antagonista receptorów histaminowych

Antagonista receptorów histaminowych to substancja blokująca działanie histaminy poprzez wiązanie się z jej receptorami bez wywoływania odpowiedzi biologicznej. Antagoniści receptorów histaminowych dzielą się na kilka typów, w zależności od tego, który receptor histaminowy blokują (H1, H2, H3 lub H4).

Antagoniści receptora H1 są powszechnie stosowane w leczeniu alergii, kataru siennego, pokrzywki i innych reakcji alergicznych. Dzielą się na leki pierwszej generacji (np. difenhydramina), które przenikają barierę krew-mózg i mogą powodować sedację, oraz leki drugiej generacji (np. cetyryzyna, loratadyna), które są bardziej selektywne i rzadziej wywołują senność.

Antagoniści receptora H2 (np. ranitydyna, famotydyna) są stosowane głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, choroby refluksowej przełyku oraz innych stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Działają poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku.

Nowsze grupy antagonistów, działające na receptory H3 i H4, są nadal przedmiotem badań klinicznych i mogą znaleźć zastosowanie w leczeniu zaburzeń neurologicznych, bólu oraz chorób zapalnych i alergicznych.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl