nabłonek przewodowy

Nabłonek przewodowy to wyspecjalizowana tkanka nabłonkowa wyściełająca światło przewodów i kanalików w różnych narządach i układach organizmu. Składa się z komórek ułożonych w sposób ciągły, tworząc barierę między światłem przewodu a otaczającymi tkankami.

W zależności od lokalizacji anatomicznej, nabłonek przewodowy może mieć różną budowę – od jednowarstwowego płaskiego, przez sześcienny, walcowaty, do wielorzędowego lub wielowarstwowego. Jego struktura jest ściśle związana z funkcją pełnioną w danym narządzie, np. w przewodach wyprowadzających gruczołów, drogach oddechowych, przewodach żółciowych czy kanalikach nerkowych.

Główne funkcje nabłonka przewodowego obejmują transport substancji, wydzielanie, wchłanianie oraz ochronę przed patogenami. W niektórych lokalizacjach komórki nabłonka przewodowego mają zdolność do wydzielania śluzu lub enzymów, a także mogą być wyposażone w struktury zwiększające powierzchnię wchłaniania (mikrokosmki) lub ułatwiające transport (rzęski).

Zaburzenia funkcji nabłonka przewodowego mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym niedrożności przewodów, stanów zapalnych, tworzenia się kamieni czy rozwoju nowotworów. Diagnostyka tych zmian często wymaga badań obrazowych, laboratoryjnych lub histopatologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl