redukcyjna mammoplastyka
Redukcyjna mammoplastyka (zmniejszenie piersi) to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu nadmiaru tkanki tłuszczowej, gruczołowej oraz skóry z piersi, które są nieproporcjonalnie duże w stosunku do budowy ciała pacjentki. Procedura ma na celu nie tylko poprawę estetyki, ale przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości fizycznych związanych z makromastią.
Wskazaniami do zabiegu są najczęściej bóle kręgosłupa, karku i ramion, odparzenia w fałdach podsutkowych, trudności w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała oraz ograniczenia w aktywności fizycznej. Zabieg wykonuje się również w przypadku asymetrii piersi czy jako element rekonstrukcji po leczeniu onkologicznym.
Techniki operacyjne obejmują m.in. technikę „kotwicy”, pionową (LeJour) oraz technikę o kształcie litery T odwróconej. Wybór metody zależy od stopnia redukcji, jakości skóry oraz preferencji chirurga. Zabieg wiąże się z przeniesieniem kompleksu brodawka-otoczka, aby uzyskać naturalny wygląd piersi po zmniejszeniu.
Powikłania po redukcyjnej mammoplastyce mogą obejmować zaburzenia czucia w brodawkach, problemy z gojeniem ran, blizny hipertroficzne, asymetrię czy zaburzenia laktacji. Większość pacjentek odczuwa jednak znaczną poprawę jakości życia po zabiegu, zarówno w aspekcie fizycznym, jak i psychologicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół niewrażliwości na androgeny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół niewrażliwości na androgeny (AIS) to genetyczne zaburzenie rozwoju płciowego, spowodowane mutacją genu receptora androgenowego (AR) na chromosomie X, dziedziczone recesywnie. Pacjenci mają kariotyp 46,XY i jądra produkujące testosteron, jednak z powodu niewrażliwości na androgeny dochodzi do różnego stopnia feminizacji fenotypu. Wyróżnia się trzy formy AIS: całkowity (CAIS) z żeńskim fenotypem i brakiem odpowiedzi na androgeny, częściowy (PAIS) z niejednoznacznymi narządami płciowymi oraz łagodny (MAIS) objawiający się m.in. niepłodnością i ginekomastią. Leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia, obejmującego endokrynologa, ginekologa, urologa, genetyka, psychologa i pracownika socjalnego. Terapia hormonalna w CAIS polega na podawaniu estrogenów po gonadektomii lub po okresie dojrzewania, z dawkami dostosowanymi do wieku (rozpoczynając od 1/4 dawki dla dorosłych w wieku 9-11 lat). W PAIS leczenie hormonalne zależy od przypisanej płci, stosując estrogeny lub testosteron (200-500 mg dwa razy w tygodniu przez około 6 miesięcy w okresie dojrzewania). Gonadektomia jest standardem profilaktyki nowotworów germinalnych, z ryzykiem wzrastającym do 33% w wieku 50 lat, a jej termin ustala się indywidualnie.
aromatyzacja androgenów, badanie DEXA, całkowity zespół niewrażliwości na androgeny, częściowy zespół niewrażliwości na androgeny, gęstość mineralna kości, ginekomastia, gonadektomia, kariotyp 46, łagodny zespół niewrażliwości na androgeny, mutacja genu receptora androgenowego, narządy płciowe, osteoporoza, poradnictwo genetyczne, redukcyjna mammoplastyka, rekonstrukcja pochwy, terapia hormonalna, terapia zastępcza estrogenami, tożsamość płciowa, witamina D, współistniejące choroby psychiczne, XY, zespół multidyscyplinarny, zespół niewrażliwości na androgeny