kwas moczowy w surowicy krwi
Kwas moczowy w surowicy krwi to jeden z kluczowych parametrów biochemicznych oznaczanych w codziennej praktyce lekarskiej. Jest końcowym produktem metabolizmu puryn, związków występujących w DNA i RNA. Prawidłowe stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi wynosi 3,4-7,0 mg/dl u mężczyzn oraz 2,4-6,0 mg/dl u kobiet, choć wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium.
Podwyższone stężenie kwasu moczowego (hiperurykemia) jest głównym czynnikiem ryzyka rozwoju dny moczanowej, w której kryształy moczanu sodu odkładają się w stawach, powodując ostre stany zapalne. Hiperurykemia wiąże się również z zespołem metabolicznym, nadciśnieniem tętniczym, chorobami nerek oraz zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Może być wynikiem zwiększonej produkcji kwasu moczowego (np. w wyniku diety bogatej w puryny, rozpadu komórek) lub zaburzenia jego wydalania przez nerki.
Obniżone stężenie kwasu moczowego (hipourykemia) występuje rzadziej i może być związane z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu, chorobami nowotworowymi, ciążą lub stosowaniem niektórych leków. Monitorowanie stężenia kwasu moczowego jest szczególnie istotne u pacjentów z nawracającymi atakami dny, kamicą nerkową, przewlekłą chorobą nerek oraz w trakcie chemioterapii, gdzie istnieje ryzyko rozwoju zespołu rozpadu guza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Neosine 250 mg/5 ml
Neosine w postaci syropu zawiera 250 mg inozyny pranobeksu na 5 ml i jest stosowany w terapii wybranych infekcji wirusowych. W przypadku przedawkowania, które nie zostało dotąd klinicznie udokumentowane, głównym zagrożeniem jest hiperurykemia, czyli wzrost stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi. Badania toksyczności na modelach zwierzęcych potwierdzają ten efekt jako dominujący. Ponadto, ze względu na obecność substancji pomocniczych takich jak sacharoza (3315 mg/5 ml), metylu i propylu parahydroksybenzoesanu, glikol propylenowy (512 mg/5 ml) oraz sód (10,3 mg/5 ml), istnieje ryzyko dodatkowych objawów toksycznych, szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, kwas moczowy w surowicy krwi, leczenie hiperurykemii, leczenie objawowe i wspomagające, metyl parahydroksybenzoesanu, monitorowanie parametrów życiowych, profil bezpieczeństwa leku, propyl parahydroksybenzoesanu, przedawkowanie produktu leczniczego, substancja pomocnicza