działanie antyhistaminowe
Działanie antyhistaminowe to efekt farmakologiczny polegający na blokowaniu receptorów histaminowych, głównie typu H1, co prowadzi do zahamowania reakcji alergicznych i innych objawów wywoływanych przez endogenną histaminę. Leki antyhistaminowe znajdują szerokie zastosowanie w terapii chorób alergicznych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne czy atopowe zapalenie skóry.
Mechanizm działania antyhistaminowego opiera się na kompetycyjnym blokowaniu wiązania histaminy z jej receptorami. Histamina, uwalniana z komórek tucznych i bazofili podczas reakcji alergicznej, odpowiada za rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększenie przepuszczalności naczyń, skurcz mięśni gładkich (np. w oskrzelach) oraz stymulację wydzielania śluzu, co prowadzi do objawów alergii.
Leki antyhistaminowe dzieli się na dwie główne generacje. Pierwsza generacja (np. difenhydramina, klemastyna) charakteryzuje się lipofilnością i zdolnością do przenikania bariery krew-mózg, co powoduje działania niepożądane jak senność i zaburzenia koncentracji. Druga generacja (np. cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna) wykazuje mniejszą penetrację do ośrodkowego układu nerwowego, oferując podobną skuteczność przy znacznie mniejszej sedacji.
Oprócz blokowania receptorów H1, niektóre leki antyhistaminowe wykazują dodatkowe działania, takie jak blokowanie receptorów muskarynowych, serotoninowych czy adrenergicznych, co może rozszerzać ich zastosowanie kliniczne, ale również odpowiada za specyficzny profil działań niepożądanych charakterystyczny dla poszczególnych preparatów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symfaxin ER 150 mg
Symfaxin ER to preparat zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Wenlafaksyna, będąca inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, noradrenaliny oraz słabym inhibitorem wychwytu dopaminy, wykazuje złożony mechanizm działania na ośrodkowy układ nerwowy. Zarówno substancja czynna, jak i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują podobne właściwości farmakodynamiczne, w tym zmniejszenie odpowiedzi β-adrenergicznej. Lek charakteryzuje się selektywnością receptorową, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co przekłada się na ograniczenie działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych.
aktywność cholinergiczna, aktywność neuroprzekaźników, badanie przedkliniczne, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie antyhistaminowe, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, efekt antycholinergiczny, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź β-adrenergiczna, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo do receptorów, receptor benzodiazepinowy, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SENOLEK 50 mg
Produkt leczniczy SENOLEK w postaci kapsułek miękkich zawiera 50 mg difenhydraminy chlorowodorku i jest wskazany do krótkotrwałego stosowania w sporadycznie występującej bezsenności u dorosłych. Difenhydramina, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje działanie sedatywne, co umożliwia jej zastosowanie w przejściowych trudnościach z zasypianiem lub utrzymaniem snu, zwłaszcza w sytuacjach związanych z czynnikami zewnętrznymi, takimi jak stres czy zmiana otoczenia. Każda kapsułka zawiera również 77,5 mg sorbitolu ciekłego, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy. Preparat nie jest przeznaczony do leczenia przewlekłej bezsenności ani do stosowania u osób poniżej 18 roku życia.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Allegra Telfast 180 180 mg
Lek Allegra Telfast 180 mg, zawierający 180 mg feksofenadyny chlorowodorku (odpowiadającej 168 mg feksofenadyny), jest wskazany do leczenia objawowego przewlekłej idiopatycznej pokrzywki, schorzenia dermatologicznego charakteryzującego się utrzymującymi się ponad 6 tygodni bąblami pokrzywkowymi i/lub obrzękami naczynioruchowymi o nieustalonej etiologii. Feksofenadyna, jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, skutecznie łagodzi objawy takie jak świąd, zaczerwienienie skóry, bąble pokrzywkowe oraz obrzęk naczynioruchowy, jednocześnie nie wykazując działania sedatywnego, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo. Zalecana dawka to 180 mg (1 tabletka powlekana na dobę), co zapewnia optymalną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allegra Telfast 180 180 mg
Chlorowodorek feksofenadyny, substancja czynna leku Allegra Telfast 180, jest selektywnym antagonistą receptorów H1 pozbawionym działania sedatywnego, będącym aktywnym metabolitem terfenadyny (kod ATC: R06AX26). W badaniach klinicznych wykazano szybki początek działania przeciwhistaminowego (w ciągu 1 godziny), maksymalną skuteczność po 6 godzinach oraz utrzymanie efektu przez 24 godziny. Dawki ≥130 mg zapewniają stabilne działanie terapeutyczne, z hamowaniem reakcji skórnej na histaminę przekraczającym 80%. Przez 28 dni stosowania nie obserwowano rozwoju tolerancji na efekt przeciwhistaminowy. Feksofenadyna wykazuje również działanie przeciwskurczowe na oskrzela w modelach zwierzęcych oraz stabilizujące błony komórkowe mastocytów przy stężeniach przewyższających terapeutyczne (10-100 μM).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów H1, arytmia, bezpieczeństwo kardiologiczne, chlorowodorek feksofenadyny, działanie antyhistaminowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, kanał potasowy, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, mastocyt, odstęp QTc, reakcja histaminowa, reakcja skórna indukowana histaminą, skurcz oskrzeli, tolerancja na działanie przeciwhistaminowe, uwalnianie histaminy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polopiryna Complex 500 mg + 15,58 mg + 2 mg
Polopiryna Complex to preparat złożony zawierający 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu (odpowiadające 8,21 mg fenylefryny) oraz 2 mg chlorofenaminy maleinianu. Kwas acetylosalicylowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje cyklooksygenazę (COX-1 i COX-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn (PGE2, PGI2) i tromboksanu A2, skutkując działaniem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym, przeciwzapalnym oraz hamowaniem agregacji płytek krwi. Fenylefryna działa jako selektywny agonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, powodując obkurczenie naczyń błony śluzowej, zmniejszenie przekrwienia i obrzęku oraz udrożnienie przewodów nosowych. Chlorofenamina, antagonista receptorów H1, wykazuje działanie antyhistaminowe i antycholinergiczne, co łagodzi objawy nieżytu nosa, takie jak katar i kichanie, poprzez zmniejszenie wydzielania śluzu i łzawienia.
agonista receptorów adrenergicznych, antagonista receptorów histaminowych, ból neurogenny, ból nocyceptywny, chlorofenamina maleinian, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie antycholinergiczne, działanie antyhistaminowe, działanie leukotaktyczne, działanie synergistyczne, fenylefryna wodorowinian, hamowanie agregacji płytek, interakcja lekowa, kwas acetylosalicylowy, mechanizm patofizjologiczny, nieodwracalne hamowanie cyklooksygenazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obkurczenie naczyń krwionośnych, prostaglandyna E2, prostaglandyna I2, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor bólowy, receptor muskarynowy, stan grypopodobny, synteza prostaglandyn, tromboksan A2, zmniejszenie przekrwienia błony śluzowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cetrix 10 mg
Przed zastosowaniem leku Cetrix 10 mg (cetyryzyny dichlorowodorek) w formie tabletek powlekanych, konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną, hydroksyzynę, pochodne piperazyny oraz substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na dokładny wywiad alergologiczny, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny <10 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji cetyryzyny i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
cetyryzyna dichlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, działanie antyhistaminowe, funkcja nerek, hydroksyzyna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, kumulacja leku, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, pochodne piperazyny, przeciwwskazanie, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Betadrin WZF, zawierającego difenhydraminy chlorowodorek oraz nafazolinę azotan, stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci. Objawy toksyczności obejmują depresję ośrodkowego układu nerwowego manifestującą się spowolnieniem funkcji życiowych, hipotermię, śpiączkę oraz długotrwałą mydriazę. W przypadku doustnego spożycia lub znacznego przedawkowania obserwuje się nadmierne uspokojenie z sennością, bradykardię (<60/min), niestabilność hemodynamiczną z wahaniami ciśnienia tętniczego, a także zapaść. Szczególną uwagę należy zwrócić na działanie nafazoliny, która może wywoływać wstrząsowe spadki ciśnienia oraz tachykardię (>100/min), co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, difenhydraminy chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, działanie antyhistaminowe, hipotermia, leczenie objawowe, mydriaza, nafazoliny azotan, niestabilność hemodynamiczna, receptory alfa-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, stan zagrożenia życia, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie termoregulacji, zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego, zapaść - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Symtiver 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Symtiver, zawierający 20 mg cynaryzyny oraz 40 mg dimenhydraminy w każdej tabletce, może wywoływać istotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie poprzez działanie sedatywne dimenhydraminy, będącej lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji. Głównym objawem niepożądanym jest ospałość, szczególnie nasilona w początkowym okresie terapii, co może skutkować obniżeniem koncentracji, wydłużeniem czasu reakcji oraz zaburzeniami koordynacji psychoruchowej. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, uwzględniając jego aktywność zawodową i codzienne obowiązki, a także jasno poinformować o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia tych objawów.
cynaryzyna, dimenhydramina, działanie antyhistaminowe, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt sedatywny, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, okres leczenia, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, substancja aktywna, Symtiver, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Betadrin WZF to krople do nosa zawierające difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml). Nafazolina wykazuje szybki początek działania miejscowego już po 5 minutach od aplikacji oraz długotrwały efekt utrzymujący się od 6 do 8 godzin, co umożliwia rzadsze dawkowanie. Wchłanianie systemowe nafazoliny jest możliwe, lecz u dorosłych pacjentów po standardowym podaniu donosowym jest mało prawdopodobne. Difenhydramina również może ulegać absorpcji przez błonę śluzową nosa, jednak ryzyko ogólnoustrojowych działań antyhistaminowych jest bardzo niskie, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania preparatu.
absorpcja systemowa, Betadrin WZF, błona śluzowa nosa, difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, działanie antyhistaminowe, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, efekt farmakologiczny, krople do nosa, nafazolina, nafazoliny azotan, parametr farmakokinetyczny, podanie donosowe, profil farmakokinetyczny, przekrwienie błony śluzowej nosa, wchłanianie do krążenia ogólnego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Allefin w postaci żelu o stężeniu 20 mg difenhydraminy chlorowodorku i 10 mg lidokainy chlorowodorku na 1 g preparatu jest wskazany do miejscowego leczenia kontaktowych zmian alergicznych i zapalnych skóry z towarzyszącym świądem. Preparat wykazuje skuteczność w zmianach skórnych wywołanych przez ukąszenia owadów i pajęczaków, kontakt z roślinami alergizującymi (np. pokrzywa, bluszcz) oraz poparzenia przez meduzy. Lek jest dopuszczony do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia, z przeciwwskazaniem dla dzieci młodszych. W składzie żelu znajduje się również 60 mg glikolu propylenowego (E 1520) na 1 g, pełniącego rolę substancji pomocniczej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aleric Deslo Pro 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, substancji czynnej preparatu Aleric Deslo Pro (5 mg), wymaga specjalistycznego podejścia terapeutycznego, gdyż objawy kliniczne są podobne do działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, lecz o większym nasileniu. Badania kliniczne wykazały, że podanie dawki do 45 mg (9-krotność dawki terapeutycznej) nie powodowało klinicznie istotnych działań niepożądanych, jednak w praktyce klinicznej ryzyko może być wyższe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. U dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, ale ze względu na mniejszą masę ciała, mogą wystąpić objawy przy niższych dawkach, a ich nasilenie może być istotnie większe.
Aleric Deslo Pro, badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dializa otrzewnowa, dysfagia, działanie antyhistaminowe, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, objawy kliniczne, populacja pediatryczna, postępowanie toksykologiczne, profil działań niepożądanych, przedawkowanie desloratadyny, substancja czynna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zotral 100 mg
Sertralina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB06), wykazuje silne i specyficzne hamowanie wychwytu 5-HT, bez istotnego wpływu na wychwyt noradrenaliny i dopaminy oraz bez powinowactwa do receptorów muskarynowych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA-ergicznych i benzodiazepinowych. W dawkach terapeutycznych (50-200 mg/dobę) skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, co koreluje z jej działaniem klinicznym. Badania kliniczne potwierdzają brak działania sedatywnego, stymulującego, cholinolitycznego i kardiotoksycznego, a także brak potencjału uzależniającego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania i codziennego funkcjonowania pacjentów. Długotrwałe stosowanie prowadzi do adaptacyjnych zmian w układzie noradrenergicznym, typowych dla leków przeciwdepresyjnych i stosowanych w leczeniu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZO-K).
duże zaburzenie depresyjne, działanie antyhistaminowe, działanie cholinolityczne, działanie farmakologiczne, działanie kardiotoksyczne, działanie sedatywne, działanie stymulujące, efekt sedatywny, nawrót choroby, placebo, potencjał uzależniający, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CY-BOCS, specyficzność receptorowa, substancja psychoaktywna, układ GABA-ergiczny, wychwyt serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hitaxa 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Hitaxa, jest długo działającym antagonistą receptora H1 histaminy, charakteryzującym się brakiem działania sedatywnego dzięki ograniczonemu przenikaniu do ośrodkowego układu nerwowego. Mechanizm działania obejmuje selektywne hamowanie obwodowych receptorów H1 oraz dodatkowe właściwości przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) i ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej (5 mg) wykazują biorównoważność z konwencjonalnymi formami, a bezpieczeństwo kardiologiczne potwierdzono nawet przy dawkach do 45 mg/dobę bez wydłużenia odstępu QTc. Desloratadyna nie wykazuje istotnych interakcji z ketokonazolem, erytromycyną ani alkoholem, a jej wpływ na funkcje psychoruchowe jest minimalny, co potwierdzają badania kliniczne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, antagonista receptora H1, biorównoważność, cytokina zapalna, desloratadyna, działanie antyhistaminowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, ketokonazol, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, układ sercowo-naczyniowy, właściwość przeciwalergiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Loratan 10 mg
Przedawkowanie loratadyny, substancji czynnej preparatu Loratan 10 mg, manifestuje się głównie nasilonymi objawami cholinolitycznymi, takimi jak senność, tachykardia oraz ból głowy. Senność wynika z nasilenia działania antyhistaminowego w ośrodkowym układzie nerwowym, tachykardia jest efektem blokady receptorów muskarynowych w układzie sercowo-naczyniowym, natomiast ból głowy wiąże się ze zmianami naczynioruchowymi i wpływem na receptory OUN. Warto podkreślić, że tachykardia oznacza przyspieszenie czynności serca powyżej normy, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie antyhistaminowe, działanie cholinolityczne, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, loratadyna, objawy cholinolityczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, receptory muskarynowe, senność, substancja czynna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia czuwania, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Goldesin alerstop 5 mg
Desloratadyna (Goldesin alerstop 5 mg) nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z erytromycyną i ketokonazolem, co pozwala na ich bezpieczne jednoczesne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawki. Badania kliniczne potwierdzają brak nasilenia działania alkoholu na sprawność psychofizyczną podczas terapii desloratadyną, jednak w praktyce zgłaszano przypadki nietolerancji i zatrucia alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Brak danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej uwagi podczas terapii w tych grupach wiekowych. Ponadto, należy unikać łączenia desloratadyny z innymi lekami przeciwhistaminowymi ze względu na potencjalne addytywne działanie antyhistaminowe oraz zachować ostrożność przy stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy z powodu ryzyka nasilenia efektów sedatywnych.
antybiotyk makrolidowy, bloker kanału wapniowego, cytochrom P450, desloratadyna, działanie antyhistaminowe, działanie sedatywne, erytromycyna, Goldesin alerstop, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, ośrodkowy układ nerwowy, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g
Preparat Baikaderm (1,33 g + 1,00 g)/100 g krem zawiera dwie substancje czynne: zespół flawonów izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis (75% bajkaliny) oraz alantoinę, które wykazują synergistyczne działanie przeciwzapalne i regenerujące skórę. Flawonidowy ekstrakt hamuje syntezę kluczowych mediatorów zapalnych, takich jak interleukina IL-1β, leukotrieny i prostaglandyny, oraz moduluje aktywność enzymów prozapalnych (fosfolipaza A2, lipooksygenaza). Dodatkowo wykazuje działanie antyoksydacyjne, hamuje agregację płytek krwi, migrację komórek zapalnych, wydzielanie histaminy oraz redukuje przepuszczalność naczyń, co skutkuje zmniejszeniem obrzęku, świądu i zaczerwienienia skóry.
agregacja płytek krwi, alantoina, bajkalina, działanie antyhistaminowe, flawonoidy Scutellaria baicalensis, fosfolipaza A2, interleukina IL-1β, kaskada kwasu arachidonowego, klasyfikacja ATC, leukotrieny, lipooksygenaza, mediatory zapalne, migracja komórek zapalnych, peroksydacja lipidów, prostaglandyny, przepuszczalność naczyń krwionośnych, stres oksydacyjny, synteza kolagenu, tarczyca bajkalska, wydzielanie histaminy, zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Masultab 100 mg
Amisulpryd, należący do grupy benzamidów (kod ATC: N05AL05), wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5, serotoninowych 5-HT, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1, cholinergicznych oraz sigma. Jego farmakodynamika jest dawkozależna: w dużych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory D2 w układzie limbicznym, co odpowiada za działanie przeciwpsychotyczne i redukcję objawów pozytywnych schizofrenii, natomiast w niskich dawkach blokuje presynaptyczne receptory D2/D3, indukując uwalnianie dopaminy i poprawę objawów negatywnych. Amisulpryd nie wywołuje katalepsji ani nadwrażliwości receptorów D2 przy długotrwałym stosowaniu, co odróżnia go od klasycznych neuroleptyków.
amisulpryd, benzamid, działanie antycholinergiczne, działanie antyhistaminowe, działanie przeciwpsychotyczne, katalepsja, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorowa, neuroleptyk atypowy, objaw negatywny schizofrenii, objaw pozytywny schizofrenii, omam, receptor 5-HT, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2 D3, receptor histaminergiczny H1, receptor presynaptyczny, receptor serotoninowy, receptor sigma, spłycenie afektu, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadine Peseri w dawce 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i przewlekłego) oraz pokrzywki, w tym idiopatycznej przewlekłej. Substancja czynna, desloratadyna, wykazuje działanie antyhistaminowe, skutecznie redukując objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek z nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu oraz świąd skóry, zaczerwienienie i bąble pokrzywkowe. Tabletki o wymiarach 6,4 mm x 2,4 mm, ceglastoczerwone, z wytłoczeniem „2,5”, zawierają również 1,5 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, aspartam, bąble pokrzywkowe, dermatoza, desloratadyna, dysfagia, działanie antyhistaminowe, efekt sedatywny, fenyloketonuria, łzawienie oczu, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna przewlekła, reakcja nadwrażliwości, stan alergiczny, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wyciek z nosa