pleryksafor
Pleryksafor to syntetyczny antagonista receptora chemokinowego CXCR4, stosowany w hematologii do mobilizacji komórek macierzystych krwi obwodowej. Lek blokuje interakcję między receptorem CXCR4 a jego naturalnym ligandem SDF-1 (stromalny czynnik pochodzenia 1), co prowadzi do uwolnienia komórek macierzystych ze szpiku kostnego do krwi obwodowej.
Głównym wskazaniem do stosowania pleryksaforu jest wspomaganie mobilizacji autologicznych krwiotwórczych komórek macierzystych do krwi obwodowej w celu ich pobrania i późniejszego przeszczepienia u pacjentów z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim. Lek jest szczególnie wartościowy u pacjentów, u których standardowa mobilizacja przy użyciu czynnika wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) okazała się niewystarczająca.
Pleryksafor podaje się podskórnie, zwykle 11 godzin przed planowaną aferezą, a dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje wazowagalne. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest ciąża oraz nadwrażliwość na substancję czynną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Preparat Plerixafor Zentiva (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający pleryksafor może znacząco upośledzać zdolności psychomotoryczne pacjentów, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy, przewlekłe zmęczenie oraz reakcje wazowagalne, które mogą prowadzić do zaburzeń orientacji przestrzennej, obniżenia koncentracji, wydłużenia czasu reakcji, a nawet nagłych zasłabnięć lub utraty przytomności. W związku z tym, przed rozpoczęciem terapii oraz podczas jej trwania, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z wykonywaniem czynności wymagających pełnej sprawności psychoruchowej, a także monitorować występowanie tych objawów i odpowiednio dokumentować przekazane zalecenia.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, funkcja poznawcza, monitoring pacjenta, obsługa maszyn, Plerixafor Zentiva, pleryksafor, przewlekłe zmęczenie, reakcja wazowagalna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, terapia pleryksaforem, utrata przytomności, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie pleryksaforem powinno być prowadzone przez lekarzy z doświadczeniem w onkologii i hematologii, we współpracy z ośrodkami specjalistycznymi zdolnymi do monitorowania mobilizacji komórek progenitorowych. Mobilizacja komórek macierzystych jest szczególnie utrudniona u pacjentów powyżej 60. roku życia, po wcześniejszej chemioterapii mielosupresyjnej lub intensywnej, oraz gdy liczba krążących komórek macierzystych jest poniżej 20/μL. Zalecana dawka pleryksaforu podawana podskórnie wynosi 20 mg stałej dawki lub 0,24 mg/kg masy ciała u dorosłych ≤83 kg, a u pacjentów >83 kg wyłącznie 0,24 mg/kg mc., z maksymalną dawką dobową 40 mg. U dzieci i młodzieży (1-18 lat) stosuje się dawkę 0,24 mg/kg mc., dostosowując objętość strzykawki do masy ciała (1 mL dla ≤45 kg, 1-2 mL dla >45 kg). Podanie pleryksaforu następuje 6-11 godzin przed aferezą, po 4-dniowym leczeniu G-CSF w dawce 10 μg/kg mc. podawanym codziennie rano.
afereza, chemioterapia mielosupresyjna, czynnik predykcyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fiolka, hematologia, klirens kreatyniny, krążące komórki macierzyste, krwiotwórcze komórki progenitorowe, należna masa ciała, onkologia, pacjent hemodializowany, pleryksafor, technika aseptyczna, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Lek Plerixafor MSN w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg pleryksaforu w 1,2 ml roztworu) posiada ograniczone przeciwwskazania, z których jedynym formalnym jest udokumentowana nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg, a jego postać to przejrzysty, bezbarwny do jasnożółtego roztwór. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego w celu wykluczenia reakcji nadwrażliwości na pleryksafor lub składniki pomocnicze.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Plerixafor Zentiva to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (1,2 ml fiolka zawiera 24 mg pleryksaforu), stosowany wyłącznie w skojarzeniu z czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) w celu zwiększenia mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych we krwi obwodowej. Wskazania obejmują dorosłych pacjentów z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim, u których standardowa mobilizacja komórek jest niewystarczająca, oraz dzieci i młodzież (1-18 lat) z chłoniakiem lub złośliwymi guzami litymi. U pacjentów pediatrycznych lek może być stosowany profilaktycznie przy przewidywanej niedostatecznej mobilizacji lub ratunkowo po nieudanych próbach wcześniejszej mobilizacji. Preparat charakteryzuje się pH 6,0-7,5 i osmolalnością 260-320 mOsm/kg, co zapewnia odpowiednią stabilność i tolerancję podania.
autologiczne przeszczepienie, chemioterapia, chłoniak, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, G-CSF, komórki macierzyste krwiotwórcze, krążące komórki macierzyste, krew obwodowa, mobilizacja komórek macierzystych, pacjent pediatryczny, plerixafor, pleryksafor, procedura przygotowania, radioterapia, roztwór do wstrzykiwań, szpiczak mnogi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Profil bezpieczeństwa pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF (10 μg/kg mc. przez 4 dni przed podaniem pleryksaforu) został oceniony w badaniach fazy III (301 pacjentów) oraz fazy II (242 pacjentów) u chorych na chłoniaka i szpiczaka mnogiego. Dawka pleryksaforu wynosiła 0,24 mg/kg mc. podskórnie, a czas ekspozycji od 1 do 7 dni (mediana 2 dni). W trakcie mobilizacji komórek macierzystych i aferezy częściej obserwowano działania niepożądane w grupie leczonej pleryksaforem i G-CSF niż w grupie placebo i G-CSF, w tym biegunki i nudności (bardzo często), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), bóle głowy i zawroty (często), bezsenność (często), reakcje alergiczne i anafilaktyczne (niezbyt często), splenomegalię i pęknięcie śledziony (częstość nieznana). U 7% pacjentów leczonych pleryksaforem stwierdzono leukocytozę ≥ 100 x 10^9/L bez objawów leukostazy. Zawał mięśnia sercowego wystąpił u 7 z 679 pacjentów, jednak bez jednoznacznego związku czasowego z podaniem leku.
biegunka, hipoksemia, leukocytoza, leukostaza, macierzyste komórki krwiotwórcze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk okołogałkowy, omdlenie, parestezja, pleryksafor, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przeszczep autologiczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, splenomegalia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mikrokrążenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plerixafor Zentiva
Produkt leczniczy Plerixafor Zentiva (20 mg/ml) stosowany w skojarzeniu z G-CSF wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chłoniakiem, szpiczakiem mnogim oraz białaczką. U chorych z chłoniakiem i szpiczakiem nie obserwuje się zwiększonej liczby komórek nowotworowych w aferezacie w porównaniu do samego G-CSF, natomiast u pacjentów z białaczką pleryksafor może mobilizować komórki białaczkowe, co stanowi przeciwwskazanie do jego stosowania w tym wskazaniu. Konieczne jest monitorowanie leukocytozy, zwłaszcza przy neutrofilii przekraczającej 50 x 10^9/L, oraz liczby płytek krwi podczas aferezy, ze względu na ryzyko małopłytkowości. W trakcie terapii należy także obserwować objawy reakcji alergicznych, w tym pokrzywkę, obrzęk okołogałkowy, duszność i niedotlenienie, które mogą wymagać leczenia przeciwhistaminowego, kortykosteroidami lub tlenoterapii.
afereza, białaczka, białaczka plazmatyczna, chłoniak, czynnik wzrostu G-CSF, duszność, hematopoeza pozaszpikowa, leukafereza, leukocytoza, macierzysta komórka krwiotwórcza, małopłytkowość, neutrofilia, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie, obrzęk okołogałkowy, ostra białaczka szpikowa, pęknięcie śledziony, pleryksafor, pokrzywka, powiększenie śledziony, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, szpiczak mnogi, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Właściwości farmakodynamiczne
Pleryksafor, będący odwracalnym antagonistą receptora CXCR4, blokuje wiązanie SDF-1α (CXCL12) z CXCR4, co prowadzi do mobilizacji funkcjonalnych komórek CD34+ do krwi obwodowej. Farmakodynamicznie, maksymalna mobilizacja komórek CD34+ po monoterapii pleryksaforem występuje w ciągu 6-9 godzin, a w skojarzeniu z G-CSF (10 μg/kg mc.) utrzymuje się od 4 do 18 godzin, z maksymalną odpowiedzią między 10 a 14 godziną. Badanie farmakokinetyczne u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym wykazało, że stała dawka 20 mg pleryksaforu powoduje 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2 vs 2792,7) i wyższy wskaźnik osiągnięcia docelowego poziomu ≥ 5 x 10^6 komórek CD34+/kg mc. w porównaniu z dawką zależną od masy ciała (0,24 mg/kg). Mediana czasu do osiągnięcia tego poziomu wyniosła 3 dni, a profil bezpieczeństwa był podobny w obu grupach. Masa ciała 83 kg została ustalona jako punkt odcięcia dla zmiany dawkowania z dawki stałej na zależną od masy ciała.
afereza, badanie III fazy, białaczka, chłoniak nieziarniczy, farmakokinetyka i farmakodynamika, hematopoetyczne komórki macierzyste, komórki CD34+, mielosupresja, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek macierzystych, nerwiak zarodkowy współczulny, neuroblastoma, pleryksafor, pleryksafor z G-CSF, procedura ratunkowa, przeszczep autologiczny, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, receptor chemokinowy CXCR4, repopulacja hematopoetyczna, szpiczak mnogi, wszczepienie, zajęcie szpiku kostnego, zrębowy czynnik-1α - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Produkt leczniczy Plerixafor MSN jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/mL, z pojedynczą fiolką zawierającą 24 mg pleryksaforu w 1,2 mL roztworu. Roztwór cechuje się przejrzystością i zabarwieniem od bezbarwnego do jasnożółtego, z pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu, kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają odpowiednie parametry fizykochemiczne preparatu. Produkt jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL, zabezpieczone korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem z plastikowym wieczkiem typu flip-off.
chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, fiolka szklana, guma chlorobutylowa, interakcje lekowe, kwas solny, okres ważności leku, osmolalność, plerixafor, pleryksafor, produkt leczniczy, przechowywanie leków, roztwór do wstrzykiwań, stabilność leku, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja odpadów medycznych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Plerixafor Biofar jest stosowany w mobilizacji komórek macierzystych, podawany podskórnie w dawce 20 mg (dawka stała) lub 0,24 mg/kg masy ciała u dorosłych o masie ciała ≤83 kg, natomiast u pacjentów >83 kg wyłącznie 0,24 mg/kg mc., z maksymalną dawką dobową 40 mg. U dzieci i młodzieży (1-18 lat) zalecana dawka wynosi 0,24 mg/kg mc., z doborem strzykawki dostosowanym do masy ciała. Lek podaje się 6-11 godzin przed aferezą, po 4-dniowym leczeniu wprowadzającym G-CSF w dawce 10 μg/kg mc. na dobę. U pacjentów z klirensem kreatyniny 20-50 mL/min dawka jest redukowana o 1/3 do 0,16 mg/kg mc., z maksymalną dawką 27 mg/dobę. Brak jest wystarczających danych dotyczących dawkowania u pacjentów z klirensem <20 mL/min oraz u hemodializowanych. U osób w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, natomiast przy klirensie ≤50 mL/min stosuje się redukcję dawki analogiczną do pacjentów z niewydolnością nerek.
afereza, chemioterapia mielosupresyjna, czynnik predykcyjny, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, ekspozycja ogólnoustrojowa, hemodializa, intensywna chemioterapia, klirens kreatyniny, komórka macierzysta, mobilizacja komórek macierzystych, należna masa ciała, pleryksafor, podanie podskórne, słaba mobilizacja, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF oceniano w dwóch badaniach III fazy (301 pacjentów) oraz 10 badaniach II fazy (242 pacjentów). Dawka pleryksaforu wynosiła 0,24 mg/kg mc. podawana podskórnie przez 1-7 dni (mediana 2 dni), a G-CSF podawano w dawce 10 µg/kg mc. przez 4 dni przed pleryksaforem i przed aferezą. W badaniach III fazy działania niepożądane związane z leczeniem występowały u ≥1% pacjentów i obejmowały m.in. splenomegalię, reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk okołogałkowy, duszność), bezsenność, zawroty głowy, biegunkę, nudności, wymioty, bóle brzucha, nadmierne pocenie, bóle stawów i mięśni, reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz przewlekłe zmęczenie. Zawał mięśnia sercowego wystąpił u 7 z 679 pacjentów, jednak brak związku czasowego i profil ryzyka wskazują, że pleryksafor nie jest niezależnym czynnikiem ryzyka. Leukocytoza ≥100 x 10^9/L obserwowano u 7% pacjentów leczonych pleryksaforem, bez objawów leukostazy.
afereza, bezsenność, ból stawowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, G-CSF, komórki macierzyste krwiotwórcze, leukocytoza, leukostaza, mobilizacja komórek macierzystych, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, parestezja, pleryksafor, pokrzywka, przeszczep autologiczny, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, rumień, splenomegalia, szpiczak mnogi, terapia ablacyjna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pleryksafor, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (produkty: Plerixafor Biofar, Plerixafor MSN, Plerixafor Zentiva, każda fiolka zawiera 24 mg w 1,2 ml), może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, przewlekłe zmęczenie oraz reakcje wazowagalne mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, wydłużać czas reakcji i zwiększać ryzyko nagłej utraty przytomności. W związku z tym, charakterystyki produktów leczniczych jednoznacznie zalecają zachowanie szczególnej ostrożności po podaniu leku, a lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności monitorowania objawów i ewentualnego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn przez określony czas.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, objaw niepożądany, Plerixafor Biofar, Plerixafor Zentiva, pleryksafor, przewlekłe zmęczenie, reakcja wazowagalna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, terapia pleryksaforem, utrata przytomności, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Plerixafor MSN, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/mL, stosowany jest podskórnie w celu mobilizacji krwiotwórczych komórek progenitorowych, po uprzednim 4-dniowym leczeniu G-CSF (10 μg/kg mc. raz dziennie). Zalecana dawka u dorosłych pacjentów wynosi 20 mg (dawka stała) lub 0,24 mg/kg mc. dla masy ciała ≤ 83 kg oraz 0,24 mg/kg mc. dla masy ciała > 83 kg, z maksymalną dawką dobową 40 mg. U dzieci i młodzieży (1-18 lat) dawka wynosi 0,24 mg/kg mc., również z limitem 40 mg/dobę. Podanie leku powinno odbywać się 6-11 godzin przed aferezą, a dawkowanie oblicza się na podstawie masy ciała zmierzonej w ciągu tygodnia przed pierwszą dawką. U pacjentów z masą ciała przekraczającą 175% należnej masy ciała brak jest danych dotyczących dawkowania, a dawka nie powinna przekraczać 40 mg/dobę ze względu na zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową.
afereza, chemioterapia mielosupresyjna, czynnik predykcyjny, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, G-CSF, hemodializa, intensywna chemioterapia, klirens kreatyniny, komórka macierzysta, krwiotwórcza komórka progenitorowa, leczenie skojarzone, lekarz specjalista, mobilizacja komórek, należna masa ciała, ośrodek hematologiczny, ośrodek onkologiczny, pleryksafor, procedura mobilizacji, technika aseptyczna, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące pleryksaforu wskazują na jego specyficzny profil toksyczności i bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów i myszy po podaniu podskórnym zaobserwowano przemijające objawy nerwowo-mięśniowe, takie jak brak koordynacji ruchowej, duszność i kurcze mięśniowe, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wielokrotne dawki u szczurów i psów powodowały wzrost liczby leukocytów, zwiększone wydalanie wapnia i magnezu, nieznaczne powiększenie masy śledziony oraz objawy takie jak biegunka i tachykardia. Histopatologicznie stwierdzono krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie pleryksaforu na układ krwiotwórczy. Margines bezpieczeństwa w badaniach pediatrycznych był co najmniej 18-krotny względem maksymalnej dawki klinicznej u dzieci. W badaniach in vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazywał powinowactwo do receptorów presynaptycznych w OUN i obwodowym układzie nerwowym, m.in. kanałów wapniowych typu N, receptorów histaminowych H3, muskarynowych M1/M2 oraz adrenergicznych α1B i α2C, choć kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje niejasne.
cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, dystrybucja farmakologiczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, glejak, hematopoeza, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, kancerogenność, krwiotworzenie pozaszpikowe, leukocyt, maksymalna tolerowana dawka, naczyniotworzenie, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor NMDA, resorpcja płodu, śledziona, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Właściwości farmakokinetyczne
Pleryksafor, podawany podskórnie w dawce 0,24 mg/kg mc. po 4-dniowej terapii wprowadzającej G-CSF (10 μg/kg/dobę), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (tmax 30-60 min) i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (do 58%). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 887 ±217 ng/mL, a ekspozycja (AUC0-24) 4337 ±922 ng·h/mL u zdrowych dorosłych. Substancja nie jest metabolizowana przez enzymy cytochromu P-450 ani nie wpływa na ich aktywność, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z około 70% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi 3-5 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wzrost ekspozycji (AUC0-24: łagodne 5410 ng·h/mL, umiarkowane 6780 ng·h/mL, ciężkie 6990 ng·h/mL) bez wpływu na Cmax, co wskazuje na konieczność dostosowania dawkowania w tej grupie.
analiza farmakokinetyczna, białka osocza, cytochrom P-450, czynność nerek, G-CSF, glikoproteina p, hepatocyty, interakcja lekowa, izoenzymy cytochromu P-450, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, komórki CD34+, mobilizacja komórek macierzystych, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pleryksafor, pole pod krzywą stężenie-czas, stężenie w osoczu, szpiczak mnogi, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Plerixafor Zentiva, zawierający pleryksafor w stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce), nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania w dostępnej dokumentacji medycznej. Jednakże dane kliniczne wskazują, że dawki przekraczające zalecaną wartość terapeutyczną do 0,48 mg/kg masy ciała mogą wywołać poważne objawy toksyczne. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), reakcje wazowagalne (spowolnienie akcji serca, rozszerzenie naczyń, nagły spadek ciśnienia tętniczego), niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia wynikające z niedotlenienia mózgu. Objawy te mają istotne znaczenie kliniczne ze względu na ryzyko powikłań hemodynamicznych i neurologicznych.
akcja serca, biegunka, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, leczenie objawowe, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mózgu, nudności, omdlenie, plerixafor, pleryksafor, postępowanie resuscytacyjne, reakcja wazowagalna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, utrata przytomności, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Farmakokinetyka pleryksaforu została szczegółowo zbadana u pacjentów z chłoniakiem i szpiczakiem mnogim po podaniu dawki 0,24 mg/kg mc. podskórnie, poprzedzonej 4-dniową terapią G-CSF (10 µg/kg mc./dobę). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło 887 ±217 ng/mL, osiągane po 30-60 minutach (tmax), a całkowita ekspozycja (AUC0-24) 4337 ±922 ng·h/mL. Pleryksafor wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (58%) i ma pozorną objętość dystrybucji 0,3 L/kg. Lek nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450 ani nie indukuje ich aktywności, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z około 70% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi 3-5 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wzrost AUC0-24 (do 6990 ng·h/mL przy CrCl ≤30 mL/min), przy czym Cmax pozostaje niezmienione.
analiza farmakokinetyczna, AUC0-24, Cmax, CYP 450, dostosowanie dawki, eliminacja nerkowa, G-CSF, glikoproteina p, guz lity, hepatocyty, klirens kreatyniny, komórki CD34+, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pleryksafor, pole pod krzywą stężenia, stężenie w osoczu, szpiczak mnogi, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Wskazania do stosowania
Pleryksafor, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce, pH 6,0-7,5, osmolalność 260-320 mOsm/kg), jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z G-CSF w celu zwiększenia mobilizacji hematopoetycznych komórek macierzystych CD34+ do krwi obwodowej. Wskazania obejmują dorosłych pacjentów z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim, u których standardowa mobilizacja jest niewystarczająca, oraz dzieci i młodzież (1-18 lat) z chłoniakiem lub złośliwymi guzami litymi, w których mobilizacja jest nieefektywna lub istnieje wysokie ryzyko jej niepowodzenia. Pleryksafor działa poprzez odwracalne blokowanie receptora CXCR4, hamując wiązanie z SDF-1 (CXCL12), co prowadzi do uwolnienia komórek macierzystych ze szpiku do krwi obwodowej i zwiększa efektywność ich pobrania przed autologicznym przeszczepieniem.
afereza, autologiczne przeszczepienie, chłoniak, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, G-CSF, hematologia, komórka CD34+, komórka progenitorowa, macierzysta komórka krwiotwórcza, niewystarczająca mobilizacja, pleryksafor, receptor chemokinowy CXCR4, roztwór do wstrzykiwań, szpiczak mnogi, transplantologia, złośliwy guz lity - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Produkt leczniczy Plerixafor Zentiva (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii, co jest bezwzględnym wymogiem. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych oraz mechanizm farmakodynamiczny. W wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko i brak jest alternatyw, terapia może być rozważona po dokładnej analizie. U kobiet karmiących piersią brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania pleryksaforu, dlatego konieczne jest przerwanie karmienia na czas leczenia lub rozważenie alternatywnych terapii.
alternatywna opcja terapeutyczna, badanie na modelu zwierzęcym, badanie przedkliniczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, kobieta w wieku rozrodczym, Plerixafor Zentiva, pleryksafor, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, przerwanie karmienia piersią, roztwór do wstrzykiwań, skuteczna metoda antykoncepcji, stosunek korzyści do ryzyka, test ciążowy, wada wrodzona płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Farmakokinetyka pleryksaforu została oceniona u pacjentów z chłoniakiem i szpiczakiem mnogim po podaniu dawki 0,24 mg/kg mc. po 4-dniowej terapii G-CSF (10 μg/kg mc./dobę). Lek charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podskórnym podaniu, osiągając Cmax około 887 ± 217 ng/mL w 30-60 minut (tmax). Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC0-24) wynosiła 4337 ± 922 ng·h/mL. Pleryksafor wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (58%), a jego objętość dystrybucji to 0,3 L/kg. Nie ulega metabolizmowi przez enzymy CYP450 i nie wykazuje działania indukującego lub hamującego na ich izoenzymy, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z około 70% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi 3-5 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się proporcjonalny do stopnia niewydolności spadek klirensu nerkowego i wzrost AUC0-24 (do 6990 ng·h/mL przy CrCl ≤ 30 mL/min), bez wpływu na Cmax.
CYP 450, czynność nerek, ekspozycja ogólnoustrojowa, G-CSF, glikoproteina p, hepatocyt pierwotny, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, mikrosom wątroby, mobilizacja komórek CD34+, model komórkowy MDCKII, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pleryksafor, przestrzeń pozanaczyniowa, stężenie osoczowe, wchłanianie podskórne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Profil bezpieczeństwa pleryksaforu stosowanego w dawce 0,24 mg/kg mc. podawanej podskórnie w skojarzeniu z G-CSF (10 μg/kg mc. przez 4 dni) został oceniony w badaniach klinicznych fazy II i III obejmujących łącznie 543 pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym i szpiczakiem mnogim. Czas ekspozycji na lek wynosił od 1 do 7 dni (mediana 2 dni). W trakcie 12-miesięcznej obserwacji po autologicznym przeszczepieniu komórek nie stwierdzono istotnych różnic w częstości działań niepożądanych pomiędzy grupami leczonymi pleryksaforem a placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z pleryksaforem obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności – bardzo często ≥1/10; wymioty, ból brzucha – często ≥1/100 do <1/10), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), bóle stawów i mięśni, zawroty głowy, bezsenność oraz nadmierne pocenie się. Rzadziej obserwowano reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, oraz splenomegalię i pęknięcie śledziony (częstość nieznana).
autologiczne przeszczepienie komórek, ból kostno-mięśniowy, ból stawów, chłoniak nieziarniczy, duszność, G-CSF, hiperleukocytoza, koszmary senne, leukocytoza, macierzyste komórki krwiotwórcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie, obrzęk okołogałkowy, omdlenie, parestezja, pęknięcie śledziony, pleryksafor, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, splenomegalia, szpiczak mnogi, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Przed zastosowaniem pleryksaforu (Plerixafor Biofar) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych lub karmiących piersią, konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz przekazanie pacjentce szczegółowych informacji dotyczących potencjalnego wpływu leku na płodność, przebieg ciąży i laktację. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, potwierdzone w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Produkt nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny i szczegółowej konsultacji z pacjentką.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, medycyna rozrodu, parametr farmakokinetyczny, Plerixafor Biofar, pleryksafor, płodność, przenikanie do mleka ludzkiego, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pleryksaforu wykazały, że podanie pojedynczej dawki podskórnej u gryzoni powoduje przemijające objawy neurologiczne, takie jak ataksja, sedacja, duszność i kurcze mięśniowe, przy ekspozycji ogólnoustrojowej zbliżonej do klinicznej u ludzi. W badaniach wielokrotnego podawania obserwowano leukocytozę, hiperkalcurię i hipermagnezurę, powiększenie śledziony oraz krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie u psów i szczurów, przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej. Badania na młodych zwierzętach potwierdziły podobny profil toksyczności, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 18-krotnym względem maksymalnej dawki pediatrycznej. In vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazuje powinowactwo do receptorów presynaptycznych (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory H3, M1/M2, α1B/α2C, Y/Y1, NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieokreślone.
badanie genotoksyczności, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, działanie teratogenne, działanie uspokajające, ekspozycja ogólnoustrojowa, glejak, hematopoeza, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, krwiotworzenie pozaszpikowe, leukocyt, mechanizm farmakodynamiczny, naczyniotworzenie, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, potencjał kancerogenny, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor neuropeptydu, receptor NMDA, tachykardia, toksyczność ostra, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pleryksafor wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, w tym szczurach, myszach i psach. Po podaniu pojedynczej dawki podskórnej obserwowano przemijające objawy ze strony układu nerwowo-mięśniowego, takie jak ataksja, sedacja, duszność, przyjmowanie pozycji leżącej oraz kurcze mięśniowe. Przy powtarzanym podawaniu stwierdzono leukocytozę, hiperkalcurię i hipomagnezurie, nieznaczne powiększenie śledziony oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego (biegunka, tachykardia). Histopatologicznie wykazano krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie. Margines bezpieczeństwa ekspozycji u młodych szczurów był co najmniej 18-krotnie wyższy niż maksymalna dawka kliniczna u dzieci do 18 lat. W badaniach in vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazywał powinowactwo do receptorów presynaptycznych układu nerwowego (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory histaminowe H3, muskarynowe M1/M2, adrenergiczne α1B/α2C, neuropeptydu Y/Y1 oraz NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieustalone.
badanie histopatologiczne, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, depresja układu krążenia, duszność, działanie teratogenne, glejak, hematopoeza, kanał wapniowy typu N, krwiotworzenie pozaszpikowe, kurcz mięśniowy, leukocyt, maksymalna tolerowana dawka, naczyniotworzenie, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor NMDA, resorpcja płodu, tachykardia, test genotoksyczności, układ nerwowo-mięśniowy, wada wrodzona, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Interakcje
Pleryksafor, stosowany w mobilizacji komórek macierzystych przed przeszczepieniem, wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny i farmakodynamiczny pod kątem interakcji lekowych. Badania in vitro potwierdziły, że pleryksafor nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P-450 (CYP P-450) oraz nie wykazuje właściwości indukcyjnych ani inhibicyjnych wobec tych enzymów, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Ponadto, pleryksafor nie jest substratem ani inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co dodatkowo ogranicza potencjalne interakcje wpływające na biodostępność i dystrybucję leków. W badaniach klinicznych u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym nie stwierdzono wpływu rytuksymabu na skuteczność ani bezpieczeństwo mobilizacji komórek CD34+ przy jednoczesnym stosowaniu pleryksaforu i G-CSF, co potwierdza możliwość bezpiecznego łączenia tych terapii.
alkohol etylowy, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, chłoniak nieziarniczy, cytochrom P-450, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, filgrastym, glikoproteina p, interakcja lekowa, komórki CD34+, mobilizacja komórek macierzystych, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent onkohematologiczny, pleryksafor, procedura mobilizacji, przeszczepienie, receptor CXCR4, rytuksymab, szpik kostny, układ hematopoetyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Plerixafor Biofar, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg pleryksaforu w 1,2 ml roztworu), jest stosowany w mobilizacji komórek macierzystych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na pleryksafor lub substancje pomocnicze. Objawy alergiczne podczas kwalifikacji do leczenia wykluczają zastosowanie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki o podobnej strukturze chemicznej oraz w sytuacjach, gdy pacjent nie jest w stanie rozpoznać lub zgłosić objawów nadwrażliwości. Monitorowanie pacjenta po podaniu jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
dokumentacja medyczna, ekspozycja na lek, fiolka leku, mobilizacja komórek macierzystych, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na składniki leku, objawy nadwrażliwości, osmolalność, pleryksafor, pomyłka lekowa, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, struktura chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Leczenie produktem leczniczym Plerixafor Zentiva powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza specjalizującego się w onkologii lub hematologii, z uwzględnieniem ścisłej współpracy z ośrodkiem posiadającym doświadczenie w mobilizacji i aferezie komórek progenitorowych. Mobilizacja komórek może być utrudniona u pacjentów powyżej 60. roku życia, po wcześniejszej chemioterapii mielosupresyjnej lub intensywnej, a także przy maksymalnej liczbie krążących komórek macierzystych poniżej 20 komórek/μl. Zalecana dawka pleryksaforu podawana podskórnie wynosi 20 mg stałej dawki lub 0,24 mg/kg masy ciała u dorosłych ≤83 kg, 0,24 mg/kg u pacjentów >83 kg, a u dzieci i młodzieży (1-18 lat) 0,24 mg/kg mc. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg. Preparat podaje się 6-11 godzin przed aferezą, po 4-dniowym leczeniu G-CSF w dawce 10 μg/kg mc. na dobę. Dawkowanie powinno być oparte na aktualnej masie ciała, a u pacjentów z klirensem kreatyniny 20-50 mL/min dawka powinna być zmniejszona do 0,16 mg/kg mc., maksymalnie 27 mg/dobę.
afereza, chemioterapia mielosupresyjna, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, ekspozycja ogólnoustrojowa, G-CSF, hemodializa, intensywna chemioterapia, klirens kreatyniny, krwiotwórcze komórki progenitorowe, mobilizacja komórek, należna masa ciała, onkologia i hematologia, pleryksafor, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pleryksafor stosowany w skojarzeniu z G-CSF jest skutecznym środkiem mobilizującym hematopoetyczne komórki macierzyste, jednak wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego, zwłaszcza liczby leukocytów i płytek krwi. U pacjentów z neutrofilią >50 x 10^9/L konieczna jest szczególna ostrożność. Wskazane jest unikanie stosowania pleryksaforu u chorych z białaczką ze względu na ryzyko mobilizacji komórek nowotworowych do krwi obwodowej i materiału aferetycznego. Małopłytkowość, będąca powikłaniem aferezy, wymaga regularnej kontroli liczby płytek, aby zapobiec krwotocznym powikłaniom. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie, dlatego konieczne jest zapewnienie możliwości natychmiastowej interwencji.
Podskórne podanie pleryksaforu może wywoływać reakcje wazowagalne, niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych podczas terapii. W badaniach przedklinicznych wykazano, że długotrwałe stosowanie pleryksaforu w dawkach około 4-krotnie wyższych niż zalecane może prowadzić do hematopoezy pozaszpikowej i powiększenia śledziony. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki powiększenia i pęknięcia śledziony u pacjentów leczonych pleryksaforem i G-CSF, dlatego ból w lewym nadbrzuszu lub okolicy barku powinien skłonić do diagnostyki śledziony. Preparaty zawierające pleryksafor są praktycznie wolne od sodu (<23 mg/dawka), co umożliwia ich stosowanie u pacjentów na diecie niskosodowej.
białaczka plazmatyczna, chłoniak, czynnik wzrostu G-CSF, duszność, hematopoeza pozaszpikowa, hiperleukocytoza, komórka białaczkowa, komórka nowotworowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, leukafereza, macierzysta komórka krwiotwórcza, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie, obrzęk okołogałkowy, omdlenie, ostra białaczka szpikowa, parametr hemodynamiczny, pęknięcie śledziony, pleryksafor, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja wazowagalna, szpiczak mnogi, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Przedawkowanie
Pleryksafor, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce), charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, gdy stosowany jest zgodnie z zaleceniami. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania, jednak badania kliniczne wykazały, że dawki przekraczające 0,48 mg/kg masy ciała mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), reakcje wazowagalne (bradykardia, potliwość, bladość), niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia, które wynikają z mechanizmów takich jak nadmierna aktywacja nerwu błędnego czy przejściowe niedokrwienie mózgu.
aminy presyjne, bilans wodno-elektrolitowy, ból brzucha, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, nudności i wymioty, omdlenie, perfuzja narządowa, pleryksafor, reakcja wazowagalna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, układ nerwowy autonomiczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, zaburzenia przewodu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plerixafor Biofar
Pleryksafor (Plerixafor Biofar, 20 mg/ml) stosowany w skojarzeniu z G-CSF służy do mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych u pacjentów z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim, jednak wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko mobilizacji komórek nowotworowych oraz leukocytozy. U pacjentów z białaczką stosowanie pleryksaforu jest przeciwwskazane, gdyż może prowadzić do zwiększonej liczby komórek białaczkowych we krwi i ich obecności w produkcie aferezy. Należy regularnie kontrolować morfologię krwi, zwłaszcza liczbę leukocytów i płytek, ze względu na ryzyko neutrofilii powyżej 50 x 10^9/l oraz małopłytkowości, a także monitorować parametry życiowe pacjenta podczas i po podaniu leku z uwagi na możliwość wystąpienia reakcji wazowagalnych, niedociśnienia ortostatycznego i omdleń.
białaczka plazmatyczna, G-CSF, hematopoeza pozaszpikowa, leukafereza, leukocytoza, macierzysta komórka krwiotwórcza, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, neutrofilia, niedociśnienie ortostatyczne, ostra białaczka szpikowa, pęknięcie śledziony, pleryksafor, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja wazowagalna, szpiczak mnogi, szpik kostny, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Badania in vitro oraz obserwacje kliniczne wskazują, że Plerixafor Zentiva nie uczestniczy w metabolizmie przez enzymy cytochromu P-450, nie wykazuje indukcji ani inhibicji tych enzymów, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP P-450. Ponadto, pleryksafor nie jest substratem ani inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co dodatkowo ogranicza potencjał interakcji farmakokinetycznych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono negatywnego wpływu rytuksymabu stosowanego w skojarzeniu z pleryksaforem i G-CSF na bezpieczeństwo pacjentów ani na skuteczność mobilizacji komórek CD34+. Standardowy schemat terapeutyczny obejmujący pleryksafor i G-CSF wykazuje synergistyczne działanie w mobilizacji komórek macierzystych, co jest istotne klinicznie.
chłoniak nieziarniczy, cytochrom P-450, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, działanie niepożądane leku, G-CSF, glikoproteina p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, komórki CD34+, mobilizacja komórek macierzystych, pleryksafor, receptor CXCR4, rytuksymab, transporter błonowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Plerixafor Zentiva to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/mL, dostępny w fiolkach zawierających 1,2 mL roztworu, co odpowiada 24 mg pleryksaforu na fiolkę. Preparat charakteryzuje się klarownym, bezbarwnym do jasnożółtego roztworem, z pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu (dla izotoniczności), kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest pakowany w szklane fiolki z korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym kapslem, dostępne pojedynczo po 1,2 mL.
chlorek sodu, fiolka szklana, izotoniczność roztworu, korek z gumy chlorobutylowej, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, parametry fizykochemiczne, pH leku, pleryksafor, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja produktów farmaceutycznych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Przeciwwskazania stosowania
Pleryksafor, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml fiolce) w preparatach Plerixafor Biofar, MSN oraz Zentiva, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Roztwory charakteryzują się pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg, a ich wygląd jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, bez widocznych cząstek stałych. Przed podaniem należy zweryfikować parametry fizykochemiczne i brak zanieczyszczeń. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na podobne związki lub substancje pomocnicze wymienione w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon substancji czynnych
Pleryksafor – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pleryksafor, dostępny w stężeniu 20 mg/ml w preparatach takich jak Plerixafor Biofar, MSN oraz Zentiva, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pleryksaforu w ciąży oraz potencjalne ryzyko teratogenności potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych. Produkty zawierające pleryksafor nie powinny być stosowane w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią zaleca się przerwanie laktacji, gdyż brak jest danych potwierdzających przenikanie pleryksaforu do mleka kobiecego, a potencjalne ryzyko dla niemowląt nie może być wykluczone.
alternatywna metoda leczenia, antykoncepcja, badanie na zwierzętach, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, mleko kobiece, pleryksafor, produkt leczniczy, ryzyko dla płodu, ryzyko teratogenności, stan kliniczny, substancja czynna, terapia pleryksaforem, wada wrodzona, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Produkt leczniczy Plerixafor MSN w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg w 1,2 ml roztworu, pH 6,0-7,5, osmolalność 260-320 mOsm/kg) może powodować działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najważniejszych objawów należą zawroty głowy, przewlekłe zmęczenie oraz reakcje wazowagalne, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi, obniżenia koncentracji, wydłużenia czasu reakcji oraz nagłych epizodów zasłabnięć. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z wykonywaniem czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej podczas terapii tym lekiem.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, osmolalność, pH, plerixafor, pleryksafor, przewlekłe zmęczenie, reakcja wazowagalna, roztwór do wstrzykiwań, spadek ciśnienia, środki ostrożności, zaburzenie równowagi, zasłabnięcie, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Pleryksafor, będący antagonistą receptora CXCR4, jest stosowany w celu mobilizacji hematopoetycznych komórek macierzystych CD34+ do krwi obwodowej. Mechanizm działania polega na blokowaniu interakcji CXCR4 z jego ligandem SDF-1α (CXCL12), co prowadzi do uwolnienia komórek progenitorowych do krążenia. W badaniach farmakodynamicznych u zdrowych ochotników maksymalna mobilizacja komórek CD34+ po monoterapii pleryksaforem występuje w ciągu 6-9 godzin, a w skojarzeniu z G-CSF utrzymuje się przez 4-18 godzin, z maksymalną odpowiedzią między 10 a 14 godziną. W badaniu u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym wykazano, że stała dawka 20 mg pleryksaforu powoduje 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2) niż dawka 0,24 mg/kg mc. (AUC0-10h = 2792,7), co przekłada się na wyższy wskaźnik osiągnięcia docelowego poziomu ≥ 5 × 10^6 komórek CD34+/kg mc. (60,0% vs 54,8% lokalnie, 63,3% vs 51,6% centralnie). Mediana czasu do osiągnięcia tego poziomu wynosiła 3 dni, a profil bezpieczeństwa był porównywalny w obu grupach.
afereza, antagonizm receptorowy, białaczka, chłoniak nieziarniczy, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, funkcja krwiotwórcza, guz lity, komórki macierzyste, lek immunostymulujący, mielosupresja, mięsak, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek macierzystych, nerwiak zarodkowy współczulny, neuroblastoma, pleryksafor, procedura ratunkowa, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, receptor chemokinowy CXCR4, szpiczak mnogi, wszczepienie neutrofilów, zajęcie szpiku kostnego, ziarnica złośliwa, zrębowy czynnik-1α - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Plerixafor Biofar jest sterylnym roztworem do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/mL, dostępny w fiolkach o pojemności 1,2 mL, co odpowiada 24 mg substancji czynnej – pleryksaforu. Preparat charakteryzuje się klarowną, bezbarwną postacią, pH w zakresie 6,0–7,5 oraz osmolalnością 260–320 mOsm/kg. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu, kwas solny, wodorotlenek sodu oraz woda do wstrzykiwań, które zapewniają odpowiednie parametry fizykochemiczne roztworu. Produkt jest pakowany w fiolki ze szkła typu I, zabezpieczone korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem z wieczkiem typu flip-off, co gwarantuje wysoką sterylność i stabilność preparatu.
chlorek sodu, guma chlorobutylowa, iniekcja, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, osmolalność roztworu, pH roztworu, pleryksafor, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, szkło typu I, uszczelnienie aluminiowe, utylizacja produktów leczniczych, wieczko flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plerixafor MSN
Pleryksafor w dawce 20 mg/ml, stosowany w skojarzeniu z G-CSF, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko mobilizacji komórek nowotworowych u pacjentów z chłoniakiem, szpiczakiem mnogim oraz białaczką, zwłaszcza ostrą białaczką szpikową i plazmatyczną. Lek może zwiększać liczbę krążących leukocytów i macierzystych komórek krwiotwórczych, co wymaga systematycznego monitorowania liczby leukocytów, zwłaszcza przy neutrofilii przekraczającej 50 x 10⁹/L. Małopłytkowość, będąca powikłaniem aferezy, również wymaga kontroli liczby płytek krwi. Należy unikać stosowania pleryksaforu u pacjentów z białaczką do mobilizacji komórek krwiotwórczych ze względu na ryzyko mobilizacji komórek białaczkowych do produktu aferezy.
afereza, białaczka, białaczka plazmatyczna, duszność, dysfagia, G-CSF, hematopoeza pozaszpikowa, leukafereza, leukocyt, macierzyste komórki krwiotwórcze, małopłytkowość, neutrofilia, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie, obrzęk okołogałkowy, omdlenie, ostra białaczka szpikowa, pęknięcie śledziony, pleryksafor, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, szpiczak mnogi, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Plerixafor Biofar (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest wskazany do stosowania w celu zwiększenia mobilizacji hematopoetycznych komórek macierzystych (HSC) we krwi obwodowej u pacjentów dorosłych z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim, u których standardowa mobilizacja za pomocą G-CSF jest niewystarczająca. Lek jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z G-CSF i umożliwia efektywne pobranie HSC do autologicznego przeszczepienia. W populacji pediatrycznej (1-18 lat) Plerixafor Biofar znajduje zastosowanie w leczeniu chłoniaków oraz złośliwych guzów litych, zarówno profilaktycznie (gdy przewiduje się niewystarczającą mobilizację), jak i po niepowodzeniu wcześniejszych prób mobilizacji. Preparat dostępny jest w fiolkach zawierających 24 mg pleryksaforu w 1,2 ml roztworu o pH 6,0-7,5 i osmolalności 260-320 mOsm/kg.
chłoniak, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, G-CSF, hematologia, krew obwodowa, macierzysta komórka krwiotwórcza, mięsak, mobilizacja komórek macierzystych, neuroblastoma, nowotwór plazmocytów, onkologia, osmolalność, pleryksafor, przeszczepienie autologiczne, roztwór do wstrzykiwań, szpiczak mnogi, transplantacja komórek macierzystych, wysokodawkowa chemioterapia, złośliwy guz lity - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Pleryksafor jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga dokładnej analizy. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały działanie teratogenne leku. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii pleryksaforem. Wpływ leku na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn nie jest dostatecznie poznany, co uniemożliwia precyzyjne określenie potencjalnych skutków na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Pleryksafor, będący odwracalnym antagonistą receptora CXCR4, skutecznie mobilizuje komórki CD34+ do krwi obwodowej poprzez blokowanie interakcji z ligandum SDF-1α (CXCL12). W badaniach farmakodynamicznych u zdrowych ochotników maksymalna mobilizacja komórek CD34+ występowała 6-9 godzin po monoterapii, a w terapii skojarzonej z G-CSF (10 μg/kg mc.) utrzymywała się przez 4-18 godzin, z maksimum między 10. a 14. godziną. Farmakokinetyka wykazała, że stała dawka 20 mg pleryksaforu u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym o masie ciała ≤ 70 kg powodowała 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2 vs 2792,7) i lepszą mobilizację komórek CD34+ (≥ 5 x 10^6/kg) niż dawka 0,24 mg/kg mc., przy podobnym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się stosowanie dawki opartej na masie ciała powyżej 83 kg (0,24 mg/kg).
afereza, chłoniak nieziarniczy, farmakokinetyka i farmakodynamika, funkcja krwiotwórcza, komórka CD34+, komórka macierzysta, lek immunostymulujący, mielosupresja, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek CD34+, nerwiak zarodkowy współczulny, pleryksafor, procedura ratunkowa, przeszczep autologiczny, przeszczep hematopoetycznych komórek macierzystych, receptor chemokinowy CXCR4, repopulacja hematopoetyczna, szpiczak mnogi, wszczepienie, wszczepienie neutrofilów, zajęcie szpiku kostnego, ziarnica złośliwa, zrębowy czynnik-1α - Leksykon leków
Interakcje leku – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Plerixafor MSN (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje ograniczony potencjał do interakcji lekowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii mobilizacji komórek macierzystych. Badania in vitro potwierdziły, że pleryksafor nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P-450, ani ich nie indukuje czy hamuje, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Ponadto, brak wpływu na glikoproteinę P eliminuje ryzyko interakcji związanych z transportem leków. W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie pleryksaforu w połączeniu z G-CSF oraz rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo ani skuteczność mobilizacji komórek CD34+, co potwierdza niskie ryzyko interakcji terapeutycznych w tym schemacie.
alkohol etylowy, chłoniak nieziarniczy, cytochrom P-450, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, G-CSF, glikoproteina p, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, komórka CD34+, mobilizacja komórek CD34+, mobilizacja komórek macierzystych, pleryksafor, profil interakcji, rytuksymab, terapia skojarzona, transporter błonowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Pleryksafor, będący odwracalnym antagonistą receptora CXCR4, jest stosowany w celu mobilizacji funkcjonalnych komórek progenitorowych CD34+ do krwi obwodowej, co umożliwia ich skuteczne pobranie i przeszczepienie. Mechanizm działania polega na blokowaniu interakcji CXCR4 z SDF-1α (CXCL12), co prowadzi do uwolnienia zarówno dojrzałych, jak i multipotencjalnych komórek hematopoetycznych. Farmakokinetyka wykazała, że stała dawka 20 mg pleryksaforu zapewnia 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2) niż dawka oparta na masie ciała 0,24 mg/kg (AUC0-10h = 2792,7), z podobnym profilem bezpieczeństwa. Maksymalna mobilizacja komórek CD34+ następuje w ciągu 6-9 godzin po podaniu monoterapii oraz 10-14 godzin w terapii skojarzonej z G-CSF (10 µg/kg/dobę).
afereza, chłoniak nieziarniczy, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, komórki CD34+, krwiotwórcze komórki macierzyste, leukocytoza, mielosupresja, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek CD34+, neuroblastoma, pleryksafor, przeszczepienie, receptor chemokinowy CXCR4, repopulacja hematopoetyczna, szpiczak mnogi, wszczepienie, wszczepienie neutrofilów, ziarnica złośliwa, zrębowy czynnik-1α - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pleryksaforu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, działania farmakologicznego, potencjału teratogennego oraz właściwości genotoksycznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni podanie podskórne pojedynczej dawki wywołało przemijające objawy nerwowo-mięśniowe, takie jak brak koordynacji, duszność i kurcze mięśniowe. W badaniach przewlekłych obserwowano zwiększenie liczby leukocytów, zwiększone wydalanie wapnia i magnezu z moczem, nieznaczne powiększenie masy śledziony, biegunki i tachykardię. Histopatologicznie stwierdzono krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie. Margines ekspozycji u młodych szczurów przy maksymalnej tolerowanej dawce (MTD) był co najmniej 18-krotnie wyższy niż największa dawka kliniczna stosowana u dzieci do 18 lat. W badaniach receptorowych in vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazywał umiarkowane lub silne powinowactwo do receptorów presynaptycznych układu nerwowego (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory H3, M1, M2, α1B, α2C, Y/Y1, NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieustalone.
angiogeneza, ataksja, badanie histopatologiczne, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, dysplazja szkieletowa, działanie teratogenne, glejak, hematopoeza, hematopoeza pozaszpikowa, hiperkalciuria, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, leukocytoza, maksymalna tolerowana dawka, móżdżek, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor neuropeptydu, receptor NMDA, resorpcja płodu, sedacja, tachykardia, wada wrodzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Przy rozważaniu włączenia leku Plerixafor Zentiva (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) do terapii, kluczowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pleryksafor lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Każda fiolka zawiera 1,2 ml roztworu, co odpowiada 24 mg pleryksaforu, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka reakcji alergicznych. Lek ma pH 6,0-7,5 oraz osmolalność 260-320 mOsm/kg, a substancje pomocnicze mogą również wywoływać nadwrażliwość. W przypadku stwierdzenia w wywiadzie reakcji alergicznych na pleryksafor lub inne składniki, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alternatywna metoda terapeutyczna, charakterystyka produktu leczniczego, historia medyczna, nadwrażliwość na pleryksafor, osmolalność, pleryksafor, profil bezpieczeństwa pacjenta, reakcja alergiczna na leki, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny