochodne nitrofuranu, polineuropatia, polineuropatia cukrzycowa, stężenie kreatyniny, zaburzenie enzymatyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cykloftyal 10 mg/ml
Cykloftyal, zawierający 10 mg/ml cyklopentolatu chlorowodorku w postaci kropli do oczu, jest lekiem o działaniu przeciwcholinergicznym stosowanym w okulistyce. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym chlorek benzalkoniowy w stężeniu 0,1 mg/ml) oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania, gdzie podanie leku może wywołać ostry atak zagrażający wzrokowi. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów powyżej 65. roku życia, dzieci poniżej 3 miesięcy oraz u dzieci z organicznymi zmianami mózgu, wrodzonymi wadami układu nerwowego, zaburzeniami rozwojowymi lub predyspozycją do napadów padaczkowych, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego, w tym drgawek.
atonia jelit, chlorek benzalkoniowy, choroba sercowo-naczyniowa, cyklopentolatu chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, interakcje lekowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, krople do oczu, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lek, napad drgawkowy, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry atak jaskry, przerost prostaty, substancja pomocnicza, tachykardia, wady wrodzone układu nerwowego, właściwości przeciwcholinergiczne, wywiad w kierunku drgawek, zespół Downa, zespół genetyczny, zmiany organiczne mózgu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 50 mg
Lek BINATTA, zawierający tapentadol w postaci fosforanu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zaparcia, zawroty głowy, bóle głowy oraz senność, występujące bardzo często (≥1/10). Inne często występujące działania obejmują lęk, nastrój depresyjny, zaburzenia snu, nerwowość, niepokój ruchowy, a także duszność i zmiany rytmu serca (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej notowano poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także majaczenie u pacjentów z czynnikami ryzyka (nowotwór, podeszły wiek). Depresja oddechowa, choć rzadka, stanowi potencjalne zagrożenie życia, szczególnie przy przedawkowaniu.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bortezomib TZF 3,5 mg
Przed rozpoczęciem terapii bortezomibem (Bortezomib TZF, 3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną, bortezomib, bor oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność ostrej rozlanej naciekowej choroby płuc i osierdzia, które charakteryzują się rozlanymi naciekami zapalnymi w tkance płucnej oraz ostrym procesem zapalnym osierdzia, stanowiąc przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia objawów oddechowych i powikłań zagrażających życiu. Wywiad alergologiczny powinien być przeprowadzony szczegółowo, aby zapobiec reakcjom nadwrażliwości.