badanie Holtera
Badanie Holtera, znane również jako długotrwała rejestracja EKG, jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną stosowaną w kardiologii do ciągłego monitorowania aktywności elektrycznej serca pacjenta w warunkach codziennego życia, zwykle przez okres 24-48 godzin.
Procedura polega na umieszczeniu małego, przenośnego urządzenia rejestrującego, połączonego z elektrodami przyklejonymi do klatki piersiowej pacjenta. Podczas badania pacjent prowadzi dziennik aktywności, w którym notuje wykonywane czynności oraz ewentualne objawy, co pozwala na korelację dolegliwości z zapisem EKG.
Badanie Holtera jest szczególnie wartościowe w diagnostyce zaburzeń rytmu serca (arytmii), które występują sporadycznie i mogą być niezauważone podczas standardowego 12-odprowadzeniowego EKG. Jest również stosowane do oceny skuteczności leczenia przeciwarytmicznego, wykrywania niemego niedokrwienia mięśnia sercowego oraz monitorowania pacjentów po zawale serca lub z niewydolnością serca.
Interpretacja wyników badania Holtera wymaga specjalistycznej wiedzy i doświadczenia. Nowoczesne systemy analizy holterowskiej wykorzystują algorytmy sztucznej inteligencji do wstępnej analizy zapisu, jednak ostateczna ocena kliniczna zawsze należy do kardiologa.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Dawkowanie i sposób podawania
Propafenon jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, a dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od masy ciała, stanu klinicznego oraz odpowiedzi na terapię. U dorosłych o masie około 70 kg dawka dobowa propafenonu chlorowodorku w formie tabletek wynosi 450-600 mg podzielonych na 2-3 dawki, z możliwością zwiększenia do 900 mg/dobę, przy czym dawkę można zwiększać nie częściej niż co 3-4 dni pod ścisłą kontrolą kardiologiczną. W formie roztworu do wstrzykiwań pojedyncza dawka wynosi 0,5-1 mg/kg masy ciała, z możliwością zwiększenia do 2 mg/kg, a wlew dożylny powinien być podawany powoli (0,5-1 mg/min), maksymalna dawka dobowa wlewów powolnych to 560 mg. U dzieci dawka dobowa wynosi 10-20 mg/kg masy ciała w 3-4 dawkach podzielonych, jednak stosowanie u osób poniżej 18 lat i o masie <45 kg nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa <35%) dawki początkowe są mniejsze, a zwiększanie dawki odbywa się stopniowo i ostrożnie, nie wcześniej niż po 5-8 dniach leczenia.
badanie Holtera, blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie tętnicze, EKG, frakcja wyrzutowa, komorowe zaburzenia rytmu, kontrola kardiologiczna, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, niewydolność wątroby, poszerzenie zespołu QRS, propafenon chlorowodorek, stężenie propafenonu w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, tachyarytmia komorowa, wlew dożylny, wydłużenie QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tonicard 150 mg
Leczenie propafenonem chlorowodorkiem (Tonicard) wymaga indywidualizacji dawkowania oraz ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza w fazie ustalania dawki. U dorosłych o masie ciała około 70 kg zalecana dawka dobowa wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg po 3-4 dniach terapii. U dzieci dawka dobowa to 10-20 mg/kg masy ciała, podawana w 3-4 dawkach, przy czym tabletki powlekane nie są wskazane dla dzieci poniżej 45 kg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (EF <35%) lub chorobą mięśnia sercowego zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszych dawek z powolnym zwiększaniem, nie wcześniej niż po 5-8 dniach. W przypadku zaburzeń czynności wątroby i/lub nerek konieczna jest indywidualizacja dawkowania oraz monitorowanie stężenia leku w osoczu ze względu na ryzyko kumulacji.
12-kanałowe EKG, badanie Holtera, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, ciśnienie tętnicze krwi, frakcja wyrzutowa, komorowe zaburzenia rytmu, kumulacja leku, leczenie podtrzymujące, monitorowanie EKG, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, odstęp QRS, poszerzenie zespołu QRS, propafenon, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, tabletka powlekana, terapia przeciwarytmiczna, Tonicard, wysiłkowe EKG, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie powierzchniowe