hipogonadyzm pierwotny

Hipogonadyzm pierwotny (hipergonadotropowy) to stan kliniczny charakteryzujący się niedostateczną funkcją gonad (jajników u kobiet lub jąder u mężczyzn) wynikający z pierwotnego uszkodzenia gruczołów płciowych. W przeciwieństwie do hipogonadyzmu wtórnego, w pierwotnym występują podwyższone stężenia gonadotropin (FSH i LH) w surowicy, co jest efektem braku ujemnego sprzężenia zwrotnego ze strony hormonów płciowych.

Przyczyny hipogonadyzmu pierwotnego mogą być wrodzone (zespół Klinefeltera, zespół Turnera, dysgenezja gonad, wrodzone defekty enzymatyczne) lub nabyte (po urazach, infekcjach, chemioterapii, radioterapii, w wyniku chorób autoimmunologicznych). U mężczyzn objawia się nieprawidłowym rozwojem cech płciowych, zaburzeniami spermatogenezy prowadzącymi do niepłodności, ginekomastią i brakiem libido. U kobiet może prowadzić do braku miesiączki, niepłodności i przedwczesnej niewydolności jajników.

Diagnostyka hipogonadyzmu pierwotnego obejmuje oznaczenia hormonalne (FSH, LH, testosteron/estradiol), badania obrazowe gonad, analizę kariotypu oraz ocenę nasienia u mężczyzn. Leczenie opiera się głównie na terapii substytucyjnej hormonami płciowymi, której celem jest wywołanie lub podtrzymanie drugorzędowych cech płciowych, zapobieganie osteoporozie oraz poprawa jakości życia. W przypadku planowania potomstwa konieczne jest wdrożenie specjalistycznych technik wspomaganego rozrodu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl