zaburzenie reakcji psychomotorycznej

Zaburzenie reakcji psychomotorycznej to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowościami w koordynacji procesów psychicznych i motorycznych. Manifestuje się zaburzeniem tempa wykonywania czynności, które może być zarówno przyspieszone (pobudzenie psychomotoryczne), jak i spowolnione (zahamowanie psychomotoryczne).

W obrazie klinicznym obserwuje się zmiany w postawie ciała, mimice, gestykulacji oraz tempie mowy. Zaburzenia te mogą występować w przebiegu wielu jednostek chorobowych, m.in. w zaburzeniach afektywnych (depresja, mania), schizofrenii, zespołach otępiennych czy po urazach ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka zaburzeń reakcji psychomotorycznej opiera się głównie na badaniu klinicznym i obserwacji pacjenta, a także na zastosowaniu wystandaryzowanych testów neuropsychologicznych. Terapia ukierunkowana jest przede wszystkim na leczenie choroby podstawowej, a farmakoterapia może obejmować leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne lub stabilizujące nastrój, w zależności od etiologii zaburzeń.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl