CYP2A6
CYP2A6 jest enzymem z rodziny cytochromu P450, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie różnych substancji egzogennych, w tym leków i ksenobiotyków. Enzym ten jest kodowany przez gen CYP2A6 znajdujący się na chromosomie 19q13.2 i jest głównie ekspresjonowany w wątrobie.
Jedną z najważniejszych funkcji CYP2A6 jest metabolizm nikotyny – enzym ten odpowiada za około 80% oksydacji nikotyny do kotyniny. Z tego powodu polimorfizmy genu CYP2A6 mogą wpływać na uzależnienie od nikotyny oraz skuteczność terapii antynikotynowych. Osoby z obniżoną aktywnością enzymu zwykle wolniej metabolizują nikotynę, co może prowadzić do mniejszego uzależnienia od tytoniu.
CYP2A6 uczestniczy również w biotransformacji wielu leków, w tym kumaryn, disulfiramu, halotanu oraz niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jest także zaangażowany w aktywację metaboliczną niektórych prokancerogenów, takich jak nitrozaminy obecne w dymie tytoniowym. Polimorfizmy genu CYP2A6 są istotnym czynnikiem wpływającym na indywidualne różnice w metabolizmie leków i podatność na choroby związane z paleniem tytoniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Fenardin 160 mg
Fenofibrat, substancja aktywna Fenardinu 160 mg, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych wymaga zmniejszenia ich dawki o około 1/3 i monitorowania INR w celu uniknięcia ryzyka krwawień. Jednoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną wiąże się z ryzykiem odwracalnych zaburzeń czynności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych i przerwania fenofibratu przy istotnych zmianach. Kombinacja fenofibratu ze statynami lub innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie kliniczne i biochemiczne. Ponadto, współstosowanie z glitazonami może prowadzić do paradoksalnego, odwracalnego obniżenia stężenia cholesterolu HDL, co wymaga kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji terapii.
antykoagulant, cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, glitazon, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fenofibrynowy, lipidogram, miopatia, rabdomioliza, statyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl Supra 215 mg 215 mg
Fenofibrat w dawce 215 mg (Lipanthyl Supra) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych poprzez wypieranie z wiązań białkowych i hamowanie metabolizmu wymaga redukcji dawki tych leków o około 1/3 na początku terapii oraz regularnego monitorowania INR. Równoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną wiąże się z wysokim ryzykiem odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i natychmiastowego przerwania fenofibratu w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Koedukacja z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) oraz innymi fibratami zwiększa ryzyko miotoksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie objawów miopatii i aktywności kinazy kreatynowej (CK). Ponadto, fenofibrat może powodować paradoksalne obniżenie stężenia HDL cholesterolu podczas terapii z glitazonami, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji leczenia.
cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, dna moczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyslipidemia, enzym wątrobowy, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperurykemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fenofibrynowy, kwas moczowy, mięsień, mikrosom wątroby, miopatia, miotoksyczność, niewydolność nerek, statyna, tiazolidynedion, toksyczność mięśniowa, wskaźnik INR - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dexmedetomidine EVER Pharma
Deksmedetomidyna charakteryzuje się dwukompartmentowym modelem farmakokinetycznym z szybkim okresem półtrwania fazy dystrybucji około 6 minut oraz końcowym okresem półtrwania od 1,35 do 3,68 godziny. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 1,16-2,16 l/kg (90-151 l), a klirens osoczowy 0,46-0,73 l/h/kg (35,7-51,1 l/h) u zdrowych dorosłych o średniej masie ciała 69 kg. U pacjentów OIT po długotrwałej infuzji (>24 h) parametry są zbliżone: t1/2 około 1,5 h, Vss około 93 l, Cl około 43 l/h. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawkowania 0,2-1,4 µg/kg/h, bez kumulacji do 14 dni. Lek wiąże się w 94% z białkami osocza, głównie albuminą, a metabolizm wątrobowy obejmuje N-koniugację, N-metylację i oksydację przez cytochrom P450 (w tym CYP2A6, CYP1A2, CYP2E1, CYP2D6, CYP2C19). Metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Wydalanie odbywa się głównie z moczem (95% dawki), z minimalnym wydalaniem leku w formie niezmienionej (<1%).
3-hydroksymetylo deksmedetomidyna, albumina surowicy, alfa-1-glikoproteina, biotransformacja wątrobowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2A6, cytochrom P450, deksmedetomidyna, dystrybucja leku, faza eliminacji, izoformy cytochromu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, klirens wątrobowy, liniowa farmakokinetyka, model dwukompartmentowy, model dystrybucji, N-glukuronid, N-koniugacja, objętość dystrybucji, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, populacja pediatryczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl NT 145 145 mg
Fenofibrat, substancja czynna preparatu Lipanthyl NT 145, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nasilenie działania doustnych antykoagulantów przez fenofibrat zwiększa ryzyko krwawień, dlatego zaleca się redukcję dawki antykoagulantu o około 1/3 oraz regularne monitorowanie INR. Jednoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek i ewentualnego przerwania terapii fenofibratem. Koedukacja fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) lub innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miotoksyczności, w tym miopatii i rabdomiolizy, co wymaga monitorowania objawów mięśniowych oraz aktywności kinazy kreatynowej. Ponadto, stosowanie fenofibratu z glitazonami może powodować paradoksalne, odwracalne obniżenie stężenia cholesterolu HDL, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji terapii.
cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, doustny antykoagulant, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kwas fenofibrynowy, lek przeciwzakrzepowy, Lipanthyl NT 145, mikrosom wątroby, miopatia, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, toksyczność mięśniowa, triglicerydy - Leksykon leków
Interakcje leku – Letrozole Accord 2,5 mg
Letrozol, metabolizowany częściowo przez enzymy CYP2A6 i CYP3A4 układu cytochromu P450, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają znaczenie kliniczne. Cymetydyna, słaby inhibitor CYP450, nie wpływa znacząco na stężenie letrozolu, natomiast silne inhibitory CYP450 mogą potencjalnie zwiększać jego stężenie, choć brak jest dokładnych danych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, innymi lekami antyestrogenowymi oraz preparatami zawierającymi estrogeny, ze względu na znaczące zmniejszenie stężenia letrozolu w osoczu i osłabienie jego działania farmakologicznego. Letrozol hamuje również izoenzymy CYP2A6 i w umiarkowanym stopniu CYP2C19, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy, takich jak fenytoina i klopidogrel, ze względu na ryzyko toksyczności lub zmniejszenia skuteczności terapii.
CYP2A6, CYP2C19, CYP3A4, działanie przeciwpłytkowe, estrogeny, farmakokinetyka leku, fenytoina, indeks terapeutyczny, inhibitory CYP450, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2A6, klopidogrel, lek antyestrogenowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, letrozol, nowotwór piersi, prolek, receptor estrogenowy, stężenie leku w osoczu, stężenie leku w surowicy, tamoksyfen - Leksykon leków
Interakcje leku – Relenza 5 mg/dawkę
Zanamiwir, substancja czynna produktu leczniczego Relenza (5 mg/dawkę proszek do inhalacji), wykazuje niski potencjał do wywoływania klinicznie istotnych interakcji lekowych. Jego eliminacja odbywa się wyłącznie przez filtrację nerkową, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe, w tym cytochrom P450 (CYP1A1/2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4). Zanamiwir nie hamuje aktywności tych enzymów ani nie wpływa na funkcję nerkowych transporterów (OAT1-4, OCT1-3, hURAT1), co potwierdza niskie ryzyko zmiany farmakokinetyki innych leków. Ponadto, podawanie zanamiwiru przez 28 dni nie osłabia odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę przeciw grypie, co umożliwia ich jednoczesne stosowanie bez konieczności modyfikacji terapii.
CYP1A1/2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, filtracja nerkowa, inhibitor neuraminidazy, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek psychotropowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, substancja czynna, szczepienie przeciwko grypie, transporter moczanowy, transporter nerkowy, zanamiwir - Leksykon leków
Interakcje leku – Aromek 2,5 mg
Letrozol, stosowany w dawce 2,5 mg (preparat Aromek), wykazuje ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z cymetydyną oraz warfaryną, co jest istotne dla pacjentek przyjmujących doustne antykoagulanty z grupy antagonistów witaminy K, przy czym zaleca się standardowe monitorowanie INR. Letrozol jest inhibitorem izoenzymu CYP2A6 oraz słabym inhibitorem CYP2C19, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy. Brak jest danych klinicznych dotyczących interakcji letrozolu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, dlatego decyzje terapeutyczne w takich przypadkach powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka i korzyści terapii skojarzonej.
antagoniści witaminy K, cymetydyna, CYP2A6, CYP2C19, cytochrom P-450, doustne antykoagulanty, działania niepożądane, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, leki cytotoksyczne, leki przeciwnowotworowe, letrozol, menopauza, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, wąski przedział terapeutyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Fenofibrat, aktywny składnik Lipanthyl Supra 160, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie i modyfikacja dawek doustnych leków przeciwzakrzepowych, gdyż fenofibrat nasila ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień; zaleca się zmniejszenie dawki o około 1/3 oraz regularne kontrolowanie INR. Równoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną wiąże się z wysokim ryzykiem odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i natychmiastowego przerwania fenofibratu w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Kombinacja fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) oraz innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego konieczne jest ostrożne stosowanie i monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej oraz objawów mięśniowych. Ponadto, fenofibrat może powodować paradoksalne obniżenie stężenia cholesterolu HDL podczas terapii glitazonami, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnego zaprzestania jednego z leków.
cholesterol HDL, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, glitazon, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, krwawienie, kwas fenofibrynowy, lek hipolipemizujący, lek przeciwcukrzycowy, miopatia, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, tiazolidynedion, toksyczność mięśniowa, wąski indeks terapeutyczny, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Grofibrat 200 200 mg
Fenofibrat, składnik aktywny Grofibratu 200, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących fenofibrat jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, gdzie konieczna jest redukcja dawki tych leków o około 1/3 oraz regularne kontrolowanie wskaźnika INR w celu zapobiegania krwawieniom. Równoczesne stosowanie fenofibratu z cyklosporyną może prowadzić do odwracalnej, ciężkiej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i natychmiastowego przerwania terapii fenofibratem w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Ponadto, kojarzenie fenofibratu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (statynami) lub innymi fibratami znacząco zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego wskazane jest regularne monitorowanie objawów uszkodzenia mięśni oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK).
antykoagulanty doustne, cholesterol HDL, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, doustne leki przeciwzakrzepowe, fenofibrat, fibraty, glitazony, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, inhibitory reduktazy HMG-CoA, INR, izoenzymy cytochromu, kinaza kreatynowa, kwas fenofibrynowy, leki przeciwzakrzepowe, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyny, tiazolidynediony, toksyczność mięśniowa