lakozamid
Lakozamid jest lekiem przeciwpadaczkowym (przeciwdrgawkowym) stosowanym głównie w leczeniu padaczki, a dokładniej napadów częściowych u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 4 roku życia. Działa poprzez stabilizację błon neuronów i hamowanie aktywności kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i hamowania wyładowań padaczkowych.
Farmakologicznie lakozamid należy do pochodnych funkcjonalizowanej aminokwasów i wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (około 100%). Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, a jego okres półtrwania wynosi około 13 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Metabolizowany jest głównie przez CYP2C19, a wydalany z moczem, zarówno w formie niezmienionej, jak i w postaci metabolitów.
W praktyce klinicznej lakozamid stosuje się zarówno w monoterapii, jak i w terapii dodanej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Dostępny jest w formie tabletek, syropu oraz roztworu do infuzji dożylnych, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, podwójne widzenie oraz zaburzenia koordynacji ruchowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca, ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR w EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lackepila
Lackepila (lakozamid) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy badań klinicznych leków przeciwpadaczkowych. Zaleca się systematyczne monitorowanie pacjentów pod tym kątem oraz edukację ich i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących objawów. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia, ciężkimi chorobami serca, w podeszłym wieku oraz u osób stosujących inne leki wydłużające odstęp PR. W tych grupach wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lackepila 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX18), wykazuje specyficzne działanie na układ nerwowy poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje aktywność epileptyczną. Skuteczność przeciwdrgawkowa lakozamidu potwierdzono w modelach zwierzęcych napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz w modelach kindlingu, a także wykazano synergistyczne lub addytywne działanie w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna. W badaniach klinicznych lakozamid wykazał równoważną skuteczność w monoterapii w porównaniu z karbamazepiną CR, z dawkowaniem 200-600 mg/dobę (lakozamid) vs. 400-1200 mg/dobę (karbamazepina CR), osiągając 6-miesięczną częstość uwolnienia od napadów na poziomie 89,8% (lakozamid) i 91,1% (karbamazepina CR). U pacjentów ≥65 lat większość (88,7%) osiągnęła kontrolę napadów przy dawce 200 mg/dobę lakozamidu.
błona komórkowa neuronu, dawka podtrzymująca, dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, kontrola napadu, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, niekontrolowany napad padaczkowy, pacjent w wieku podeszłym, padaczka, podwójna ślepa próba, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Intas 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, z objawami obejmującymi ośrodkowy układ nerwowy, układ pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy. Dawki do 800 mg/dobę wywołują objawy podobne do działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, natomiast dawki powyżej 800 mg/dobę mogą prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak napady toniczno-kloniczne, stan padaczkowy, zaburzenia przewodzenia serca (w tym wydłużenie odstępu PR), nudności, wymioty oraz zawroty głowy. Dawki wielogramowe mogą skutkować wstrząsem, śpiączką, a nawet zgonem, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej i hospitalizacji pacjenta, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę.
elektrokardiografia, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, oddział intensywnej terapii, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Trelema 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Trelema dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęstsze działania niepożądane wpływające na tę zdolność to zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać koncentrację, koordynację ruchową oraz ocenę sytuacji na drodze. W związku z tym lekarze powinni przekazywać pacjentom jasne wytyczne dotyczące bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, podkreślając konieczność indywidualnej oceny wpływu leku na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lacosamide Zentiva 50 mg
Ocena wpływu leku Lacosamide Zentiva, dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w postaci tabletek powlekanych, na zdolności psychomotoryczne pacjenta wskazuje na niewielki lub umiarkowany wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Najistotniejsze działania niepożądane to zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą zaburzać orientację przestrzenną, koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo uczestnictwa w ruchu drogowym. Ryzyko nasilenia tych objawów wzrasta wraz z dawką leku oraz w przypadku współstosowania innych leków o działaniu ośrodkowym, a także zależy od wieku pacjenta, schorzeń współistniejących i indywidualnej wrażliwości na lakozamid.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, funkcje poznawcze, koordynacja ruchowa, lakozamid, lek o działaniu ośrodkowym, niewyraźne widzenie, percepcja wzrokowa, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, schorzenie współistniejące, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia lakozamidem, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 200 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. W badaniach klinicznych u 1308 pacjentów z napadami częściowymi 61,9% leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Nasilenie objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego, z zależnością od dawki i możliwością złagodzenia po jej redukcji. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych częstość bloku I stopnia wynosiła do 0,7% przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również przypadki bloków II i III stopnia oraz arytmii. Działania niepożądane psychiczne obejmują depresję, stan splątania, bezsenność, a także rzadziej agresję, zaburzenia psychotyczne i myśli samobójcze. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego najczęściej występują nudności, wymioty, zaparcia i biegunka. Reakcje skórne, w tym ciężkie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, dyskineza, dyzartria, gorączka, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nieprawidłowy wynik badania wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Lacosamide Teva, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie. Objawy te mogą upośledzać równowagę, koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową, co znacząco wpływa na bezpieczeństwo pacjenta podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Preparat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych, z różnymi substancjami pomocniczymi, które również należy uwzględnić w ocenie indywidualnej tolerancji leku.
charakterystyka produktu leczniczego, czerwień koszenilowa, działania niepożądane, indywidualna wrażliwość, lacosamide teva, lakozamid, nasilenie zawrotów głowy, niewyraźne widzenie, percepcja wzrokowa, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancje pomocnicze, tabletka powlekana, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lacosamide Teva 50 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolności psychomotoryczne, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny. Najczęstsze działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, mogą znacząco upośledzać koordynację, równowagę oraz percepcję wzrokową, zwiększając ryzyko wypadków. Wpływ ten jest zmienny i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta, dawki leku oraz współistniejących schorzeń neurologicznych i okulistycznych, a także stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem potencjalne ryzyko oraz konieczność monitorowania własnych zdolności psychomotorycznych podczas terapii.
choroba współistniejąca, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lakozamid, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwpadaczkowy, niewyraźne widzenie, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia lakozamidem, tolerancja leku, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 50 mg
Lakozamid, substancja czynna produktu leczniczego Zilibra, dostępna w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 1308 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo, a odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% vs. 1,6%. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. W badaniu monoterapii lakozamid vs. karbamazepina CR, częstość przerwania leczenia była niższa dla lakozamidu (10,6% vs. 15,6%). Występują również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, zespół DRESS, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia oraz reakcje nadwrażliwości, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania.
agranulocytoza, anoreksja, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dawka nasycająca, diplopia, dyzartria, enzymy wątrobowe, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napady częściowe, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTCS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu. U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak gorączka, zapalenie nosogardła, osłabienie apetytu oraz częstszą sennością (≥1/10). U osób starszych (≥65 lat) obserwowano częstsze upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs. 1,6% u młodszych dorosłych), a także wyższy odsetek przerwania leczenia (21,0%).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśl samobójcza, napad częściowy, napad miokloniczny, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka miokloniczna, parestezja, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i częściowo wtórnie uogólnionych. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów dorosłych dawki lakozamidu wynosiły 200–600 mg/dobę, a karbamazepiny 400–1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach częstość uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W populacji osób starszych (≥65 lat) skuteczność była porównywalna, a dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę. W leczeniu wspomagającym dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę wykazały istotną skuteczność, przy czym dawka 600 mg/dobę nie jest zalecana ze względu na gorszą tolerancję.
dawka dożylna, dawka nasycająca, dawkowanie, działanie niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zilibra 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, jest stosowany w dawkach podzielonych dwa razy na dobę, z możliwością przyjmowania z posiłkiem lub niezależnie od niego. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg różni się w zależności od trybu terapii: w monoterapii dawka początkowa wynosi 100 mg/dobę (50 mg dwa razy na dobę), z możliwością zwiększania do maksymalnie 600 mg/dobę, natomiast w terapii wspomagającej dawka maksymalna to 400 mg/dobę. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg, po której po 12 godzinach kontynuuje się leczenie dawką podtrzymującą 200 mg/dobę. W przypadku pominięcia dawki zaleca się natychmiastowe jej przyjęcie, o ile do kolejnej dawki pozostaje więcej niż 6 godzin; nie należy stosować podwójnej dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest dostosowanie dawki, szczególnie u osób z klirensem kreatyniny ≤30 ml/min oraz z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami wątroby, gdzie maksymalne dawki są odpowiednio obniżone (np. do 250 mg/dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek). U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane standardowe dostosowanie dawki, jednak należy zachować ostrożność ze względu na zmniejszony klirens nerkowy i ograniczone dane kliniczne dla dawek powyżej 400 mg/dobę.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie stacjonarne leku, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lackepila 150 mg
Lackepila, zawierająca lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, z charakterystycznym oznaczeniem i wymiarami (od 10,4 x 4,9 mm do 16,5 x 7,7 mm), co ułatwia identyfikację preparatu. Lek jest wskazany do leczenia napadów częściowych oraz napadów częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych oraz młodzieży w wieku 16-18 lat. Może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta, zwłaszcza w przypadku braku kontroli napadów przy dotychczasowej politerapii lub nietolerancji innych leków przeciwpadaczkowych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Preparat Lacosamide Neuraxpharm (lakozamid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, co może manifestować się od łagodnych reakcji alergicznych do zagrażających życiu anafilaksji. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia przewodnictwa elektrycznego serca. Blok II stopnia charakteryzuje się wydłużeniem odstępu PR i okresowym brakiem przewodzenia impulsów, natomiast blok III stopnia oznacza całkowite przerwanie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Lakozamid dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii u pacjentów bez przeciwwskazań.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, choroba strukturalna serca, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, odstęp PR, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, układ bodźcoprzewodzący serca, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lackepila 50 mg
Preparat Lackepila (lakozamid) w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Epidemiologiczne dane wskazują na 2-3-krotnie zwiększone ryzyko wad rozwojowych u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo, szczególnie przy terapii wielolekowej. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży – badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Nagłe przerwanie leczenia jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów padaczkowych, które mogą być szkodliwe dla matki i płodu. Terapia lakozamidem powinna być kontynuowana jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a pacjentki planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem w celu indywidualnej oceny leczenia.
AUC, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, model zwierzęcy, napad padaczkowy, padaczka, płodność, stosowanie leku w ciąży, tabletki powlekane, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Intas 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje selektywne działanie na napięciowo-zależne kanały sodowe poprzez nasilenie ich powolnej inaktywacji, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje aktywność padaczkową. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz w hamowaniu epileptogenezy. Lakozamid wykazuje działanie synergistyczne lub addytywne z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna, co ma istotne znaczenie kliniczne w terapii skojarzonej. W dużym badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200-600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400-1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką objawową, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1%, a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, potwierdzając równoważną skuteczność obu leków (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). U pacjentów ≥65 lat stosowano głównie dawkę 200 mg/dobę (88,7%), z podobną skutecznością jak w populacji ogólnej.
badanie non-inferiority, dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, epileptogeneza, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka objawowa, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowany zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Wskazania obejmują leczenie padaczki z napadami częściowymi oraz częściowymi wtórnie uogólnionymi u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 roku życia. Ponadto, w terapii wspomagającej lek jest wskazany w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 4 roku życia z uogólnioną padaczką idiopatyczną. Precyzyjne ustalenie typu padaczki jest kluczowe przed rozpoczęciem terapii, ze względu na różnice w wskazaniach zależnych od wieku i rodzaju napadów.
lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ognisko padaczkowe, padaczka z napadami częściowymi, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, typ padaczki, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu. Kolejnym kluczowym przeciwwskazaniem jest rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, stanowiący bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku. Przed włączeniem terapii konieczna jest szczegółowa ocena układu sercowo-naczyniowego, w tym wykonanie EKG u pacjentów z ryzykiem kardiologicznym, aby wykluczyć zaburzenia przewodzenia.
badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, choroba serca, choroba współistniejąca, duszność, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lackepila 200 mg
Lackepila (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowanym w monoterapii oraz terapii wspomagającej padaczki. Standardowe dawkowanie rozpoczyna się od 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększając po tygodniu do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Dalsze zwiększanie dawki o 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) co tydzień jest możliwe do maksymalnej dawki 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg jednorazowo, po której po 12 godzinach rozpoczyna się podawanie dawki podtrzymującej 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę), jednak wiąże się to z wyższym ryzykiem działań niepożądanych ze strony OUN i nie jest rekomendowane w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę o 200 mg na tydzień, aby zminimalizować ryzyko napadów z odstawienia.
badanie farmakokinetyczne, dawka nasycająca, dawkowanie leku, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad z odstawienia, odpowiedź kliniczna, ośrodkowy układ nerwowy, podeszły wiek, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie leku we krwi, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Zentiva 150 mg
Lacosamide Zentiva, stosowany w leczeniu napadów częściowych u pacjentów z padaczką, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, z 61,9% pacjentów zgłaszających co najmniej jedno zdarzenie niepożądane w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, bóle głowy, nudności oraz diplopię. Większość objawów ma charakter łagodny do umiarkowanego i wykazuje zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez odpowiednią redukcję dawkowania. Częstość i nasilenie działań niepożądanych dotyczących OUN i przewodu pokarmowego zwykle zmniejsza się w trakcie kontynuacji terapii. W grupie leczonej lakozamidem 12,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, najczęściej z powodu zawrotów głowy ośrodkowego pochodzenia.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, bradykardia, diplopia, drgawki, dyskineza, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napady częściowe, neutropenia, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, stan splątania, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epilantin 200 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w preparacie Epilantin, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółową konsultację dotyczącą planowania rodziny i stosowania antykoncepcji, a w przypadku ciąży dokładnie rozważyć zasadność kontynuacji terapii, uwzględniając indywidualną sytuację kliniczną. Badania epidemiologiczne wskazują na 2-3-krotnie wyższe ryzyko wad rozwojowych u dzieci kobiet leczonych przeciwpadaczkowo, szczególnie przy terapii wielolekowej, choć nie jest jasne, czy ryzyko wynika z leczenia czy choroby podstawowej. Lakozamid przenika do mleka matki, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla noworodka. W badaniach na zwierzętach nie wykazano teratogenności, jednak obserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w ciąży.
działanie teratogenne, ekspozycja na lakozamid, epilantin, karmienie piersią, kontrola neurologiczna, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna zalecana dawka, napad padaczkowy, padaczka, przenikanie do mleka matki, suplementacja kwasem foliowym, terapia wielolekowa, toksyczność, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lackepila 200 mg
Lackepila to lek zawierający lakozamid w postaci tabletek powlekanych dostępnych w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Każda tabletka zawiera substancje pomocnicze wpływające na farmakokinetykę i farmakodynamikę, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350 i talk w otoczce. Barwniki różnią się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu: 50 mg (różowy, indygokarmin, lak E132, tlenki żelaza czerwony i czarny), 100 mg (ciemnożółty, tlenek żelaza żółty), 150 mg (brzoskwiniowy, tlenki żelaza czerwony, czarny i żółty) oraz 200 mg (niebieski, indygokarmin, lak E132). Tabletki mają owalny kształt i różne wymiary, odpowiednio od 10,4 x 4,9 mm do 16,5 x 7,7 mm, z oznaczeniami „I73” do „I76”.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, farmakodynamika, farmakokinetyka, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygokarmin, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, Lackepila, lakozamid, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lackepila 150 mg
Lek Lackepila dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Substancja czynna jest osadzona w rdzeniu tabletki, który zawiera m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon oraz stearynian magnezu. Otoczka tabletek składa się z alkoholu poliwinylowego, dwutlenku tytanu (E171), makrogolu 3350 i talku, a jej kolor jest zróżnicowany w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu (np. 50 mg – różowy, 200 mg – niebieski). Tabletki mają owalny kształt i różne wymiary, odpowiednio do dawki, z oznaczeniami „I73” do „I76”.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lacosamide Fresenius Kabi to roztwór do infuzji zawierający 10 mg/ml lakozamidu, dostępny w fiolkach o pojemności 20 ml (200 mg lakozamidu). Preparat ma pH 3,5-5,0 oraz osmolalność 260-340 mOsmol/kg, a jego skład obejmuje wodę do wstrzykiwań, chlorek sodu (zapewniający izotoniczność) oraz kwas solny 0,86% do regulacji pH. Istotne jest, że każdy 1 ml roztworu zawiera 2,99 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego, bezpośrednio lub po rozcieńczeniu kompatybilnymi rozcieńczalnikami: chlorkiem sodu 0,9%, glukozą 5% lub roztworem Ringera z mleczanami.
chlorek sodu, chlorek sodu 9 mg/ml, dieta niskosodowa, fiolka ze szkła, glukoza 50 mg/ml, guma chlorobutylowa, kwas solny, lakozamid, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór Ringera z mleczanami, temperatura przechowywania leku, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epilantin 100 mg
Produkt leczniczy Epilantin, zawierający lakozamid, jest wskazany do leczenia padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Monoterapia jest zalecana u pacjentów od 2. roku życia z napadami częściowymi (ogniskowymi) oraz częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej Epilantin stosuje się u pacjentów od 2. roku życia z napadami częściowymi i częściowymi wtórnie uogólnionymi oraz od 4. roku życia w przypadku napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe), 100 mg (żółte), 150 mg (beżowe) oraz 200 mg (niebieskie), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad ogniskowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka lekooporna, półkula mózgowa, tabletki powlekane, terapia adjuwantowa, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych i klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych, zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu (200–600 mg/dobę) i 91,1% dla karbamazepiny, z różnicą bezwzględną -1,3% (95% CI: -5,5; 2,8). W terapii wspomagającej u 1308 pacjentów z napadami częściowymi, dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę lakozamidu wykazały skuteczność, z odsetkiem pacjentów osiągających ≥50% redukcję napadów odpowiednio 34% i 40%, przy czym dawka 600 mg/dobę nie była zalecana ze względu na gorszą tolerancję.
aminokwas funkcjonalizowany, dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, napięciowo-zależne kanały sodowe, PGTCS, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu, zmiana na monoterapię - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Teva
Stosowanie lakozamidu wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się regularne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lakozamid może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia) oraz u osób starszych. Wskazane jest wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloków przedsionkowo-komorowych II stopnia i wyższych, tachyarytmii, a w rzadkich sytuacjach asystolii i zgonów u pacjentów z chorobami podstawowymi sprzyjającymi zaburzeniom rytmu serca.
asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, elektroencefalografia, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, tachyarytmia, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, zawroty głowy, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lacosamide Zentiva jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio lakozamid jako substancję czynną. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację: 50 mg (białe, 10×5 mm), 100 mg (pomarańczowe, 12×6 mm), 150 mg (żółte, 14×7 mm) oraz 200 mg (różowe, 15×8 mm). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, spójność i rozpad leku w środowisku wodnym. Skład otoczki różni się w zależności od dawki, zawierając wspólne składniki (hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol, talk, tytanu dwutlenek E171) oraz różne tlenki żelaza jako barwniki, które nadają tabletkom charakterystyczne kolory.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, makrogol, podanie doustne, środek rozluźniający, środek wiążący, środek zwiększający sypkość, stearynian magnezu, substancja smarująca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, talk, tlenek żelaza brązowy, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Teva 200 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lacosamide Teva, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub substancje pomocnicze, w tym barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E 110) obecna w tabletkach 100 mg (0,02 mg) i 150 mg (0,29 mg) oraz czerwień koszenilowa (E 124) w dawce 200 mg (0,11 mg). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, a nawet anafilaksją. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia przewodzenia sercowego i potencjalnie zagrażających życiu arytmii. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz wykonanie EKG w celu oceny przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, czerwień koszenilowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monitoring kardiologiczny, nadwrażliwość na aspirynę, nadwrażliwość na lakozamid, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewodnictwo serca, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, terapia przeciwpadaczkowa, wysypka skórna, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lackepila 50 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Lackepila, prowadzi do objawów głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego, a w dawkach przekraczających 800 mg/dobę obserwuje się nasilenie symptomów, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe toniczno-kloniczne, które mogą przejść w stan padaczkowy. Dawkowanie w zakresie 400-800 mg/dobę nie różni się klinicznie od działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. W przypadku ostrego przedawkowania, tj. przy jednorazowym przyjęciu kilku gramów lakozamidu, mogą wystąpić ciężkie zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączka, a nawet zgon. Monitorowanie funkcji życiowych, zwłaszcza kardiologicznych, jest kluczowe ze względu na ryzyko poważnych powikłań.
hemodializa, Lackepila, lakozamid, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niedociśnienie, niewydolność narządowa, nudność, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Intas 200 mg
Produkt leczniczy Lacosamide Eignapharma dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających substancję czynną lakozamid w ilości odpowiadającej deklarowanej mocy. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację: 50 mg (różowe, 10,3 × 4,8 mm), 100 mg (ciemnożółte, 13,0 × 6,0 mm), 150 mg (łososiowe, 15,0 × 6,9 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,4 × 7,6 mm). Każda dawka zawiera lecytynę sojową w ilościach proporcjonalnych do mocy tabletki: od 0,105 mg w dawce 50 mg do 0,420 mg w dawce 200 mg. Rdzeń tabletek zawiera stały zestaw substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się głównie pod względem barwników, które nadają charakterystyczne kolory poszczególnym dawkom.
alkohol poliwinylowy, blister perforowany, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygokarmin, krospowidon, krzemionka koloidalna, lakozamid, lecytyna sojowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Intas 150 mg
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, występujące u ≥10% pacjentów. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów leczonych lakozamidem doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35% w grupie placebo. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i wykazują zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez modyfikację dawkowania. Istotnym aspektem jest wydłużenie odstępu PR w EKG, które może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń czy bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. W populacji pediatrycznej (4–16 lat) oraz u osób starszych (≥65 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony, choć u seniorów częściej obserwuje się upadki, drżenia i biegunki oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0% vs. 9,2% u młodszych dorosłych). W trakcie leczenia należy monitorować funkcję wątroby, gdyż u 0,7% pacjentów odnotowano wzrost aktywności AlAT ≥3x ULN.
agranulocytoza, aktywność AlAT, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, drgawki, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry wątrobowe, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, stłuczenie, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 100 mg
Dawkowanie lakozamidu wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wieku, masy ciała oraz rodzaju padaczki. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), z możliwością zwiększenia do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, a maksymalna dawka to 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), zwiększana do 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę) po tygodniu, z maksymalnymi dawkami zależnymi od masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę u pacjentów 10–40 kg). Lakozamid podaje się dwa razy na dobę z odstępem około 12 godzin, a w przypadku pominięcia dawki zaleca się natychmiastowe jej przyjęcie, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg u dorosłych i młodzieży ≥50 kg, jednak pod nadzorem lekarza ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. U dzieci poniżej 50 kg dawka nasycająca nie jest zalecana.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie lakozamidu w osoczu, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lackepila 150 mg
Lek Lackepila zawierający lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane epidemiologiczne wskazują na 2-3-krotnie zwiększone ryzyko wad rozwojowych u dzieci kobiet z padaczką stosujących leki przeciwpadaczkowe, przy czym ryzyko to jest wyższe w terapii wielolekowej. Brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały toksyczność zarodkową u zwierząt przy dawkach toksycznych dla samic, bez działania teratogennego. Z tego względu lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie skutecznej terapii przeciwpadaczkowej jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i negatywnego wpływu na matkę i płód.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lakozamid, farmakoterapia, karmienie piersią, Lackepila, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna zalecana dawka, model zwierzęcy, padaczka, przenikanie do mleka matki, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi i pierwotnie uogólnionymi. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 dorosłych pacjentów dawki lakozamidu wynosiły 200-600 mg/dobę, a karbamazepiny 400-1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach wskaźnik uwolnienia od napadów wyniósł 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę (88,7%). W terapii wspomagającej dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę skutecznie zmniejszały częstość napadów o ≥50% u 34% i 40% pacjentów, odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do 600 mg/dobę.
aminokwas funkcjonalizowany, częściowy napad drgawkowy, dawka nasycająca dożylna, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, pacjent w podeszłym wieku, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian, zmiana na monoterapię - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Teva 100 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych potwierdzono szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, a synergistyczne efekty obserwowano w połączeniu z lekami takimi jak lewetyracetam, karbamazepina czy lamotrygina. W randomizowanym badaniu klinicznym na 886 pacjentach z nowo rozpoznaną padaczką, monoterapia lakozamidem (200–600 mg/dobę) wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów wynoszącym odpowiednio 89,8% i 91,1%. U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę, a skuteczność była zbliżona do populacji ogólnej.
analiza Kaplana-Meiera, dawka nasycająca, dawkowanie lakozamidu, działania niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, metoda podwójnie ślepej próby, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, napięciowo-zależny kanał sodowy, niekontrolowany napad padaczkowy, padaczka idiopatyczna, redukcja napadów częściowych, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 200 mg
Lakozamid (Seizpat) stosowany w leczeniu padaczki wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Występuje zależność dawka-odpowiedź, a objawy te mogą ulegać złagodzeniu po zmniejszeniu dawki. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR, co może skutkować blokiem przedsionkowo-komorowym, omdleniami i bradykardią; blok I stopnia występował u 0,5-0,7% pacjentów w dawkach 200-600 mg, a omdlenia u 1,6% pacjentów (częściej niż przy karbamazepinie CR). Zgłaszano także podwyższenie aktywności AlAT >3x ULN u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem (0% w grupie placebo).
agranulocytoza, AlAT, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, drgawka, dyskineza, dyzartria, enzym wątrobowy, karbamazepina, lakozamid, letarg, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, niedoczulica, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja polekowa z eozynofilią, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona