ostre niewyrównanie niewydolności serca

Ostre niewyrównanie niewydolności serca to nagłe lub szybko postępujące nasilenie objawów niewydolności serca, które wymaga pilnej interwencji medycznej. Stan ten charakteryzuje się pogorszeniem funkcji serca jako pompy, co prowadzi do zastoju krwi w krążeniu płucnym i/lub systemowym, skutkując objawami takimi jak duszność spoczynkowa, ortopnoe, nasilone obrzęki obwodowe czy zwiększenie masy ciała.

Przyczyny ostrego niewyrównania obejmują: niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, infekcje, zaniechanie przyjmowania leków, nadmierne spożycie płynów i soli, nadciśnienie tętnicze czy choroby współistniejące. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, oznaczeniu peptydów natriuretycznych, badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, echokardiografia) oraz ocenie parametrów laboratoryjnych.

Leczenie ostrego niewyrównania niewydolności serca obejmuje tlenoterapię, diuretyki dożylne, leki naczyniorozszerzające, w wybranych przypadkach leki inotropowe, a także leczenie przyczynowe. Kluczowe jest szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii, monitoring parametrów życiowych i funkcji nerek oraz zapobieganie powikłaniom. Po stabilizacji stanu pacjenta istotna jest optymalizacja przewlekłego leczenia niewydolności serca i edukacja pacjenta w zakresie samoopieki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl