sztywność mięśni szczęki

Sztywność mięśni szczęki (łac. trismus) to stan, w którym dochodzi do mimowolnego, nadmiernego napięcia mięśni żwaczy, co skutkuje ograniczeniem możliwości otwarcia ust. Stan ten może być łagodny lub ciężki, przejściowy lub przewlekły, a maksymalne rozwarcie szczęk może być zredukowane nawet do kilku milimetrów.

Etiologia sztywności mięśni szczęki jest różnorodna. Najczęstsze przyczyny obejmują stany zapalne w obrębie jamy ustnej (np. zapalenie okołokoronowe, ropnie zębopochodne), urazy żuchwy, nowotwory regionu głowy i szyi, choroby stawu skroniowo-żuchwowego, tężec, a także skutki uboczne niektórych leków, szczególnie neuroleptyków. Może również wystąpić jako powikłanie po zabiegach stomatologicznych.

Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne z oceną zakresu ruchu żuchwy oraz badania obrazowe (RTG, TK lub MRI) w celu identyfikacji przyczyny. W zależności od etiologii, leczenie może obejmować farmakoterapię (przeciwzapalne, przeciwbólowe, miorelaksanty), fizykoterapię, zabiegi stomatologiczne lub chirurgiczne. Długotrwała sztywność mięśni szczęki może prowadzić do problemów z odżywianiem, mową oraz higieną jamy ustnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl