lek wydłużający odstęp PR

Lek wydłużający odstęp PR to substancja farmakologiczna, która wpływa na przewodzenie elektryczne w sercu, szczególnie między przedsionkami a węzłem przedsionkowo-komorowym. Odstęp PR w zapisie EKG reprezentuje czas przewodzenia impulsów od węzła zatokowo-przedsionkowego przez przedsionki do węzła przedsionkowo-komorowego.

Do leków wydłużających odstęp PR należą przede wszystkim beta-adrenolityki, antagoniści wapnia (diltiazem, werapamil), digoksyna oraz leki antyarytmiczne klasy I i III. Mechanizm działania tych substancji polega głównie na spowalnianiu przewodnictwa w węźle przedsionkowo-komorowym poprzez blokowanie odpowiednich kanałów jonowych lub receptorów.

Leki te znajdują zastosowanie w terapii zaburzeń rytmu serca, szczególnie tachyarytmii nadkomorowych, migotania przedsionków oraz trzepotania przedsionków. Wydłużenie odstępu PR może być zarówno pożądanym efektem terapeutycznym (np. w kontroli częstości rytmu serca), jak i działaniem niepożądanym mogącym prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego.

Podczas stosowania leków wydłużających odstęp PR konieczne jest monitorowanie zapisu EKG, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami przewodnictwa. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu kilku leków o takim działaniu, gdyż może to prowadzić do nadmiernego wydłużenia przewodnictwa i objawowego bloku przedsionkowo-komorowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Trelema 200 mg

Lakozamid, substancja czynna leku Trelema, wymaga ostrożności u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp PR, w tym przeciwpadaczkowe blokujące kanały sodowe oraz leki przeciwarytmiczne, ze względu na potencjalne dodatkowe wydłużenie odstępu PR. Badania kliniczne nie wykazały jednak istotnego wydłużenia odstępu PR u pacjentów jednocześnie leczonych karbamazepiną lub lamotryginą. Lakozamid charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji międzylekowych, nie indukuje ani nie hamuje istotnie klinicznie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 oraz nie jest transportowany przez glikoproteinę P w jelicie. Silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, natomiast silne induktory enzymów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą ją zmniejszać, co wymaga zachowania ostrożności i ewentualnego dostosowania dawki. Współistniejące stosowanie induktorów enzymów przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) zmniejsza ekspozycję na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
badanie in vitro, badanie in vivo, białko osocza, Cmax, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie farmakodynamiczne, dziurawiec zwyczajny, efekt sedatywny, ekspozycja układowa, enzym CYP, etynyloestradiol, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka, flukonazol, glikoproteina p, hamowanie CYP, inhibitor CYP2C19, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, itrakonazol, kwas walproinowy, lek przeciwarytmiczny, lek wydłużający odstęp PR, metabolit O-desmetylowy, metformina, monitorowanie EKG, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia, ryfampicyna, silny induktor enzymu, silny inhibitor CYP2C9, silny inhibitor CYP3A4, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lackepila

Leczenie lakozamidem (substancja czynna Lackepila) wiąże się z koniecznością monitorowania pacjentów pod kątem ryzyka myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczną ocenę stanu psychicznego pacjentów oraz edukację ich i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów sugerujących takie zachowania. Ponadto, w badaniach klinicznych wykazano zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia, ciężkimi chorobami serca, osób w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odstęp PR. Wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia lub wyższego oraz migotania i trzepotania przedsionków, co wymaga edukacji pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów takich jak spowolnione lub nieregularne tętno, uczucie oszołomienia, omdlenia, kołatanie serca czy skrócony oddech.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, choroba serca, elektrokardiogram, kołatanie serca, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, lek wydłużający odstęp PR, meta-analiza, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, niewydolność serca, odstęp PR, omdlenie, padaczka, randomizowane badanie kliniczne, tętno, uraz, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy

lek wydłużający odstęp PR

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Trelema 200 mg

Specjalne ostrzeżenia – Lackepila