choroba hemolityczna noworodków

Choroba hemolityczna noworodków (ChHN) to stan kliniczny wywołany niszczeniem erytrocytów płodu lub noworodka przez przeciwciała matczyne, które przeniknęły przez łożysko. Najczęstszą przyczyną jest niezgodność w zakresie antygenu D układu Rh (choroba hemolityczna z konfliktu Rh) lub niezgodność w zakresie układu ABO.

Patofizjologia ChHN polega na niszczeniu krwinek czerwonych płodu przez przeciwciała klasy IgG, które przechodzą przez łożysko. Hemoliza prowadzi do niedokrwistości, hiperbilirubinemii oraz w ciężkich przypadkach do uogólnionego obrzęku płodu (hydrops fetalis). W okresie noworodkowym może wystąpić żółtaczka patologiczna i zagrażająca życiu encefalopatia bilirubinowa.

Diagnostyka obejmuje określenie grupy krwi i obecności przeciwciał u matki, monitorowanie miana przeciwciał podczas ciąży, badanie ultrasonograficzne płodu oraz ocenę stopnia niedokrwistości płodu. Po porodzie ocenia się stężenie bilirubiny i hemoglobiny u noworodka, wykonuje bezpośredni test antyglobulinowy (BTA) oraz badania laboratoryjne potwierdzające hemolizę.

Leczenie ChHN może obejmować transfuzje wewnątrzmaciczne w okresie prenatalnym przy ciężkiej niedokrwistości płodu. Po urodzeniu stosuje się fototerapię, transfuzje wymienne lub dożylne podawanie immunoglobulin. Profilaktyka polega na podawaniu immunoglobuliny anty-D matkom Rh-ujemnym po każdym porodzie dziecka Rh-dodatniego oraz po zdarzeniach mogących prowadzić do przecieku płodowo-matczynego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl