podwyższony poziom wapnia

Podwyższony poziom wapnia, czyli hiperkalcemia, to stan, w którym stężenie wapnia w surowicy krwi przekracza wartość referencyjną 2,5 mmol/l (10 mg/dl). Jest to stosunkowo częste zaburzenie gospodarki wapniowej, które może wynikać z różnych przyczyn patofizjologicznych.

Najczęstszą przyczyną hiperkalcemii jest pierwotna nadczynność przytarczyc (ok. 50-60% przypadków), gdzie dochodzi do autonomicznego wydzielania parathormonu. Drugą pod względem częstości przyczyną są choroby nowotworowe (ok. 20-30%), szczególnie szpiczak mnogi, rak piersi, rak płuca i rak nerki, gdzie mechanizm może być związany z osteolizą lub wydzielaniem peptydów podobnych do parathormonu.

Objawy hiperkalcemii zależą od jej nasilenia i tempa narastania. Mogą obejmować zaburzenia neurologiczne (zmęczenie, osłabienie mięśniowe, splątanie), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia), poliurię i polidypsję związane z upośledzeniem zagęszczania moczu, a także zaburzenia rytmu serca. W przypadkach ciężkich (Ca > 3,5 mmol/l) może rozwinąć się przełom hiperkalcemiczny, stanowiący zagrożenie życia.

Diagnostyka hiperkalcemii obejmuje potwierdzenie podwyższonego stężenia wapnia (najlepiej w kilku pomiarach), oznaczenie poziomu parathormonu, witaminy D, fosforu nieorganicznego oraz badania obrazowe ukierunkowane na poszukiwanie potencjalnej przyczyny. Leczenie zależy od nasilenia hiperkalcemii i jej etiologii, ale w przypadkach ostrych obejmuje przede wszystkim nawodnienie i stosowanie leków obniżających poziom wapnia, takich jak bisfosfoniany.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl