zaburzenie przewodzenia w mięśniu sercowym

Zaburzenie przewodzenia w mięśniu sercowym (blok serca) to stan patologiczny polegający na nieprawidłowym przewodzeniu impulsów elektrycznych w sercu. Może dotyczyć różnych struktur układu przewodzącego: węzła zatokowo-przedsionkowego, węzła przedsionkowo-komorowego, pęczka Hisa lub jego odnóg.

Zaburzenia przewodzenia klasyfikuje się w zależności od lokalizacji oraz stopnia bloku. Wyróżniamy bloki przedsionkowo-komorowe (I°, II° typu Mobitz I i II, III°), bloki odnóg pęczka Hisa (prawej odnogi, lewej odnogi lub dwupęczkowe) oraz bloki zatokowo-przedsionkowe. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, które pozwala precyzyjnie określić rodzaj i stopień zaburzenia.

Przyczyny zaburzeń przewodzenia mogą być różnorodne: choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatia, wady zastawkowe, zapalenie mięśnia sercowego, choroby układowe, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków lub wrodzone wady serca. Objawy kliniczne zależą od stopnia bloku i mogą obejmować omdlenia, zasłabnięcia, zawroty głowy, duszność lub osłabienie.

Leczenie zaburzeń przewodzenia zależy od ich przyczyny, stopnia i objawów klinicznych. W przypadku bloków objawowych lub zaawansowanych (np. blok przedsionkowo-komorowy III°) często konieczna jest implantacja układu stymulującego serce (rozrusznika). W przypadku bloków przejściowych (np. w przebiegu zawału) stosuje się czasową stymulację elektryczną do momentu ustąpienia zaburzenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl