Lipanthyl NT 145
Lipanthyl NT 145 to lek zawierający fenofibrat w dawce 145 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych. Preparat należy do grupy fibratów, które działają głównie poprzez aktywację receptorów jądrowych PPAR-α (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów typu alfa).
Głównym wskazaniem do stosowania Lipanthylu NT 145 jest leczenie ciężkiej hipertrójglicerydemii, hiperlipidemii mieszanej (typu IIb, IV, V według klasyfikacji Fredricksona) oraz hipercholesterolemii, szczególnie gdy statyny są nieodpowiednie lub źle tolerowane. Lek skutecznie obniża poziom trójglicerydów, podwyższa stężenie HDL-cholesterolu oraz zmniejsza stężenie LDL-cholesterolu.
Mechanizm działania fenofibratu polega na zwiększeniu katabolizmu lipoprotein bogatych w trójglicerydy poprzez aktywację lipazy lipoproteinowej oraz zmniejszenie produkcji apolipoproteiny CIII. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe, co może przyczyniać się do redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego.
Podczas stosowania Lipanthylu NT 145 należy monitorować parametry wątrobowe oraz poziom kinazy kreatynowej, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii. Lek może wchodzić w interakcje z antykoagulantami doustnymi, statynami (zwiększone ryzyko miopatii) oraz z sekwestrantami kwasów żółciowych, dlatego wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania współistniejących leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl NT 145 145 mg
Fenofibrat, substancja czynna preparatu Lipanthyl NT 145, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nasilenie działania doustnych antykoagulantów przez fenofibrat zwiększa ryzyko krwawień, dlatego zaleca się redukcję dawki antykoagulantu o około 1/3 oraz regularne monitorowanie INR. Jednoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek i ewentualnego przerwania terapii fenofibratem. Koedukacja fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) lub innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miotoksyczności, w tym miopatii i rabdomiolizy, co wymaga monitorowania objawów mięśniowych oraz aktywności kinazy kreatynowej. Ponadto, stosowanie fenofibratu z glitazonami może powodować paradoksalne, odwracalne obniżenie stężenia cholesterolu HDL, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji terapii.
cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, doustny antykoagulant, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kwas fenofibrynowy, lek przeciwzakrzepowy, Lipanthyl NT 145, mikrosom wątroby, miopatia, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, toksyczność mięśniowa, triglicerydy