niskocząsteczkowa heparyna
Niskocząsteczkowa heparyna (LMWH) to pochodna standardowej heparyny niefrakcjonowanej, otrzymywana poprzez enzymatyczną lub chemiczną depolimeryzację. Charakteryzuje się mniejszą masą cząsteczkową (średnio 4000-6000 daltonów) w porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej (15000-18000 daltonów).
Mechanizm działania LMWH polega głównie na hamowaniu aktywności czynnika Xa, przy znacznie mniejszym wpływie na czynnik IIa (trombinę), co przekłada się na lepszy profil farmakokinetyczny i mniejsze ryzyko powikłań krwotocznych. Preparaty niskocząsteczkowej heparyny wykazują lepszą biodostępność po podaniu podskórnym, dłuższy okres półtrwania i bardziej przewidywalną odpowiedź przeciwkrzepliwą niż heparyna niefrakcjonowana.
Główne wskazania do stosowania LMWH obejmują profilaktykę i leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, profilaktykę zakrzepicy u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, leczenie ostrych zespołów wieńcowych oraz jako alternatywa dla antagonistów witaminy K u kobiet w ciąży z wskazaniami do leczenia przeciwkrzepliwego.
Rutynowe monitorowanie aktywności anty-Xa podczas terapii LMWH nie jest konieczne u większości pacjentów, co stanowi przewagę nad heparyną niefrakcjonowaną. Wskazane jest natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek, skrajnymi wartościami masy ciała, w ciąży lub gdy konieczne jest stosowanie dawek terapeutycznych przez dłuższy czas.
Do najczęstszych działań niepożądanych LMWH należą powikłania krwotoczne, małopłytkowość poheparynowa (HIT) – choć występuje rzadziej niż przy stosowaniu heparyny niefrakcjonowanej, oraz miejscowe reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia. Przeciwwskazania do stosowania obejmują aktywne krwawienie, ciężką trombocytopenię oraz nadwrażliwość na preparat.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clexane 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, zawarta w leku Clexane, jest stosowana w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych, z dawkowaniem dostosowanym do indywidualnego ryzyka. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się podawanie 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, rozpoczynając terapię 2 godziny przed zabiegiem i kontynuując przez minimum 7-10 dni, aż do przywrócenia mobilności. W grupie wysokiego ryzyka dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z pierwszym podaniem optymalnie 12 godzin przed operacją. W przypadku wcześniejszego rozpoczęcia profilaktyki, ostatnia dawka powinna być podana nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a leczenie wznowione po 12 godzinach od zakończenia operacji.
ampułko-strzykawka, Clexane, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, funkcja nerek, niskocząsteczkowa heparyna, powikłania krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, stratyfikacja ryzyka, wstrzyknięcie podskórne, wybroczynę, zabieg chirurgiczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa