stężenie całkowitego testosteronu

Stężenie całkowitego testosteronu to kluczowy parametr diagnostyczny, obejmujący zarówno testosteron związany z białkami (SHBG – globulina wiążąca hormony płciowe i albumina) jak i frakcję wolną, biologicznie aktywną. Prawidłowe wartości u mężczyzn wahają się w granicach 300-1000 ng/dl (10,4-34,7 nmol/l), wykazując rytm dobowy z najwyższymi poziomami w godzinach porannych.

Oznaczenie całkowitego testosteronu stanowi podstawowy element diagnostyki hipogonadyzmu, zaburzeń miesiączkowania, zespołu policystycznych jajników, ginekomastii oraz monitorowania terapii hormonalnej. Należy pamiętać, że interpretacja wyników powinna uwzględniać wiek pacjenta, porę pobrania oraz stosowane leki.

W praktyce klinicznej, szczególnie przy wartościach granicznych lub w przypadkach niejednoznacznych, zaleca się uzupełnienie diagnostyki o oznaczenie wolnego testosteronu lub obliczenie indeksu wolnych androgenów. Obniżone stężenie całkowitego testosteronu u mężczyzn może wymagać pogłębionej diagnostyki osi podwzgórze-przysadka-gonady, obejmującej oznaczenie LH, FSH i prolaktyny.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl