feniramina maleinian
Feniramina maleinian to organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji. Działa przez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych takich jak świąd, kichanie, łzawienie oczu czy wyciek z nosa.
Substancja ta wykazuje również działanie przeciwcholinergiczne, co może powodować efekty uboczne jak suchość w ustach, niewyraźne widzenie czy zatrzymanie moczu. Ze względu na zdolność do przenikania bariery krew-mózg, feniramina może wywoływać senność i zaburzenia koordynacji, co jest charakterystyczne dla leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji.
Feniramina maleinian jest składnikiem wielu preparatów złożonych, szczególnie leków stosowanych w przeziębieniach i alergiach. Dostępna jest w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym jako tabletki, syropy i preparaty do stosowania miejscowego. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkoholem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić w decyzjach terapeutycznych. Paracetamol rzadko powoduje poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia hemolityczna i agranulocytoza, oraz bardzo rzadko trombocytopenię, leukopenię i neutropenię. Może także wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego, oraz ciężkie reakcje skórne. Feniramina maleinian wykazuje szeroki zakres działań niepożądanych o nieznanej częstości, obejmujących zaburzenia hematologiczne, immunologiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), neuropsychiatryczne (dezorientacja, omamy, pobudzenie), neurologiczne (zawroty głowy, senność, bezsenność), okulistyczne (zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic), kardiologiczne (kołatanie serca), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądkowo-jelitowe (suchość błony śluzowej, zaparcia) oraz skórne (rumień, świąd, pokrzywka). Działania przeciwcholinergiczne są szczególnie nasilone u osób starszych.
agranulocytoza, aminotransferaza, anemia hemolityczna, ciężka reakcja skórna, dezorientacja, działanie przeciwcholinergiczne, egzema, feniramina maleinian, kamica nerkowa, kołatanie serca, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas szczawiowy, leukopenia, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk Quinckego, omam, paracetamol, plamica, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex to preparat w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego. Lek jest wskazany do doraźnego leczenia objawów infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych, takich jak grypa, przeziębienie oraz stany grypopodobne. Paracetamol działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, łagodząc gorączkę, bóle głowy i mięśni, natomiast feniramina maleinian zmniejsza objawy zapalenia błony śluzowej nosa i gardła. Kwas askorbinowy pełni rolę wspomagającą w terapii. Preparat jest przeznaczony dla osób dorosłych oraz młodzieży powyżej 15 roku życia, z wykluczeniem dzieci poniżej 15 lat.
ból głowy, ból mięśniowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, feniramina maleinian, gorączka, grypa, grypa sezonowa, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, kwas askorbowy, paracetamol, proszek do sporządzania roztworu doustnego, przeciwhistaminowy, przeziębienie, stan grypopodobny, witamina C, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła - Leksykon substancji czynnych
Feniramina – Dawkowanie i sposób podawania
Feniramina maleinian, jako składnik preparatów Fenirex i Theraflu ExtraGRIP, jest stosowana w objawowym leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, wykazując działanie przeciwhistaminowe. Dawkowanie różni się w zależności od produktu i wieku pacjenta: Fenirex (25 mg feniraminy/saszetka) zaleca 1 saszetkę 2-3 razy na dobę u osób powyżej 15 lat, z maksymalną dawką 75 mg/dobę; Theraflu ExtraGRIP (20 mg feniraminy/saszetka) stosuje się u dorosłych i młodzieży od 12 lat, 1 saszetkę co 4-6 godzin, maksymalnie 60-80 mg/dobę. Preparaty są przeciwwskazane u dzieci poniżej 15 lat (Fenirex) i 12 lat (Theraflu ExtraGRIP). U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest wydłużenie odstępów między dawkami, np. przy klirensie kreatyniny <10 ml/min odstęp wynosi co najmniej 8 godzin (Fenirex) lub odpowiednio 6-8 godzin (Theraflu ExtraGRIP). W przypadku niewydolności wątroby i innych stanów obniżających metabolizm paracetamolu, maksymalna dawka paracetamolu w Theraflu ExtraGRIP nie powinna przekraczać 60 mg/kg/dobę (do 2 g/dobę), co odpowiada 3 saszetkom dziennie.
choroba alkoholowa, ciężka niewydolność nerek, działanie przeciwhistaminowe, farmakoterapia, feniramina maleinian, Fenirex, hiperbilirubinemia rodzinna, infekcja górnych dróg oddechowych, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, preparat złożony, roztwór doustny, schorzenie wątroby, Theraflu ExtraGRIP, zespół Gilberta - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego w jednej saszetce, jest wskazany do stosowania doustnego u dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia. Standardowe dawkowanie to 1 saszetka 2-3 razy na dobę, z odstępem minimum 4 godzin, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 3 saszetek (1500 mg paracetamolu, 75 mg feniraminy maleinianu, 600 mg witaminy C). Produkt jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 15 lat. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się wydłużenie odstępu między dawkami do co najmniej 8 godzin oraz indywidualne dostosowanie dawkowania przez lekarza. Terapia powinna być ograniczona do maksymalnie 5 dni bez konsultacji lekarskiej, a w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest ponowna ocena kliniczna.
ciężka niewydolność nerek, dawka dobowa, feniramina maleinian, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, kwas askorbowy, modyfikacja leczenia, paracetamol, proszek do sporządzania roztworu doustnego, rozpoznanie, schemat dawkowania, stan kliniczny, witamina C, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Feniramina – Wskazania do stosowania
Feniramina maleinian, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje działanie przeciwalergiczne poprzez blokadę receptorów H1 i jest stosowana w objawowym leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych o etiologii wirusowej. Preparaty zawierające feniraminę, takie jak Fenirex (25 mg feniraminy, 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego) oraz Theraflu ExtraGRIP (20 mg feniraminy, 650 mg paracetamolu, 10 mg chlorowodorku fenilefryny), łagodzą objawy takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, mięśni i stawów, a także zmniejszają obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa oraz nadmierną wydzielinę śluzową. Feniramina wykazuje działanie wysuszające i przeciwzapalne, co przyczynia się do redukcji kichania i stanów zapalnych błon śluzowych nosa i gardła.
działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, etiologia wirusowa, feniramina maleinian, infekcja górnych dróg oddechowych, kwas askorbowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, naczynia włosowate, obkurczenie naczyń krwionośnych, postać farmaceutyczna, przekrwienie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, roztwór doustny, stan grypopodobny, stan infekcyjny, substancja sympatykomimetyczna, wydzielina śluzowa, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Theraflu ExtraGRIP 650 mg + 10 mg + 20 mg
Theraflu ExtraGRIP to preparat w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający trzy substancje czynne: paracetamol (650 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz feniraminy maleinian (20 mg). Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. Feniramina, będąca antagonistą receptorów H₁, łagodzi objawy alergiczne takie jak kichanie, świąd oraz przekrwienie błony śluzowej nosa, wykazując także działanie antymuskarynowe i umiarkowane uspokajające. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk o wysokim powinowactwie do receptorów alfa-adrenergicznych, powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa, co skutkuje zmniejszeniem obrzęku i przekrwienia bez istotnego wpływu na receptory beta-adrenergiczne serca czy ośrodkowy układ nerwowy.
agregacja płytek krwi, aktywność antymuskarynowa, amina sympatykomimetyczna, czas krwawienia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwgorączkowe, działanie uspokajające, feniramina maleinian, fenylefryna chlorowodorek, histamina, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, objaw alergiczny, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, prostaglandyny, przekrwienie błony śluzowej, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor H1, wazokonstrykcja - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex to preparat złożony zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego, klasyfikowany w grupie ATC N02BE51. Feniramina działa jako antagonista receptorów H1, hamując reakcje alergiczne poprzez blokadę uwalniania mediatorów zapalnych, co skutkuje zmniejszeniem przekrwienia i obrzęku błon śluzowych oraz łagodzeniem objawów takich jak łzawienie i kichanie. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez selektywne hamowanie izoformy COX-3, co prowadzi do obniżenia syntezy prostaglandyn i podwyższenia progu bólowego, a także wpływa na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, skutecznie redukując gorączkę.
antagonista receptora H1, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, fagocytoza leukocytów, feniramina maleinian, histamina, izoforma COX-3, kwas askorbowy, kwas foliowy, limfocyt T, łzawienie oczu, mediator bólu, mediator chemiczny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź zapalna, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, proces krwiotwórczy, proces utleniania, prostaglandyna E1, przeciwutleniacz, przekrwienie błon śluzowych, spoiwo międzykomórkowe, synteza prostaglandyn, tkanka łączna, układ krwiotwórczy, układ odpornościowy, utlenianie aminokwasów, wchłanianie żelaza, witamina C