Wskazania do stosowania leku Lacosamide Teva

Lacosamide Teva, zawierający substancję czynną lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym wskazanym do stosowania w określonych przypadkach padaczki. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w czterech różnych dawkach: 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, co umożliwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Lakozamid może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii wspomagającej, w zależności od typu napadów padaczkowych oraz wieku pacjenta.¹

Zastosowanie w monoterapii

Lacosamide Teva może być stosowany jako jedyny lek (monoterapia) w leczeniu:

• Napadów częściowych (ogniskowych) – napady, które rozpoczynają się w określonej części mózgu
• Napadów częściowych wtórnie uogólnionych – napady rozpoczynające się w określonej części mózgu, które następnie rozprzestrzeniają się na cały mózg

Monoterapia tymi lekami może być prowadzona u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia cierpiących na padaczkę. Jest to istotna opcja terapeutyczna szczególnie dla pacjentów, u których preferowane jest leczenie pojedynczym lekiem przeciwpadaczkowym.²

Zastosowanie w terapii wspomagającej

Lacosamide Teva jest również wskazany jako lek dodatkowy (terapia wspomagająca) w następujących przypadkach:

1. W leczeniu napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych:
Lek może być stosowany wspomagająco u pacjentów w wieku od 2 lat, u których dotychczasowa monoterapia nie zapewnia wystarczającej kontroli napadów padaczkowych. W takich sytuacjach Lacosamide Teva może być dołączony do stosowanego już schematu leczenia przeciwpadaczkowego.³

2. W leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych:
W przypadku uogólnionej padaczki idiopatycznej z napadami toniczno-klonicznymi, Lacosamide Teva może być stosowany jako lek wspomagający u osób dorosłych, młodzieży i dzieci od 4. roku życia. Ten typ napadów charakteryzuje się nagłą utratą przytomności z upadkiem, sztywnością całego ciała (faza toniczna), a następnie rytmicznymi drgawkami (faza kloniczna).⁴

Specyfika zastosowania w różnych grupach wiekowych

Wskazania do stosowania leku Lacosamide Teva różnią się w zależności od wieku pacjenta:

• Dorośli i młodzież – lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii wspomagającej w leczeniu napadów częściowych oraz w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych
• Dzieci w wieku od 2 do 4 lat – lek może być stosowany w monoterapii lub terapii wspomagającej napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych
• Dzieci w wieku od 4 lat – oprócz zastosowań wymienionych powyżej, lek może być również stosowany w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych w uogólnionej padaczce idiopatycznej

⁵

Praktyczne zalecenia dotyczące stosowania leku

Przy zalecaniu pacjentowi leku Lacosamide Teva należy wziąć pod uwagę jego dostępność w różnych dawkach: 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie (różowe, żółte, pomarańczowe i niebieskie), co ułatwia identyfikację dawki. Tabletki mają wytłoczoną wartość dawki po jednej stronie, co dodatkowo zmniejsza ryzyko pomyłki.⁶

Należy zwrócić uwagę, że niektóre dawki zawierają substancje pomocnicze o znanym działaniu:

• Tabletki 100 mg zawierają 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E 110)
• Tabletki 150 mg zawierają 0,29 mg żółcieni pomarańczowej (E 110)
• Tabletki 200 mg zawierają 0,11 mg czerwieni koszenilowej (E 124)

Informacja ta jest istotna, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na barwniki azowe.⁷

Przy wprowadzaniu leczenia produktem Lacosamide Teva lekarz powinien uwzględnić:

• Dokładny typ napadów padaczkowych występujących u pacjenta
• Wiek pacjenta, by dobrać odpowiednie wskazanie (monoterapia czy terapia wspomagająca)
• Aktualne leczenie przeciwpadaczkowe, jeśli Lacosamide Teva ma być stosowany jako terapia wspomagająca
• Indywidualne cechy pacjenta, w tym potencjalne interakcje z innymi lekami

Lacosamide Teva stanowi wartościową opcję terapeutyczną zarówno w przypadku pacjentów rozpoczynających leczenie przeciwpadaczkowe (monoterapia), jak i tych, którzy wymagają dodatkowego leczenia ze względu na niewystarczającą kontrolę napadów przy stosowaniu dotychczasowych leków przeciwpadaczkowych.