aminotransferaza w surowicy
Aminotransferazy w surowicy to grupa enzymów wątrobowych, które odgrywają kluczową rolę w diagnostyce chorób wątroby. Najczęściej oznaczane to aminotransferaza alaninowa (ALT) i aminotransferaza asparaginianowa (AST). ALT występuje głównie w hepatocytach, podczas gdy AST jest obecna w wielu tkankach, w tym w wątrobie, mięśniu sercowym, mięśniach szkieletowych i nerkach.
Podwyższone stężenie aminotransferaz w surowicy wskazuje na uszkodzenie komórek, w których enzymy te występują. W przypadku wątroby, wzrost aktywności ALT i AST może świadczyć o ostrym lub przewlekłym uszkodzeniu hepatocytów. Stosunek AST/ALT (współczynnik de Ritisa) pomaga w różnicowaniu przyczyn uszkodzenia wątroby – wartość >2 sugeruje alkoholowe uszkodzenie wątroby, podczas gdy wartość <1 wskazuje na wirusowe zapalenie wątroby.
Badanie aminotransferaz jest standardowym elementem panelu wątrobowego i służy do monitorowania przebiegu chorób wątroby, oceny skuteczności leczenia oraz monitorowania działań niepożądanych leków hepatotoksycznych. Prawidłowe wartości ALT wynoszą zwykle 7-56 U/L dla mężczyzn i 7-45 U/L dla kobiet, natomiast AST 5-40 U/L dla mężczyzn i 5-35 U/L dla kobiet, choć zakresy referencyjne mogą różnić się w zależności od laboratorium.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) został określony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują m.in. zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Rzadkie, ale poważne powikłania to rabdomioliza (≥1/10000, <1/1000), immunozależna miopatia martwicza (częstość nieznana), niewydolność wątroby (≤1/10000), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksja (≤1/10000).
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, anoreksja, cholestaza, ciężka reakcja skórna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, uszkodzenie mięśni szkieletowych, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Agomelatyna – Dawkowanie i sposób podawania
Agomelatyna jest wskazana w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, z dawkowaniem rozpoczynającym się od 25 mg raz na dobę, podawanym doustnie wieczorem przed snem. W przypadku braku poprawy po 2 tygodniach dawkę można zwiększyć do 50 mg/dobę (2 tabletki po 25 mg), jednak wymaga to ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania czynności wątroby i nie rozpoczynać leczenia, jeśli aktywność aminotransferaz przekracza 3-krotnie górną granicę normy. Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się po 3, 6, 12 i 24 tygodniach leczenia oraz później, jeśli jest to klinicznie wskazane. Leczenie należy przerwać, gdy aktywność aminotransferaz przekroczy 3-krotnie normę lub w przypadku poważnych działań niepożądanych bądź braku skuteczności.
aminotransferaza, aminotransferaza w surowicy, badanie czynności wątroby, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, duży epizod depresyjny, faza podtrzymująca, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwdepresyjny, nasilenie depresji, objaw depresji, objaw odstawienny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, tabletka powlekana, terapia agomelatyną, test czynnościowy wątroby, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvasterol 80 mg
Atorwastatyna, stosowana przez średnio 53 tygodnie, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący różne układy narządowe. W badaniach klinicznych 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę, immunozależną miopatię martwiczą, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksję.
aminotransferaza w surowicy, amnezja, anafilaksja, anoreksja, cholestaza, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tatica 500 mg
Lek Tatica (abirateron) jest wskazany w terapii przerzutowego hormonowrażliwego (mHSPC) oraz opornego na kastrację raka gruczołu krokowego (mCRPC) i powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem doświadczonego specjalisty. Zalecana dawka wynosi 1000 mg raz na dobę, podawana na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), w formie czterech tabletek po 250 mg lub dwóch po 500 mg. Terapia powinna być skojarzona z prednizonem lub prednizolonem w dawce 5 mg/dobę dla mHSPC oraz 10 mg/dobę dla mCRPC. U pacjentów niekastrowanych chirurgicznie konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie parametrów biochemicznych obejmuje aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) przed leczeniem, co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co miesiąc, oraz ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i objawy zastoju płynów co miesiąc, z częstszą kontrolą u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca. Stężenie potasu powinno być utrzymywane na poziomie ≥ 4,0 mM.
abirateron, aktywność AlAT, aminotransferaza w surowicy, analog gonadoliberyny, ciężka hepatotoksyczność, ciśnienie tętnicze, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, kastracja farmakologiczna, mineralokortykosteroid, nadciśnienie, obrzęk, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, prednizon, skala Child-Pugh, stężenie potasu, Tatica, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Aurovitas 10 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 16066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie (8755 atorwastatyną, 7311 placebo). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 5,2% pacjentów w grupie atorwastatyny vs 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów), zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%), bóle mięśni, stawów i kończyn, skurcze mięśni oraz objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, parestezje). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, cholestaza czy niewydolność wątroby. Wśród zaburzeń metabolicznych często obserwowano hiperglikemię, a ryzyko rozwoju cukrzycy jest związane z czynnikami ryzyka metabolicznego (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², triglicerydy, nadciśnienie).
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, artralgia, cholestaza, dysfagia, epistaxis, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mialgia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reduktaza HMG-CoA, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin MSN 20 mg
Rozuwastatyna (Rosuvastatin MSN) jest statyną stosowaną w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, jednak jej zastosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na lek lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawkach 1,26 mg dla 5 i 10 mg oraz 2,52 mg dla 20 i 40 mg), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotność górnej granicy normy, ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatię, terapię cyklosporyną, leczenie sofosbuwirem/welpataswirem/woksylaprewirem oraz ciążę i karmienie piersią. Dawkę 40 mg rozuwastatyny dodatkowo ograniczają czynniki predysponujące do miopatii i rabdomiolizy, takie jak umiarkowana niewydolność nerek (klirens <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów.
aminotransferaza w surowicy, choroba autoimmunologiczna, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, fibrat, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, umiarkowana niewydolność nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bosutinib Zentiva
Podczas terapii bosutynibem należy szczególnie monitorować funkcję wątroby, ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), które u ponad 80% pacjentów pojawiają się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia. W przypadku podwyższenia enzymów wątrobowych zaleca się tymczasowe wstrzymanie leczenia, ewentualne zmniejszenie dawki po ustąpieniu objawów do stopnia 1 lub stanu wyjściowego, a w ciężkich przypadkach całkowite przerwanie terapii. Konieczne jest także monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko mielosupresji (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), z zaleceniem wykonywania badań co tydzień w pierwszym miesiącu, a następnie co miesiąc. Ponadto bosutynib może powodować zatrzymanie płynów (wysięk osierdziowy, opłucnowy, obrzęki płucne i obwodowe), co wymaga ścisłej obserwacji i odpowiedniego leczenia.
AlAT, aminotransferaza w surowicy, antagonista receptora angiotensyny, AspAT, biegunka, diuretyk, domperidon, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwbiegunkowy, lipaza, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła białaczka szpikowa, środek przeciwwymiotny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvagen 10 mg
Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA z grupy statyn, stosowanym w terapii hiperlipidemii. Profil działań niepożądanych jest dobrze udokumentowany i obejmuje częstość występowania od bardzo częstych (≥1/100) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to podwyższenie aktywności aminotransferaz (0,8% pacjentów z >3-krotnym wzrostem GGN) oraz kinazy kreatynowej (2,5% z >3-krotnym wzrostem, 0,4% z >10-krotnym wzrostem GGN). Do poważnych powikłań należą rabdomioliza, immunozależna miopatia martwicza, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksja. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), neurologiczne (bóle głowy, neuropatia), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), skórne (wysypki, pokrzywka) oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, miopatia). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w 3-letniej obserwacji.
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone stężenie trójglicerydów, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny