tkanka miazgowa
Tkanka miazgowa, nazywana również miazgą zęba (pulpa dentis), to miękka, bogato unaczyniona i unerwiona tkanka łączna wypełniająca komorę zęba oraz kanały korzeniowe. Stanowi żywą część zęba i pełni kluczowe funkcje w utrzymaniu jego żywotności i zdrowia.
Histologicznie miazga zębowa składa się z komórek (odontoblastów, fibroblastów, komórek immunologicznych), włókien kolagenowych, substancji podstawowej oraz bogatej sieci naczyń krwionośnych i włókien nerwowych. Odontoblasty, zlokalizowane na obwodzie miazgi, wytwarzają zębinę i stanowią pierwszą linię obrony przed czynnikami patogennymi.
Miazga pełni kilka istotnych funkcji: odżywczą (dostarczanie składników odżywczych do zębiny), obronną (reakcja immunologiczna na patogeny), sensoryczną (przewodzenie bodźców bólowych) oraz formacyjną (wytwarzanie zębiny pierwotnej w czasie rozwoju zęba oraz zębiny wtórnej i reparacyjnej w odpowiedzi na urazy). Zapalenie miazgi (pulpitis) jest częstą patologią wywołaną głównie przez próchnicę, urazy mechaniczne lub procedury stomatologiczne.
Diagnostyka stanu miazgi opiera się na badaniach klinicznych, testach żywotności miazgi (termicznych, elektrycznych) oraz badaniach radiologicznych. Leczenie schorzeń miazgi obejmuje procedury zachowawcze (przykrycie pośrednie, bezpośrednie), leczenie endodontyczne (ekstyrpacja miazgi i obturacja kanałów) lub ekstrakcję zęba w przypadkach nierokujących powodzenia leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Paraformaldehyd – Dawkowanie i sposób podawania
Paraformaldehyd, obecny w preparacie Devipasta (450 mg/g paraformaldehydu i 370 mg/g lidokainy), stosowany jest do dewitalizacji miazgi zębowej w dawce jednorazowej 2-4 mg pasty (odpowiadającej kuleczce o średnicy 1,5-2 mm), co przekłada się na 0,9-1,8 mg paraformaldehydu i 0,74-1,48 mg lidokainy. Preparat aplikuje się na odkrytą miazgę w punkcie trepanacyjnym po uprzednim wykonaniu odpowiednio szerokiego otworu trepanacyjnego, umożliwiającego odpływ wysięku i zapobiegającego dolegliwościom bólowym. Aplikacja powinna być delikatna, bez ucisku, a następnie zabezpieczona szczelnym opatrunkiem tymczasowym, najlepiej z cementu szkło-jonomerowego, aby zapobiec migracji paraformaldehydu do przyzębia brzeżnego. Całkowity czas pozostawienia wkładki wynosi 10-14 dni, podczas których zachodzi dwufazowy proces dewitalizacji: martwica miazgi w ciągu 6-8 dni, a następnie mumifikacja w ciągu kolejnych 2-6 dni. W razie potrzeby dopuszcza się jednorazową powtórną aplikację, jednak preparat nigdy nie powinien być wprowadzany do kanału korzeniowego.
amputacja, cement szkło-jonomerowy, Devipasta, dewitalizacja miazgi zębowej, ekstyrpacja przyżyciowa, kanał korzeniowy, komora zęba, lidokaina, martwica miazgi, otwór trepanacyjny, paraformaldehyd, preparat dewitalizujący, procedura endodontyczna, przyzębie brzeżne, punkt trepanacyjny, reakcja alergiczna, stan zapalny miazgi, tkanka miazgowa, zgłębnik stomatologiczny, znieczulenie