żółtaczka zastoinowa
Żółtaczka zastoinowa to objaw kliniczny charakteryzujący się zażółceniem skóry, błon śluzowych i białkówek oczu, spowodowany zastojem żółci w drogach żółciowych i wątrobie. Stan ten powstaje na skutek mechanicznego utrudnienia odpływu żółci, co prowadzi do gromadzenia się bilirubiny w tkankach organizmu.
Główne przyczyny żółtaczki zastoinowej obejmują kamicę przewodową, nowotwory dróg żółciowych lub trzustki, zwężenia dróg żółciowych oraz ucisk z zewnątrz przez powiększone węzły chłonne lub narządy. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansem magnetycznym) oraz oznaczenie parametrów wątrobowych.
Charakterystyczne dla żółtaczki zastoinowej są podwyższone wartości bilirubiny sprzężonej (związanej), fosfatazy alkalicznej oraz GGTP. Pacjenci często zgłaszają świąd skóry, stolce mogą być odbarwione, a mocz ciemny. Leczenie jest przyczynowe i zależy od czynnika wywołującego zastój żółci – może obejmować interwencje endoskopowe, chirurgiczne lub farmakoterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dironorm
Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. leczenie diuretykami, dializa, biegunka) oraz u chorych z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca czy chorobami naczyniowo-mózgowymi. U pacjentów z klirensem kreatyniny <80 ml/min dawkowanie lizynoprylu należy indywidualizować, a czynność nerek i stężenie potasu monitorować regularnie. Niedociśnienie tętnicze, jeśli wystąpi, wymaga ułożenia pacjenta na plecach i ewentualnego dożylnego podania soli fizjologicznej. Leczenie lizynoprylem nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i ciśnieniem skurczowym ≤100 mm Hg lub we wstrząsie kardiogennym. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza u pacjentów rasy czarnej oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, racekadotrylu, inhibitorów mTOR lub wildagliptyny. U pacjentów dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności (np. AN 69) mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, co wymaga rozważenia zmiany metody dializy lub terapii przeciwnadciśnieniowej.
allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, terapia immunosupresyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem objawowego niedociśnienia, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. leczenie moczopędne, dializa, biegunka) oraz u chorych z niewydolnością serca, chorobami naczyniowo-mózgowymi czy zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min). W ostrym zawale mięśnia sercowego nie należy rozpoczynać leczenia przy ciśnieniu skurczowym ≤100 mmHg, a dawkę należy zmniejszyć przy ciśnieniu ≤120 mmHg. Niedociśnienie tętnicze powinno być leczone ułożeniem pacjenta na plecach i dożylnym podaniem roztworu soli fizjologicznej. Dawkowanie lizynoprylu musi być dostosowane do klirensu kreatyniny, a u pacjentów z niewydolnością nerek i zwężeniem tętnic nerkowych konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia, zwłaszcza gdy dotyczy dróg oddechowych, z możliwym podaniem adrenaliny.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, diuretyk pętlowy, ewerolimus, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, lek moczopędny oszczędzający potas, lizynopryl, małopłytkowość, martwica wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, terapia immunosupresyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wstrząs kardiogenny, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg
Marvelon, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym zmiany w charakterystyce krwawień menstruacyjnych (brak, rzadsze, częstsze, ciągłe, bardziej obfite lub skąpe krwawienia), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów zgodnie z MedDRA, z częstością występowania od często (≥1/100 do <1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznaną. Istotne są interakcje z induktorami enzymów, które mogą prowadzić do krwawień międzymiesiączkowych i zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. Najpoważniejszym ryzykiem jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żył i tętnic oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żylna i zatorowość płucna.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dezogestrel i etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, krwawienie menstruacyjne, krwawienie międzymiesiączkowe, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka zastoinowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to preparat złożony, którego składniki charakteryzują się odmiennym profilem działań niepożądanych. Ramipryl najczęściej wywołuje uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię i agranulocytozę. Amlodypina powoduje m.in. senność, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, a w rzadkich przypadkach leukopenię, małopłytkowość, zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, zapalenie naczyń i zespół Stevensa-Johnsona. Hydrochlorotiazyd może prowadzić do hipokaliemii (bardzo często), hiperglikemii, hiperkalcemii (rzadko), a także do trombocytopenii, leukopenii, niewydolności szpiku, zaburzeń rytmu serca, ostrej niewydolności nerek i nieczerniakowych nowotworów skóry. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
agranulocytoza, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Testosteron propionian – Działania niepożądane
Testosteron propionian, składnik preparatu Omnadren 250, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, sercowo-naczyniowy, wątrobowy, endokrynny oraz skórny. Charakterystyczne zmiany hematologiczne to częste zwiększenie hematokrytu, liczby erytrocytów oraz stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do policytemii i zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Testosteron propionian hamuje czynniki krzepnięcia II, V, VI i X, co u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe może skutkować powikłaniami krwotocznymi. Dodatkowo obserwuje się nadciśnienie tętnicze, retencję elektrolitów (sodu, chloru, potasu, wapnia, fosforanów) oraz wzrost stężenia cholesterolu i swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), co podnosi ryzyko sercowo-naczyniowe i utrudnia diagnostykę nowotworów prostaty. Wątroba może ulec uszkodzeniu, od łagodnych zaburzeń czynności po rzadkie, ale poważne zmiany nowotworowe, w tym nowotwór wątroby, co wymaga regularnego monitorowania biochemicznego i obrazowego.
antygen PSA, ból głowy, brak miesiączki, czynniki krzepnięcia, ginekomastia, gonadotropiny, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hirsutyzm, krwinki czerwone, lek przeciwzakrzepowy, łysienie androgenowe, maskulinizacja, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk, oligospermia, Omnadren, parestezje, plamica wątrobowa, policytemia, priapizm, retencja sodu, testosteron propionian, trądzik, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia lękowe, zaburzenia libido, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiconcil 250 mg
Podczas terapii amoksycyliną (Hiconcil) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak biegunka i nudności (często ≥1/100 do <1/10), wysypka skórna (często), a także wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, w tym kandydoza skóry i błon śluzowych, przemijająca leukopenia (w tym ciężka neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, wydłużony czas krwawienia i protrombinowy, ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), a także zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa z niewielkim wzrostem AspAT i AlAT. Rzadkie, ale istotne klinicznie są także aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Kounisa, zapalenie jelit indukowane lekami oraz śródmiąższowe zapalenie nerek i krystaluria, które mogą prowadzić do uszkodzenia nerek.
agranulocytoza, AlAT, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amoksycylina, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, AspAT, biegunka, choroba limfoproliferacyjna, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, mononukleoza zakaźna, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Testosteron dekanonian – Działania niepożądane
Testosteron dekanonian, będący składnikiem preparatu Omnadren 250 (100 mg/ml), charakteryzuje się długotrwałym działaniem, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Wśród najistotniejszych obserwuje się zmiany hematologiczne, takie jak policytemia, wzrost hematokrytu, liczby erytrocytów oraz stężenia hemoglobiny, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Konieczne jest monitorowanie parametrów krwi oraz ciśnienia tętniczego, gdyż terapia może indukować nadciśnienie. Ponadto, preparat wpływa na czynniki krzepnięcia II, V, VI i X, co może nasilać krwawienia u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe. Testosteron dekanonian wykazuje również hepatotoksyczność, manifestującą się zaburzeniami czynności wątroby, żółtaczką zastoinową, plamicą wątrobową oraz potencjalnym ryzykiem rozwoju nowotworów wątroby, co wymaga regularnej kontroli funkcji wątrobowych podczas terapii.
antygen gruczołu krokowego, ból głowy, czynnik krzepnięcia, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hirsutyzm, lek przeciwzakrzepowy, łysienie androgenowe, maskulinizacja, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, nudności, oligospermia, Omnadren, parestezja, plamica wątrobowa, policytemia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, priapizm, retencja sodu, testosteron dekanonian, testosteron fenyloproponian, testosteron izokapronian, testosteron proponian, trądzik, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zakrzepica żył głębokich, zapalenie miejsca wstrzyknięcia, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoksycylina w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej (500 mg, 750 mg, 1000 mg) najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności (często, ≥ 1/100 do < 1/10 pacjentów), oraz wymioty (niezbyt często, ≥ 1/1 000 do < 1/100 pacjentów). Poważniejsze, choć bardzo rzadkie (występujące u < 1/10 000 pacjentów), powikłania obejmują zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne zapalenie jelita grubego. Reakcje skórne, takie jak wysypka (często) oraz pokrzywka i świąd (niezbyt często), są drugim najczęstszym typem działań niepożądanych. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP oraz DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, enzymy wątrobowe, hiperkinezja, kandydoza skóry, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Dienogest – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dienogest, będący progestagenem stosowanym zarówno w monoterapii (2 mg), jak i w połączeniu z estrogenami, wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii. U pacjentek z gruczolistością lub mięśniakami macicy może dojść do nasilenia krwawień, co w ciężkich przypadkach prowadzi do niedokrwistości. Zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych, takie jak nieregularne krwawienia śródcykliczne lub brak miesiączki, są częste. Ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym udaru i zawału, jest związane głównie z wiekiem, nadciśnieniem i paleniem, a stosowanie dienogestu może nieznacznie zwiększać ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), szczególnie u pacjentek z dodatnim wywiadem rodzinnym, otyłością (BMI >30 kg/m²), długotrwałym unieruchomieniem lub po dużych zabiegach chirurgicznych. W przypadku planowanych operacji zaleca się przerwanie terapii co najmniej 4 tygodnie wcześniej i niewznawianie jej przed upływem 2 tygodni od odzyskania sprawności ruchowej. Wystąpienie objawów zakrzepowych wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
ból miednicy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciąża pozamaciczna, cukrzyca, depresja, dienogest, dyslipoproteinemia, gęstość mineralna kości, gruczolistość macicy, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, insulinooporność, krwawienie do jamy brzusznej, mięśniak macicy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, osteoporoza, ostuda, pęcherzyk jajnikowy, progestagen, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, torbiel czynnościowa jajnika, udar mózgu, wada zastawkowa serca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia zakrzepowe, zachowanie samobójcze, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złamanie, żółtaczka zastoinowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Produkt leczniczy Ospamox zawiera 1000 mg amoksycyliny trójwodnej (1148 mg substancji), której profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów) oraz wysypka skórna (często). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, a także ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Wśród rzadkich powikłań wymienia się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie wątroby oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego również zostało odnotowane jako bardzo rzadkie zdarzenie.
agranulocytoza, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rzekomobłoniaste, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT
Podczas terapii produktem Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT należy uwzględnić ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min), stosujących diuretyki pętlowe, czy z ciężkim nadciśnieniem reninozależnym. Zaleca się kompleksową ocenę stanu klinicznego przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i kreatyniny. W przypadku niedociśnienia należy ułożyć pacjenta na plecach i podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej. Leczenie lizynoprylem wymaga ostrożności u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego, z ciśnieniem skurczowym ≤100 mmHg lub we wstrząsie kardiogennym, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym, który może wystąpić w dowolnym momencie terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz wdrożenia leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą oraz stosujących leki oszczędzające potas lub inne podnoszące jego stężenie.
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitory mTOR, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, martwica wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka zastoinowa, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 500 mg + 125 mg
Lek Auglavin PPH, zawierający amoksycylinę trójwodną 500 mg oraz potasu klawulanian 125 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla antybiotyków beta-laktamowych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunkę (występującą bardzo często, u >10% pacjentów), nudności i wymioty (często, u 1-10% pacjentów), które mogą nasilać się przy wyższych dawkach doustnych. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano m.in. kandydozę skóry i błon śluzowych (często), przemijającą leukopenię i trombocytopenię (rzadko), a także poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana). Występują również rzadkie, ale istotne klinicznie powikłania, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa oraz ostre zapalenie trzustki.
agranulocytoza, AlAT, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, czarny język włochaty, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, potasu klawulanian, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazine Hasco 25 mg
Promazine Hasco w dawce 25 mg w formie tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu nerwowego, krwiotwórczego oraz endokrynologicznego. Wśród poważnych powikłań hematologicznych o częstości nieznanej znajdują się granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz małopłytkowość, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, stanowią zagrożenie życia. Zaburzenia endokrynologiczne obejmują mlekotok, ginekomastię, hiperglikemię i hipoglikemię, a także zmiany metaboliczne, w tym uciążliwe zaparcia wynikające z działania przeciwcholinergicznego. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak parkinsonizm, akatyzja, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz napady drgawek, wymagają szczególnej uwagi i odpowiedniej interwencji terapeutycznej.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, cukromocz, depresja oddechowa, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, promazyna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia libido, zaburzenia miesiączkowania, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 250 mg/5 ml
Amoksycylina, dostępna w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml (produkt Ospamox), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z terminologią medyczną: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń, a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne (przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna) oraz rzadkie powikłania neurologiczne (drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, czarny włochaty język, drgawki, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, Ospamox, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroamoxi DUO (400 mg + 57 mg)/5 ml
Amoksycylina z kwasem klawulanowym (Auroamoxi DUO) wykazuje profil działań niepożądanych, w którym dominują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (bardzo często, ≥ 1/10), nudności i wymioty (często, ≥ 1/100 do < 1/10). Nudności są częstsze przy wyższych dawkach i można je złagodzić przez przyjmowanie leku z posiłkiem. Istotnym powikłaniem jest zapalenie jelita grubego indukowane antybiotykiem, w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne zapalenie jelita grubego, wymagające pilnej interwencji. Wśród innych działań niepożądanych obserwuje się przemijające zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość), reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), oraz umiarkowane, przemijające podwyższenie AspAT i AlAT. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS i AGEP, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
AGEP, agranulocytoza, amoksycylina z kwasem klawulanowym, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, dysbakterioza, działania niepożądane przewodu pokarmowego, język włochaty, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa dermatoza IgA, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, podwyższone aminotransferazy, polekowe zapalenie jelit, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Cefaleksyna – Działania niepożądane
Cefaleksyna, jako cefalosporyna I generacji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii preparatem Cefaleksyna TZF (500 mg). Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i odwodnionych. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita wywołane przez Clostridioides difficile, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypki, pokrzywkę, świąd oraz rzadkie, ale zagrażające życiu zespoły dermatologiczne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka). Ponadto, mogą wystąpić obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają pilnej interwencji medycznej.
aminotransferaza, białkomocz, biegunka, ból głowy, cefaleksyna, cefalosporyna pierwszej generacji, Clostridioides difficile, dezorientacja, enzym wątrobowy, eozynofilia, kandydoza pochwy, krwiomocz, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, perforacja jelita, pobudzenie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Coombsa, toksyczne rozdęcie okrężnicy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxime Genoptim 250 mg
Cefuroxime Genoptim 250 mg, zawierający cefuroksym aksetyl, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, którego profil bezpieczeństwa obejmuje zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nadmierny wzrost Candida (kandydoza jamy ustnej lub pochwy), eozynofilia, bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty) oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, reakcja Jarischa-Herxheimera), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS) oraz zaburzenia hematologiczne, w tym dodatni odczyn Coombsa i niedokrwistość hemolityczna. Cefuroksym może również indukować zespół Kounisa, ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną.
anafilaksja, biegunka poantybiotykowa, cefalosporyny, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, dysfagia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atractin 40 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atractin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 16 066 pacjentach (8755 na atorwastatynie, 7311 na placebo) przez średnio 53 tygodnie. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny vs. 4,0% w grupie placebo. Najważniejsze działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3-krotnie powyżej normy u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (CK) (>3-krotnie u 2,5%, >10-krotnie u 0,4%), co jest dawkozależne i odwracalne. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, m.in. zakażenia (zapalenie błon śluzowych nosa i gardła ≥1/100 do <1/10), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia rzadko), reakcje alergiczne (często), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia często, hipoglikemia niezbyt często), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy często, neuropatia obwodowa rzadko), oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe często, miopatia i rabdomioliza rzadko). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się rabdomiolizę, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), anafilaksję oraz śródmiąższową chorobę płuc.
anafilaksja, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, ginekomastia, górna granica normy, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leukocyturia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie dróg moczowych, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefaleksyna TZF 500 mg
Stosowanie cefaleksyny TZF 500 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, które należy uwzględnić w ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, a także reakcje skórne w postaci wysypki, pokrzywki i świądu (częstość niezbyt często). Rzadko obserwuje się poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, wymagającą natychmiastowego przerwania leczenia. Cefaleksyna może również powodować hematologiczne zaburzenia, takie jak eozynofilia (≥1/1 000 do <1/100), neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość hemolityczna (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), co wskazuje na konieczność monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii. Ponadto, rzadko występują powikłania hepatologiczne, takie jak zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa, a także przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT (niezbyt często), co wymaga kontroli funkcji wątroby.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawu, cefaleksyna, cefalosporyna, Clostridioides difficile, dezorientacja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, kandydoza pochwy, małopłytkowość, martwica naskórka, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, świąd narządów płciowych, test Coombsa, wymioty, wysypka, zapalenie pochwy, zapalenie stawu, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiconcil combi 500 mg + 125 mg
Hiconcil combi to preparat zawierający amoksycylinę (500 mg) oraz kwas klawulanowy (125 mg), wykazujący szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), które można łagodzić podając lek na początku posiłku. Rzadziej obserwuje się niestrawność (≥1/1 000 do <1/100) oraz poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne), czarny język włochaty czy ostre zapalenie trzustki. Zaburzenia funkcji wątroby, takie jak umiarkowane podwyższenie AspAT i AlAT (≥1/1 000 do <1/100), zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa, również mogą wystąpić, podobnie jak reakcje skórne – od wysypki, świądu i pokrzywki (≥1/1 000 do <1/100) po ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka (częstość nieznana).
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, eozynofilia, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, osutka krostkowa, pokrzywka, przewód pokarmowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramoclav 875 mg + 125 mg
Preparat Ramoclav, zawierający amoksycylinę 875 mg i kwas klawulanowy 125 mg, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), przy czym nudności są bardziej nasilone przy wyższych dawkach doustnych. Objawy te można złagodzić podając lek na początku posiłku. Rzadziej występują niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100) oraz poważniejsze powikłania, jak zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty (częstość nieznana). Reakcje skórne i nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka (niezbyt często), a także ciężkie reakcje, np. zespół Stevens-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka (częstość nieznana), wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, trombocytopenię oraz podwyższenie enzymów wątrobowych AspAT i ALAT (niezbyt często), a także poważniejsze zaburzenia hematologiczne i wątrobowe (częstość nieznana).
AGEP, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, hiperkineza, język włochaty, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, linijna dermatoza IgA, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polekowe zapalenie jelit, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelita poantybiotykowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin (400 mg + 57 mg)/5 ml
Taromentin to preparat zawierający amoksycylinę (80 mg/ml) oraz kwas klawulanowy (11,4 mg/ml) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, występujące często (≥1/100 do <1/10), oraz kandydoza skóry i błon śluzowych. Rzadziej pojawiają się zaburzenia hematologiczne, w tym przemijająca leukopenia i trombocytopenia (rzadko), a także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT (niezbyt często). Wśród działań o nieznanej częstości występowania znajdują się poważne reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz poważne zaburzenia wątroby i nerek.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, choroba posurowicza, czas protrombinowy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, język włochaty, kandydoza błon śluzowych, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewrażliwe bakterie, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg zawiera amoksycylinę (861 mg amoksycyliny trójwodnej), antybiotyk beta-laktamowy, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się biegunki i nudności (często ≥1/100 do <1/10) oraz wysypkę skórną (często). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna (bardzo rzadko <1/10 000). Zgłaszano także ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń (bardzo rzadko). Wśród działań neurologicznych odnotowano hiperkinezję, zawroty głowy i drgawki, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących wysokie dawki leku (bardzo rzadko). Zgłaszano również aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częstość nieznana).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, działania niepożądane amoksycyliny, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, zakażenie grzybicze, zapalenie jelit polekowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 500 mg + 100 mg
Taromentin, będący połączeniem amoksycyliny i kwasu klawulanowego, jest antybiotykiem beta-laktamowym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, wymioty i niestrawność (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). W trakcie terapii mogą pojawić się wtórne infekcje grzybicze, np. kandydoza skóry i błon śluzowych (często), wymagające czasem leczenia przeciwgrzybiczego. Rzadziej obserwuje się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, ból nadbrzusza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinnat 250 mg/5 ml
Produkt leczniczy Zinnat, zawierający cefuroksym aksetyl w dawce 250 mg/5 ml w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się nadmierny wzrost Candida (często ≥1/100 do <1/10), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty (często), a także bóle i zawroty głowy. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest również często notowane i ma charakter odwracalny. Rzadziej występują zakażenia oportunistyczne wywołane Clostridioides difficile (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100) oraz poważne reakcje hematologiczne, w tym eozynofilia, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenia i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). Cefuroksym może indukować reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, gorączkę polekową, anafilaksję oraz reakcję Jarischa-Herxheimera, których częstość również nie została precyzyjnie określona.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, dysbakterioza, dysfagia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, pediatria, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Testosteronum prolongatum Jelfa 100 mg/ml
Testosteronum prolongatum Jelfa, zawierający testosteronu enantan w stężeniu 100 mg/ml, jest stosowany w terapii substytucyjnej testosteronem. W trakcie terapii obserwuje się często (≥1/100, <1/10) działania niepożądane takie jak zwiększenie masy ciała, podwyższenie hematokrytu, liczby erytrocytów oraz stężenia hemoglobiny, a także wzrost poziomu swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), co wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem patologii prostaty. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (50 mg) i olej arachidowy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne.
alkohol benzylowy, antygen swoisty dla prostaty, czynniki krzepnięcia, działanie anaboliczne, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hirsutyzm, krwinki czerwone, lek przeciwzakrzepowy, lepkość krwi, łysienie androgenowe, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, olej arachidowy, oligospermia, parestezja, plamica wątrobowa, policytemia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, priapizm, reakcja alergiczna, retencja sodu, testosteronu enantan, trądzik, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Testosteron – Działania niepożądane
Stosowanie testosteronu w terapii zastępczej u mężczyzn z hipogonadyzmem wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, niezależnie od drogi podania (zastrzyki, żele przezskórne, kapsułki doustne). Do najczęstszych należą miejscowe reakcje skórne (rumień, trądzik, suchość skóry) występujące u 4-10% pacjentów stosujących żele (np. Androtop, Testavan), ból i zapalenie w miejscu iniekcji (Testosteronum Prolongatum Jelfa), a także zmiany hematologiczne, takie jak zwiększenie hematokrytu, liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do policytemii. Istotnym ryzykiem są zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym często występujące nadciśnienie tętnicze (>1/100 do <1/10) oraz rzadkie, ale poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich i mikrozatory płucne, szczególnie przy stosowaniu preparatu Nebido, które mogą manifestować się kaszlem, dusznością, bólem w klatce piersiowej i omdleniami.
ból głowy, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipogonadyzm, kostnienie chrząstek nasadowych, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mastodynia, miażdżyca, mikrozator płucny, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, oligospermia, parestezje, plamica wątrobowa, policytemia, priapizm, przedwczesny rozwój płciowy, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rumień, stan lękowy, trądzik, zakrzepica żył głębokich, zapalenie skóry, zatorowość płucna, zawroty głowy, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutamid Egis
Terapia produktem Flutamid EGIS (250 mg tabletki) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz skłonnością do zakrzepów. Flutamid wykazuje hepatotoksyczność, objawiającą się wzrostem aktywności aminotransferaz, żółtaczką zastoinową, marskością wątroby i encefalopatią wątrobową. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest oznaczenie poziomu aminotransferaz; lek jest przeciwwskazany przy stężeniach 2-3-krotnie przekraczających normę. Monitorowanie czynności wątroby powinno odbywać się co miesiąc przez pierwsze 4 miesiące terapii, a następnie okresowo. W przypadku objawów uszkodzenia wątroby (np. świąd, ciemny mocz, żółtaczka) należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Dawkę należy zmniejszyć lub terapię przerwać przy potwierdzonym uszkodzeniu wątroby lub 2-3-krotnym wzroście aminotransferaz bez objawów klinicznych.
agonista LHRH, AlAT, aminotransferazy, antygen PSA, AspAT, choroba sercowo-naczyniowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, flutamid, hepatotoksyczność, marskość wątroby, methemoglobinemia, niedobór laktazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, torsade de pointes, zakrzepica, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biofazolin 1 g
Biofazolin, zawierający 1 g cefazoliny w postaci soli sodowej, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe patogeny. Preparat znajduje zastosowanie w terapii zakażeń układu oddechowego (m.in. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, Streptococcus pyogenes), układu moczowo-płciowego (Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Enterobacter, Enterococcus), skóry i tkanek miękkich (Staphylococcus aureus, paciorkowce β-hemolizujące), dróg żółciowych, kości i stawów oraz w leczeniu posocznicy i zapalenia wsierdzia. Cefazolina jest skuteczna w eliminacji paciorkowców z nosogardzieli, co ma znaczenie w infekcjach górnych dróg oddechowych. W profilaktyce okołooperacyjnej Biofazolin jest zalecany szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom o wysokim ryzyku zakażenia, takim jak operacje pęcherzyka żółciowego, zabiegi ginekologiczne, kardiochirurgia oraz chirurgia kości i stawów.
cefalosporyny, cefazolina, dieta niskosodowa, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, kamica żółciowa, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, paciorkowiec beta-hemolizujący, pałeczka hemofilna, pałeczka Klebsiella, pałeczka okrężnicy, pałeczka Proteus, penicylinaza, pneumokok, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, sepsa, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu moczowo-płciowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie gardła, zapalenie kości i szpiku, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Lek Auglavin PPH zawiera amoksycylinę trójwodną (875 mg) oraz potasu klawulanian (125 mg) i jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), które można częściowo złagodzić podając lek podczas posiłku. Inne działania niepożądane obejmują niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki oraz czarny język włochaty (częstość nieznana). Wśród zaburzeń wątroby obserwuje się niezbyt często zwiększenie aktywności AspAT i/lub AlAT, a także zapalenie wątroby i żółtaczkę zastoinową (częstość nieznana). Zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana), wymagają monitorowania morfologii krwi podczas długotrwałego leczenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, hemodializa, kandydoza skórna, klawulanian potasu, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, linijna dermatoza IgA, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polekowe zapalenie jelit, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amotaks 500 mg
Amoksycylina w dawce 500 mg w kapsułkach twardych jest związana z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunki i nudności (często ≥1/100 do <1/10) oraz wysypkę skórną (często). Rzadziej występują wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania obejmują kandydozę skóry i błon śluzowych, przemijającą leukopenię, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego), ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), a także poważne reakcje skórne takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS i AGEP. Zgłaszano również bardzo rzadkie zaburzenia neurologiczne (hiperkinezja, drgawki), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zespół Kounisa (ostry zespół wieńcowy w przebiegu reakcji alergicznej). Wśród powikłań ze strony przewodu pokarmowego odnotowano bardzo rzadkie zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne zapalenie jelita grubego, a także czarny, włochaty język.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, czas krwawienia, czas protrombinowy, drgawki, dysbioza jelitowa, enzymy wątrobowe, hiperkinezja, język włochaty, kandydoza, kapsułka twarda, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Augmentin 500 mg + 125 mg
Augmentin, zawierający 500 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu), wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, a wśród nich istotne są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie jelita związanego z antybiotykiem (częstość nieznana), które może prowadzić do poważnych powikłań, w tym infekcji Clostridioides difficile. Ponadto, niezbyt często obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT i/lub AlAT), a poważniejsze zaburzenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby czy żółtaczka zastoinowa, występują z nieznaną częstością. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd i pokrzywka, pojawiają się niezbyt często, natomiast ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny język włochaty, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, kandydoza, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, morfologia krwi, nadmierna ruchliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewrażliwe bakterie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flutamid Egis 250 mg
Flutamid EGIS, zawierający 250 mg flutamidu, jest stosowany w terapii nowotworów androgenozależnych i charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. W monoterapii najczęściej występują ginekomastia i bolesność sutków (≥1/10), często zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), bezsenność, zmęczenie oraz przejściowe zaburzenia czynności wątroby i zapalenie wątroby (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zmniejszenie libido, bóle głowy, zaburzenia skórne, neurologiczne i immunologiczne, a także zaburzenia spermatogenezy. Bardzo rzadko (<1/10 000) występują reakcje nadwrażliwości na światło oraz doniesienia o złośliwym raku gruczołu sutkowego u mężczyzn. Flutamid może powodować wydłużenie odcinka QT, a także przypadki ostrej niewydolności nerek i niedokrwienia mięśnia sercowego. W terapii skojarzonej z agonistami LHRH najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, osłabienie libido, impotencja oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przy czym częstość ginekomastii jest znacznie niższa niż w monoterapii.
agonista LHRH, biegunka, bolesność sutków, choroba zakrzepowo-zatorowa, encefalopatia wątrobowa, flutamid, ginekomastia, hepatotoksyczność, impotencja, leukopenia, marskość wątroby, martwica komórek wątrobowych, methemoglobinemia, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość makrocytowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk węzłów chłonnych, osłabienie libido, ostra niewydolność nerek, półpasiec, rak gruczołu sutkowego, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia spermatogenezy, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół toczniopodobny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Wskazania do stosowania
Cefazolina, antybiotyk cefalosporynowy I generacji, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (w tym Staphylococcus aureus, paciorkowcom β-hemolizującym grupy A) oraz niektórym Gram-ujemnym (Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis). Podawana jest wyłącznie pozajelitowo w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości i stawów, układu oddechowego, moczowo-płciowego, dróg żółciowych, posocznicę oraz zapalenie wsierdzia. Cefazolina jest także szeroko stosowana w profilaktyce okołooperacyjnej, zwłaszcza w zabiegach o wysokim ryzyku zakażeń, takich jak cholecystektomia, kardiochirurgia, ortopedia czy chirurgia głowy i szyi. W przypadku ryzyka zakażeń beztlenowcami zaleca się łączenie cefazoliny z lekami o działaniu przeciwbakteriom beztlenowym.
badanie mikrobiologiczne, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteriemia, cefalosporyna pierwszej generacji, cesarskie cięcie, cholecystektomia, ciężkie zakażenie, endoprotezoplastyka stawu, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, histerektomia, kamica żółciowa, leczenie empiryczne, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, paciorkowiec ropotwórczy, paciorkowiec β-hemolizujący, pałeczka hemofilna, pałeczka Klebsiella, pałeczka okrężnicy, pałeczka Proteus, patogen beztlenowy, pneumokok, pomostowanie tętnic wieńcowych, posiew mikrobiologiczny, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, roztwór do wstrzykiwań, wada zastawkowa serca, wrażliwość bakterii, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowo-płciowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, złamanie otwarte, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Auglavin PPH, zawierający 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występujące, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), a także zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) i nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria prowadząca do ostrego uszkodzenia nerek).
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawiesina doustna, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiconcil 500 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę w dawkach 250 mg i 500 mg, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności oraz wysypka skórna, występujące zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia czy niedokrwistość hemolityczna, a także ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. Wśród rzadkich powikłań wymienia się także zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita wywołane przez Clostridioides difficile, oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone AspAT, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, terminologia MedDRA, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wydłużony czas krwawienia, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amylan 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Amylan zawiera amoksycylinę trójwodną w dawce odpowiadającej 875 mg amoksycyliny oraz 125 mg potasu klawulanianu. W trakcie stosowania leku najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka oraz zespół DRESS, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia wątroby (umiarkowane podwyższenie AspAT i AlAT, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz powikłania ze strony nerek, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek i krystaluria.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, IgA dermatoza, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, potasu klawulanian, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wymioty, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polamoklav 875 mg + 125 mg
Lek Polamoklav, zawierający amoksycylinę (875 mg) i kwas klawulanowy (125 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym bardzo często biegunka, często nudności i wymioty oraz niezbyt często niestrawność. Istnieje również ryzyko poważniejszych powikłań, takich jak zapalenie jelita grubego, czarny język włochaty, ostre zapalenie trzustki oraz zapalenie jelit indukowane lekiem, choć ich częstość jest nieznana. Często występuje kandydoza skóry i błon śluzowych, a także możliwy jest nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii. Rzadko obserwuje się przemijającą leukopenię, trombocytopenię oraz poważniejsze zaburzenia hematologiczne, w tym agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną. Reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy alergiczne zapalenie naczyń, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, enzymy wątrobowe, flora bakteryjna oporna, język włochaty, kandydoza, krystaluria, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, trombocytopenia, wysypka skórna, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 750 mg
Podczas terapii amoksycyliną zawartą w leku Duomox najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10) oraz wysypka skórna (często). Rzadziej występują wymioty (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) oraz bardzo rzadkie powikłania, w tym kandydoza skóry i błon śluzowych, zaburzenia hematologiczne (przemijająca leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna), a także ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy zespół choroby posurowiczej. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego odnotowano bardzo rzadko hiperkinezję, zawroty głowy i drgawki, a także aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częstość nieznana). Ponadto, rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, choroba posurowicza, czas krwawienia, czas protrombinowy, eozynofilia, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, nadkażenie grzybicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT
Podczas stosowania preparatu Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, zawierającego lizynopryl i amlodypinę, należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową (np. w wyniku diuretyków, diety niskosodowej, dializ, biegunek) oraz u chorych z ciężką niewydolnością serca i zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min). W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego leczenie lizynoprylem należy rozpoczynać ostrożnie, dostosowując dawkę do ciśnienia skurczowego (np. dawka podtrzymująca 2,5–5 mg przy ciśnieniu ≤100 mmHg) i monitorując hemodynamikę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest regularna kontrola stężenia potasu i kreatyniny, a w przypadku wzrostu kreatyniny >265 µmol/l lub jej podwojenia, rozważyć odstawienie lizynoprylu. Amlodypina może być stosowana w standardowych dawkach u chorych z niewydolnością nerek, gdyż jej farmakokinetyka nie koreluje z ich stopniem niewydolności. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, rozpoczynając leczenie amlodypiną od najniższych dawek i monitorując reakcję.
agranulocytoza, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, terapia immunosupresyjna, udar mózgu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastawka aortalna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioracef 500 mg
Bioracef, zawierający cefuroksym aksetyl w dawkach 125 mg, 250 mg i 500 mg, jest cefalosporynowym antybiotykiem o określonym profilu bezpieczeństwa, który lekarze powinni znać przed przepisaniem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nadmierny wzrost Candida (często), eozynofilię (często), bóle i zawroty głowy (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty (często), a także przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (często). Rzadziej obserwuje się małopłytkowość (rzadko), leukopenię i niedokrwistość hemolityczną (bardzo rzadko). Działania niepożądane są klasyfikowane według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o częstości nieznanej ze względu na brak danych z badań kontrolowanych placebo.
anafilaksja, biegunka, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hepatitis, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, próba krzyżowa krwi, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Endofemine
Produkt leczniczy Endofemine zawiera dienogest 2 mg i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko związane z progestagenami. Przed rozpoczęciem terapii należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentek z gruczolistością lub mięśniakami macicy, gdzie może dojść do nasilonego krwawienia prowadzącego do niedokrwistości. Istnieją epidemiologiczne dowody na możliwe zwiększenie ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, szczególnie u kobiet z nadciśnieniem tętniczym i palących. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej może być nieznacznie podwyższone, zwłaszcza przy obecności czynników ryzyka takich jak otyłość, unieruchomienie czy duże zabiegi chirurgiczne. Zaleca się przerwanie stosowania Endofemine na co najmniej 4 tygodnie przed planowaną operacją i wznowienie po 2 tygodniach od pełnej mobilizacji. W przypadku objawów zakrzepowych leczenie należy natychmiast przerwać.
brak laktazy, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża pozamaciczna, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca ciążowa, doustny środek antykoncepcyjny, gęstość mineralna kości, gruczolistość macicy, insulinooporność, krwawienie do jamy brzusznej, krwawienie maciczne, łagodny guz wątroby, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, osteoporoza, ostuda, progestagen, przetrwały pęcherzyk jajnikowy, rak piersi, tolerancja glukozy, torbiel czynnościowa jajnika, udar naczyniowy mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy guz wątroby, żółtaczka zastoinowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Augmentin 250 mg + 125 mg
Augmentin, zawierający 250 mg amoksycyliny (amoksycylina trójwodna) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu), jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), które można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas posiłku. Niezbyt często występują niestrawność oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i/lub AlAT. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, a w bardzo rzadkich przypadkach ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). Ponadto, mogą wystąpić przemijające zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amoksycylina trójwodna, aseptyczne zapalenie opon, choroba posurowicza, czas protrombinowy, dysbioza jelitowa, enzymy wątrobowe, IgA dermatoza, język włochaty, kandydoza, klawulanian potasu, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, polekowe zapalenie jelit, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazine Hasco 50 mg
Promazine Hasco w dawce 50 mg chlorowodorku promazyny wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie układ nerwowy, hematologiczny, immunologiczny, endokrynologiczny oraz sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, akatyzja, złośliwy zespół neuroleptyczny, a także objawy przeciwcholinergiczne (zaparcia, suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu). W hematologii mogą wystąpić poważne zmiany, w tym agranulocytoza, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Reakcje immunologiczne, choć rzadkie, mogą mieć charakter anafilaktyczny, co wymaga szybkiej interwencji. Endokrynologicznie obserwuje się mlekotok, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania oraz wahania glikemii, co wskazuje na konieczność monitorowania gospodarki węglowodanowej i parametrów hormonalnych.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek promazyny, depresja oddechowa, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, krew obwodowa, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm polekowy, późna dyskineza, priapizm, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie miesiączkowania, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazin Jelfa 25 mg
Promazin Jelfa, zawierający chlorowodorek promazyny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest neuroleptykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, w tym parkinsonizm, akatyzję, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz późne dyskinezy. Ponadto, promazyna może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, granulocytopenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna oraz małopłytkowość, wszystkie o częstości nieznanej. Reakcje immunologiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, również stanowią istotne ryzyko. W zakresie endokrynologicznym obserwuje się mlekotok, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, hiperglikemię i hipoglikemię, a także znaczący przyrost masy ciała. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia kardiologiczne (blok przedsionkowo-komorowy, arytmie, zmiany w EKG), naczyniowe (niedociśnienie, ortostatyczne spadki ciśnienia), oddechowe (depresja oddechowa) oraz wątrobowe (żółtaczka zastoinowa).
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek promazyny, cukromocz, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, pancytopenia, parkinsonizm, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, przedsionkowe zaburzenie rytmu, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie akomodacji, zaburzenie miesiączkowania, zatrzymanie moczu, zespół depresyjny, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmiana w EKG, żółtaczka zastoinowa - Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki – Leczenie
Autoimmunologiczne zapalenie trzustki (AZT) to przewlekłe zapalenie o podłożu immunologicznym, które wykazuje wysoką wrażliwość na leczenie glikokortykosteroidami. Standardowa terapia pierwszej linii obejmuje doustne podawanie prednizonu/prednisolonu w dawce początkowej 0,6-1,0 mg/kg/dobę (typowo 30-40 mg/dobę) przez 2-4 tygodnie, z późniejszym stopniowym zmniejszaniem dawki do 2,5-5 mg/dobę lub całkowitego odstawienia. Odpowiedź na leczenie jest szybka i skuteczna, z remisją u około 98% pacjentów z AZT typu 1 i 92% z AZT typu 2. W AZT typu 1, ze względu na wyższy wskaźnik nawrotów (30-50%), zaleca się terapię podtrzymującą niskimi dawkami steroidów do 3 lat, szczególnie u pacjentów z rozlanym powiększeniem trzustki, utrzymującym się wysokim stężeniem IgG4 (>2xGGN) lub zajęciem wielu narządów pozatrzustkowych. W przypadku AZT typu 2, nawroty są rzadsze (<10%), a długotrwała terapia podtrzymująca zwykle nie jest konieczna.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, azatiopryna, cyklofosfamid, cyklosporyna, dystalna pankreatektomia, glikokortykosteroid, inhibitor TNF, kolchicyna, kortykosteroid, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający steroid, merkaptopuryna, metotreksat, metyloprednizolon, mykofenolan mofetylu, pankreatoduodenektomia, prednizon, przeciwciało monoklonalne, przewód Santoryniego, rytuksymab, stentowanie dróg żółciowych, steroid, suplementacja enzymów trzustkowych, takrolimus, terapia podtrzymująca, żółtaczka zastoinowa