izoosmolalność

Izoosmolalność to stan, w którym dwa roztwory mają identyczne ciśnienie osmotyczne. W kontekście medycznym najczęściej odnosi się do porównania osmolalności płynów ustrojowych lub podawanych pacjentowi preparatów względem osocza krwi.

Prawidłowa osmolalność osocza wynosi 280-295 mOsm/kg H₂O. Płyny izotoniczne, takie jak 0,9% roztwór NaCl czy roztwór Ringera, charakteryzują się osmolalnością zbliżoną do osmolalności osocza, co minimalizuje przesunięcia wody między przestrzeniami płynowymi organizmu.

Znajomość właściwości osmotycznych płynów infuzyjnych ma kluczowe znaczenie w terapii płynowej. Podanie płynów izoosmolalnych nie powoduje przemieszczania wody między kompartmentami płynowymi organizmu, co jest istotne szczególnie u pacjentów z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, niewydolnością serca czy nerek.

Warto pamiętać, że izoosmolalność nie zawsze oznacza izotoniczność. Niektóre roztwory mogą mieć osmolalność równą osoczu, ale różnić się zdolnością do przenikania przez błony komórkowe, co determinuje ich wpływ na objętość komórek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl