lakozamid
Lakozamid jest lekiem przeciwpadaczkowym (przeciwdrgawkowym) stosowanym głównie w leczeniu padaczki, a dokładniej napadów częściowych u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 4 roku życia. Działa poprzez stabilizację błon neuronów i hamowanie aktywności kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i hamowania wyładowań padaczkowych.
Farmakologicznie lakozamid należy do pochodnych funkcjonalizowanej aminokwasów i wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (około 100%). Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, a jego okres półtrwania wynosi około 13 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Metabolizowany jest głównie przez CYP2C19, a wydalany z moczem, zarówno w formie niezmienionej, jak i w postaci metabolitów.
W praktyce klinicznej lakozamid stosuje się zarówno w monoterapii, jak i w terapii dodanej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Dostępny jest w formie tabletek, syropu oraz roztworu do infuzji dożylnych, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, podwójne widzenie oraz zaburzenia koordynacji ruchowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca, ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR w EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Epilantin 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Epilantin, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, mogą znacząco upośledzać koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową, co bezpośrednio wpływa na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Produkt dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, a wyższe dawki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia tych objawów. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach oraz konieczności indywidualnej oceny wpływu leku na sprawność psychofizyczną, zwłaszcza przy rozpoczynaniu terapii, zwiększaniu dawki lub zmianie schematu leczenia przeciwpadaczkowego.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działanie niepożądane, epilantin, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lakozamid, leczenie lakozamidem, leczenie przeciwpadaczkowe, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, obsługa urządzeń mechanicznych, percepcja wzrokowa, schemat leczenia, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia lakozamidem, zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 100 mg
Lek Trelema (lakozamid) dostępny jest w tabletkach o mocy 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, dawkowany dwa razy na dobę z 12-godzinnym odstępem. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg w monoterapii napadów częściowych dawka początkowa wynosi 50 mg 2×/dobę (100 mg/dobę), zwiększana co tydzień o 50 mg 2×/dobę do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę). U dzieci <50 kg dawkowanie jest wagowe, początkowo 1 mg/kg 2×/dobę (2 mg/kg/dobę), z możliwością zwiększania o 1 mg/kg 2×/dobę co tydzień, do maksymalnie 6 mg/kg 2×/dobę (12 mg/kg/dobę) w monoterapii lub odpowiednio niższych dawek w terapii wspomagającej, zależnie od masy ciała. Dawkę nasycającą 200 mg jednorazowo można stosować u pacjentów ≥50 kg, pod nadzorem lekarskim, z uwzględnieniem ryzyka zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie rytmu serca, dawka nasycająca, działanie niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia napadów częściowych, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, postać farmaceutyczna, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, wartość AUC, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lackepila 200 mg
Lackepila (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe, owalne, oznaczenie „I73”), 100 mg (ciemnożółte, „I74”), 150 mg (brzoskwiniowe, „I75”) oraz 200 mg (niebieskie, „I76”). Preparat jest wskazany do leczenia napadów częściowych oraz częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów dorosłych oraz młodzieży w wieku 16-18 lat. Lackepila może być stosowana zarówno jako monoterapia, jak i terapia wspomagająca, co pozwala na elastyczne dostosowanie schematu leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek charakteryzuje się skutecznością w kontrolowaniu napadów o charakterze ogniskowym oraz wtórnie uogólnionym, co jest istotne w kompleksowym zarządzaniu padaczką.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, szczególnie dawkami przekraczającymi 800 mg, wiąże się z nasileniem objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego, w tym zawrotami głowy, nudnościami, wymiotami oraz napadami toniczno-klonicznymi, które mogą przejść w stan padaczkowy zagrażający życiu. Dodatkowo obserwuje się poważne zaburzenia przewodzenia serca, które w ciężkich przypadkach prowadzą do wstrząsu, śpiączki, a nawet zgonu. Ostre przedawkowanie kilku gramów lakozamidu jest potencjalnie śmiertelne, co podkreśla konieczność natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji pacjenta. Profil działań niepożądanych przy dawkach 400-800 mg nie różni się znacząco od dawek terapeutycznych, jednak przekroczenie tej granicy wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
dolegliwości żołądkowo-jelitowe, hemodializa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudności, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, układ przewodzący serca, wstrząs, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Teva 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu, zwłaszcza powyżej 800 mg/dobę, wiąże się z nasileniem działań niepożądanych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy. Objawy kliniczne to zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne uogólnione, stan padaczkowy, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączka. Dawki rzędu kilku gramów przy jednorazowym przedawkowaniu mogą prowadzić do zgonu. W przypadku dawek od 400 mg do 800 mg objawy nie odbiegają znacząco od typowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych.
antidotum, arytmia, hemodializa, lakozamid, monitorowanie kardiologiczne, monitorowanie neurologiczne, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w badaniach klinicznych na ponad 1300 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej były to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i zależne od dawki. Odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwań była niższa (10,6% vs 15,6%). Lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wiąże się z ryzykiem bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, choć bloki wyższego stopnia były rzadkie w badaniach kontrolowanych. Zgłaszano także przypadki wielonarządowych reakcji nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, stan splątania, terapia wspomagająca, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 200 mg
Lakozamid wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Podawany jest dwukrotnie na dobę w odstępach około 12 godzin. U dorosłych i młodzieży ≥50 kg w monoterapii dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększana do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, z możliwością dalszego zwiększania do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci i młodzieży <50 kg dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i stopniowo zwiększając do maksymalnych dawek zależnych od przedziału masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę, czyli 12 mg/kg/dobę dla dzieci 10–40 kg). Dawka nasycająca 200 mg jednorazowo jest stosowana u pacjentów ≥50 kg w celu szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego, jednak wymaga nadzoru ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napady częściowe, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 150 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej edukacji pacjentek na temat potencjalnych zagrożeń i korzyści terapii. Wskazane jest planowanie rodziny z uwzględnieniem ryzyka dla płodu oraz stosowanie skutecznych metod antykoncepcji podczas leczenia. U potomstwa kobiet z padaczką leczonych lekami przeciwpadaczkowymi częstość wad rozwojowych wynosi około 6-9% (2-3 razy wyższa niż w populacji ogólnej, gdzie jest to 3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Pomimo tego, nie należy przerywać skutecznej terapii w ciąży ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które może być groźniejsze dla matki i płodu niż kontynuacja leczenia. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak teratogenności u szczurów i królików, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczny wpływ na zarodki.
badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, farmakoterapia, karmienie piersią, lakozamid, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, płodność, produkt przeciwpadaczkowy, przenikanie do mleka matki, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trelema
Trelema, zawierająca lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy badań klinicznych przeciwpadaczkowych leków. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukacja pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania się po pomoc medyczną. Ponadto, stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, przewodzenia, ciężkimi chorobami serca (np. niedokrwienie, zawał, niewydolność, kanałopatie sodowe) oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę i po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, kanałopatia sodowa, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność serca, odstęp PR, omdlenie, padaczka, strukturalna choroba serca, tachyarytmia komorowa, zaburzenia proarytmiczne, zaburzenia przewodzenia, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Teva
Lakozamid wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, w tym z chorobami serca (np. niedokrwienie, zawał, niewydolność, strukturalne zmiany) oraz zaburzeniami przewodzenia sercowego. W badaniach klinicznych wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga monitorowania, zwłaszcza przy dawkach powyżej 400 mg/dobę. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia lub wyższego, tachyarytmii, a także rzadkie zdarzenia prowadzące do asystolii i zgonów u pacjentów z chorobami podstawowymi. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki i po osiągnięciu stanu stacjonarnego oraz edukację pacjentów w zakresie objawów zaburzeń rytmu (np. kołatanie serca, omdlenia, nieregularne tętno). Ponadto, lakozamid może powodować zawroty głowy, zwiększając ryzyko urazów, co wymaga zachowania ostrożności podczas terapii.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, czerwień koszenilowa, kanał sodowy, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, odstęp PR, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, reakcja alergiczna, strukturalna choroba serca, tachyarytmia, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Neuraxpharm
Lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym myśli i zachowań samobójczych, które zostały odnotowane w meta-analizach badań klinicznych leków przeciwpadaczkowych. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów suicydalnych oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania takich symptomów. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca, zaburzeniami kanałów sodowych, stosujących inne leki wpływające na przewodzenie serca oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, elektrokardiogram, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, strukturalna choroba serca, tachyarytmia, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie kanałów sodowych, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca, zapis elektroencefalograficzny, zatrzymanie czynności serca, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy wieku dziecięcego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lackepila 100 mg
Lackepila, zawierająca lakozamid, jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowana w leczeniu padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Standardowe dawkowanie to podawanie dwa razy na dobę, zwykle rano i wieczorem, niezależnie od posiłków. W monoterapii dawka początkowa wynosi 50 mg 2×/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększana do 100 mg 2×/dobę, z możliwością dalszego zwiększania o 50 mg 2×/dobę co tydzień do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę). Możliwe jest także zastosowanie dawki nasycającej 200 mg jednorazowo, po której po 12 godzinach rozpoczyna się leczenie podtrzymujące 100 mg 2×/dobę, jednak wymaga to ścisłej kontroli ze względu na ryzyko działań niepożądanych OUN.
AUC, badanie farmakokinetyczne, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne leku, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epilantin 200 mg
Lek EPILANTIN (lakozamid) dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe), 100 mg (żółte), 150 mg (beżowe) oraz 200 mg (niebieskie), co ułatwia ich identyfikację. EPILANTIN stosowany jest jako monoterapia w leczeniu napadów częściowych (ogniskowych) oraz napadów częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów od 2. roku życia, w tym dorosłych i młodzieży. W terapii wspomagającej lek jest wskazany u pacjentów od 2. roku życia z napadami częściowymi i wtórnie uogólnionymi, a także od 4. roku życia w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych w uogólnionej padaczce idiopatycznej. EPILANTIN jest stosowany, gdy inne leki przeciwpadaczkowe nie zapewniają wystarczającej kontroli napadów.
drgawki uogólnione, lakozamid, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, lek wspomagający, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka częściowa, padaczka ogniskowa, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 100 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Trelema, stosowana w terapii wspomagającej napadów częściowych, charakteryzuje się istotnym profilem działań niepożądanych. W badaniach klinicznych z udziałem 1308 pacjentów 61,9% osób leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze objawy (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane wykazują zależność od dawki, a ich częstość i nasilenie zmniejszają się z czasem terapii, co sugeruje rozwój tolerancji. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W monoterapii lakozamid wykazał korzystniejszy profil tolerancji w porównaniu do karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (odsetek przerwań 10,6% vs. 15,6%).
agranulocytoza, agresja, bezsenność, ból głowy, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, granulocyt obojętnochłonny, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, monoterapia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na lek, napad częściowy, nastrój euforyczny, niewydolność wielonarządowa, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wspomagająca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trelema 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Trelema, prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych w zakresie 400-800 mg, natomiast dawki powyżej 800 mg wywołują poważne objawy kliniczne, takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady padaczkowe (w tym toniczno-kloniczne uogólnione i stan padaczkowy), zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączka. Przy dawkach sięgających kilku gramów możliwy jest zgon z powodu nieodwracalnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego i niewydolności krążeniowo-oddechowej. Zaburzenia rytmu serca i niewydolność krążenia stanowią istotne zagrożenie życia w przebiegu przedawkowania.
antidotum, ciśnienie tętnicze, hemodializa, lakozamid, lek Trelema, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność krążenia, niewydolność krążeniowo-oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trelema 50 mg
Lakozamid (Trelema) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe), 100 mg (żółte), 150 mg (brązowe) oraz 200 mg (niebieskie), z możliwością podziału na równe części, co ułatwia dostosowanie dawkowania, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Lek wskazany jest do stosowania w monoterapii u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia z napadami częściowymi (ogniskowymi) oraz częściowymi wtórnie uogólnionymi. Ponadto, jako terapia wspomagająca, Trelema jest stosowana u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w przebiegu uogólnionej padaczki idiopatycznej. Lek jest szczególnie zalecany u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką ogniskową, u których monoterapia jest wskazana, a także u tych, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli napadów przy dotychczasowym leczeniu lub mają przeciwwskazania do innych leków przeciwpadaczkowych.
interakcja lekowa, kontrola napadów, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad ogniskowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna uogólniona, padaczka ogniskowa, półkula mózgowa, profil farmakodynamiczny, tabletka powlekana, terapia dodatkowa, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trelema 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Trelema, prowadzi do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Dawki w zakresie 400-800 mg wywołują łagodne do umiarkowanych działania niepożądane, natomiast dawki powyżej 800 mg mogą powodować poważne objawy, takie jak nasilone zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączkę. W przypadku ostrego przedawkowania sięgającego kilku gramów, odnotowano zgony z powodu niewydolności wielonarządowej. Lakozamid dostępny jest w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co jest istotne przy ocenie ilości przyjętego leku.
antidotum, arytmia, drgawka, EKG, hemodializa, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność krążenia, niewydolność wielonarządowa, objawy kardiologiczne, objawy neurologiczne, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja tkanek, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, utrata przytomności, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pracy serca, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Intas 200 mg
Stosowanie lakozamidu (Lacosamide Eignapharma) w okresie ciąży wiąże się z nieustalonym ryzykiem teratogennym, pomimo braku jednoznacznych dowodów na działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki). Częstość wad rozwojowych u dzieci kobiet leczonych lekami przeciwpadaczkowymi jest 2-3-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej (~3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Lakozamid należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności ponownej oceny leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Produkt dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, zawierających odpowiednio 0,105 mg, 0,210 mg, 0,315 mg i 0,420 mg lecytyny sojowej, co jest istotne u pacjentek z alergią na soję.
AUC, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, Lacosamide Eignapharma, lakozamid, lecytyna sojowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, padaczka, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaostrzenie padaczki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid, substancja czynna produktu leczniczego Lacosamide Neuraxpharm, może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na sprawność psychofizyczną pacjentów, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń wymagających wzmożonej uwagi. Najczęściej obserwowanymi objawami niepożądanymi wpływającymi na zdolność prowadzenia pojazdów są zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać równowagę, koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest szczególnie podwyższone w początkowym okresie leczenia, po zwiększeniu dawki oraz u pacjentów wrażliwych, zwłaszcza przy dawkach 150 mg i 200 mg. Tabletki dostępne są w dawkach 50 mg (różowawa), 100 mg (ciemnożółta), 150 mg (łososiowa) oraz 200 mg (niebieska), a pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu indywidualnej oceny wpływu leku na jego sprawność psychomotoryczną.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Intas 150 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Lacosamide Eignapharma obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lakozamid oraz na substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową, której zawartość w tabletkach wynosi od 0,105 mg w dawce 50 mg do 0,420 mg w dawce 200 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na soję, gdyż obecność lecytyny sojowej może wywołać reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko nadwrażliwości na składniki preparatu.
alergia na soję, badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, choroba serca, farmakoterapia, lakozamid, lecytyna sojowa, przewodnictwo sercowe, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad alergiczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Seizpat 200 mg
Produkt leczniczy Seizpat zawiera lakozamid w postaci tabletek powlekanych dostępnych w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem i oznaczeniem: tabletki 50 mg są różowe, owalne (10,4 x 4,9 mm) z wytłoczeniem „I73”; 100 mg – ciemnożółte, owalne (13,0 x 6,0 mm) z oznaczeniem „I74”; 150 mg – brzoskwiniowe, owalne (15,0 x 7,0 mm) z wytłoczeniem „I75”; 200 mg – niebieskie, owalne (16,5 x 7,7 mm) z oznaczeniem „I76”. Skład tabletek obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350 i talk. Barwniki w otoczce różnią się w zależności od dawki, m.in. lak aluminiowy indygotyny (E 132) w dawkach 50 mg i 200 mg oraz różne tlenki żelaza (E 172) w pozostałych dawkach.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, indygotyna, krospowidon, krzemionka koloidalna, lakozamid, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, Seizpat, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zilibra 200 mg
Lek Zilibra, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co przekłada się na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać równowagę, percepcję wzrokową oraz ocenę odległości, stanowiąc istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym i podczas obsługi urządzeń mechanicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, lakozamid, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, obserwacja kliniczna, proces terapeutyczny, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia lakozamidem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, Zilibra - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Teva 50 mg
Lacosamide Teva dostępny jest w formie tabletek powlekanych o mocach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, z zawartością lakozamidu jako substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami oraz obecnością barwników o potencjalnym działaniu niepożądanym: 100 mg zawiera 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110), 150 mg – 0,29 mg tego barwnika, a 200 mg – 0,11 mg czerwieni koszenilowej (E124). Tabletki 50 mg nie zawierają barwników o znanym działaniu niepożądanym. Rdzeń tabletek jest identyczny we wszystkich mocach i zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon oraz magnezu stearynian, które wspierają proces tabletkowania i rozpad leku po podaniu.
alkohol poliwinylowy, błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, glikol polietylenowy, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lacosamide teva, lakozamid, opakowanie blistrowe, podanie doustne, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Teva 100 mg
Lacosamide Teva jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg lakozamidu jako substancji czynnej. Skład rdzenia tabletek obejmuje celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę (niskopodstawioną i zwykłą), krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon (Typ A) oraz magnezu stearynian. Zawartość barwników różni się w zależności od dawki: tabletki 100 mg zawierają 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110), 150 mg – 0,29 mg żółcieni pomarańczowej (E110), a 200 mg – 0,11 mg czerwieni koszenilowej (E124). Skład otoczki jest zróżnicowany i obejmuje m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), glikol polietylenowy, talk oraz różne barwniki, takie jak żółcień chinolinowa (E104) czy błękit brylantowy FCF (E133), zależnie od dawki.
alkohol poliwinylowy, błękit brylantowy, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, glikol polietylenowy, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lacosamide teva, lakozamid, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trelema 200 mg
Lakozamid (Trelema) w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg jest wskazany do leczenia padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W monoterapii stosuje się go u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia w napadach częściowych (ogniskowych) oraz częściowo wtórnie uogólnionych. W terapii dodanej lek jest zalecany u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi lub częściowo wtórnie uogólnionymi oraz od 4 lat w przypadku napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, szczególnie w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Każda tabletka posiada linię podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest istotne w terapii pediatrycznej i dorosłych.
dawka leku, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia wspomagająca, Trelema, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lacosamide Teva, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na alergie związane z barwnikami: żółcień pomarańczowa (E 110) obecna w dawkach 100 mg (0,02 mg/tabletkę) i 150 mg (0,29 mg/tabletkę) oraz czerwień koszenilowa (E 124) w dawce 200 mg (0,11 mg/tabletkę). Wywiad alergologiczny jest niezbędny przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć reakcji nadwrażliwości. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia ze względu na ryzyko pogorszenia przewodnictwa sercowego i potencjalne zagrożenie życia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, czerwień koszenilowa, lakozamid, nadwrażliwość na substancję czynną, ocena kardiologiczna, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zilibra 150 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Zilibra dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Główne objawy niepożądane związane z terapią to zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco upośledzać orientację przestrzenną i percepcję wzrokową, kluczowe dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wpływ ten jest zmienny i zależy od dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta, co wymaga indywidualizacji zaleceń klinicznych. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w początkowym okresie leczenia oraz o zakazie obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek, zalecając stopniowy powrót do aktywności w bezpiecznych warunkach.
charakterystyka produktu leczniczego, funkcjonowanie poznawcze, interakcje lekowe, lakozamid, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenia neurologiczne, tabletka powlekana, zaburzenia koncentracji, zaburzenia percepcji wzrokowej, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, Zilibra - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seizpat 200 mg
Seizpat, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowy, 10,4 x 4,9 mm, oznaczenie „I73”), 100 mg (ciemnożółty, 13,0 x 6,0 mm, „I74”), 150 mg (brzoskwiniowy, 15,0 x 7,0 mm, „I75”) oraz 200 mg (niebieski, 16,5 x 7,7 mm, „I76”). Lek jest wskazany zarówno do monoterapii, jak i terapii wspomagającej napadów częściowych (z wtórnym uogólnieniem lub bez) u pacjentów od 2. roku życia, a także do terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4. roku życia. W monoterapii Seizpat jest stosowany u osób dorosłych, młodzieży oraz dzieci z rozpoznaną padaczką, u których kontrola napadów częściowych jest możliwa bez konieczności stosowania innych leków przeciwpadaczkowych.
dawkowanie, kontrola napadów padaczkowych, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, nowo zdiagnozowana padaczka, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, Seizpat, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, wtórne uogólnienie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zilibra
Lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza randomizowanych badań klinicznych. Lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem tych objawów i edukować ich oraz opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania się po pomoc medyczną. Ponadto, lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca, osób w podeszłym wieku oraz u tych przyjmujących inne leki wydłużające odstęp PR. Zaleca się wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia lub wyższego oraz migotania i trzepotania przedsionków, dlatego pacjenci powinni być poinformowani o objawach takich jak nieregularne tętno, oszołomienie, omdlenia czy kołatanie serca i natychmiast zgłaszać się po pomoc medyczną.
Stosowanie lakozamidu wiąże się również z ryzykiem zawrotów głowy ośrodkowego pochodzenia, co zwiększa ryzyko urazów i upadków, dlatego pacjentom należy zalecać ostrożność. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci z zespołami padaczkowymi obejmującymi napady ogniskowe i uogólnione, a także istnieje ryzyko pogorszenia stanu klinicznego widocznego w zapisie EEG. Produkt leczniczy Zilibra zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę w dawkach 50 mg i 200 mg, co klasyfikuje go jako produkt „wolny od sodu”. Brak danych dotyczących zawartości sodu w tabletkach 100 mg i 150 mg. W praktyce klinicznej należy uwzględnić powyższe aspekty w celu optymalizacji bezpieczeństwa i skuteczności terapii lakozamidem.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, ciężka choroba serca, elektroencefalografia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie i trzepotanie przedsionków, napad padaczkowy ogniskowy, niewydolność serca, padaczka, produkt przeciwpadaczkowy, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy wieku dziecięcego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lackepila 50 mg
Lackepila (lakozamid) jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Standardowe dawkowanie to 2 razy dziennie, z dawką początkową 50 mg 2×/dobę, zwiększaną po tygodniu do 100 mg 2×/dobę. W monoterapii dawkę podtrzymującą można stopniowo zwiększać do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę), natomiast w terapii wspomagającej maksymalna dawka wynosi 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę). Możliwe jest także rozpoczęcie leczenia od dawki 100 mg 2×/dobę lub zastosowanie dawki nasycającej 200 mg, jednak ta ostatnia wymaga ścisłej kontroli ze względu na ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, zmniejszając dawkę o 200 mg/tydzień.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dawka nasycająca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stopniowe odstawianie leku, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Zentiva
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się dokładną obserwację pacjentów oraz edukację ich i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących objawów. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga monitorowania zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami przewodzenia, stosujących leki wpływające na przewodzenie serca oraz u osób w podeszłym wieku. Wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, elektroencefalografia, elektrokardiogram, kanał sodowy, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność serca, odstęp PR, tachyarytmia komorowa, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. U kobiet planujących ciążę konieczne jest omówienie planowania rodziny i metod antykoncepcji, a także ponowna analiza zasadności kontynuacji terapii. Epidemiologiczne dane wskazują, że stosowanie leków przeciwpadaczkowych zwiększa ryzyko wad rozwojowych u potomstwa 2-3-krotnie w porównaniu do populacji ogólnej (około 3%). Terapia wielolekowa dodatkowo podnosi to ryzyko. Przerwanie skutecznego leczenia w ciąży nie jest zalecane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które mogą prowadzić do niedotlenienia płodu i poważnych powikłań. Dane dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, ale obserwowano toksyczność zarodkową przy wysokich dawkach. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lakozamid, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedotlenienie płodu, padaczka, pole pod krzywą, przenikanie do mleka kobiecego, terapia wielolekowa, toksyczność, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg
Lacosamide Neuraxpharm jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub składniki pomocnicze preparatu oraz u osób z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych oraz nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena kardiologiczna, zwłaszcza u pacjentów z innymi zaburzeniami przewodnictwa, takimi jak blok I stopnia, choroba węzła zatokowego bez rozrusznika czy wydłużenie odcinka PR w EKG. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub wykrycia bloków II/III stopnia, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba węzła zatokowego, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, padaczka, reakcja anafilaktyczna, rozrusznik serca, tabletka powlekana, wydłużenie odcinka PR, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epilantin 100 mg
Produkt leczniczy Epilantin zawiera jako substancję czynną lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie i kolorze dla każdej dawki. Tabletki różnią się wymiarami: od 10,3 mm x 4,8 mm (50 mg) do 16,6 mm x 7,7 mm (200 mg). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza (niskopodstawiona i zwykła), krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz stearynian magnezu, które wspomagają strukturę, spójność oraz rozpad tabletki po podaniu.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, epilantin, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygokarmin, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje unikatowy mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne i hamuje aktywność drgawkową. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał działanie przeciwdrgawkowe w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne efekty z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Skuteczność monoterapii lakozamidem potwierdzono w badaniu z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, gdzie dawki wynosiły 200–600 mg/dobę (lakozamid) i 400–1200 mg/dobę (karbamazepina CR). Po 6 miesiącach częstość uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. W grupie pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu wynosiła najczęściej 200 mg/dobę (88,7%).
aminokwas funkcjonalizowany, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawkowanie początkowe, dysfagia, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, jakość życia, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, leczenie uzupełniające, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna, redukcja napadów częściowych, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lakozamid (Lacosamide Zentiva) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co ma istotne znaczenie kliniczne. Najważniejsze działania niepożądane wpływające na bezpieczeństwo prowadzenia to zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać ocenę sytuacji na drodze i koordynację ruchową. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych do czasu indywidualnej oceny tolerancji leku. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowej fazie terapii oraz przy zmianach dawkowania, uwzględniając dawki dostępne w postaci tabletek powlekanych: 50 mg (biała, 10×5 mm), 100 mg (pomarańczowa, 12×6 mm), 150 mg (żółta, 14×7 mm) oraz 200 mg (różowa, 15×8 mm).
dostosowywanie dawki, działanie niepożądane, historia choroby, lakozamid, leczenie lakozamidem, lek o działaniu ośrodkowym, monitorowanie działań niepożądanych, niewyraźne widzenie, proces terapeutyczny, schemat dawkowania, schorzenie neurologiczne, tabletka powlekana, tolerancja leku, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Intas 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym (R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid), wykazuje specyficzne działanie przeciwdrgawkowe poprzez nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne efekty w politerapii z lekami takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina czy walproinian sodu. W dużym, randomizowanym badaniu non-inferiority u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, lakozamid w dawkach 200–600 mg/dobę wykazał skuteczność porównywalną z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów na poziomie 89,8% vs 91,1%. U pacjentów ≥65 lat skuteczność utrzymywała się przy dawce 200 mg/dobę u 88,7% chorych, co potwierdza efektywność leku w populacji osób starszych.
badanie elektrofizjologiczne, błona komórkowa neuronu, dawka nasycająca dożylna, działanie niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, padaczka, powolna inaktywacja, proces kindlingu, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu