ekstyrpacja przyżyciowa
Ekstyrpacja przyżyciowa to procedura chirurgiczna polegająca na całkowitym usunięciu narządu lub tkanki z organizmu żywego pacjenta. Termin ten stosowany jest głównie w stomatologii do określenia kompletnego usunięcia zęba wraz z korzeniem, a także w innych dziedzinach medycyny przy wycinaniu guzów, narządów lub innych struktur anatomicznych.
Zabieg ekstyrpacji przyżyciowej wymaga odpowiedniego znieczulenia miejscowego lub ogólnego, w zależności od rodzaju usuwanej tkanki i stanu pacjenta. W stomatologii wykonywany jest najczęściej przy użyciu kleszczy ekstrakcyjnych, dźwigni lub przy bardziej skomplikowanych przypadkach z zastosowaniem technik chirurgicznych.
Wskazaniami do ekstyrpacji przyżyciowej mogą być: zaawansowana próchnica niepodatna na leczenie zachowawcze, zapalenie tkanek okołowierzchołkowych, urazy mechaniczne, przygotowanie do leczenia ortodontycznego lub protetycznego, a także obecność zmian nowotworowych. Procedura ta wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań, takich jak krwawienie, infekcje czy uszkodzenie sąsiednich struktur anatomicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Paraformaldehyd – Dawkowanie i sposób podawania
Paraformaldehyd, obecny w preparacie Devipasta (450 mg/g paraformaldehydu i 370 mg/g lidokainy), stosowany jest do dewitalizacji miazgi zębowej w dawce jednorazowej 2-4 mg pasty (odpowiadającej kuleczce o średnicy 1,5-2 mm), co przekłada się na 0,9-1,8 mg paraformaldehydu i 0,74-1,48 mg lidokainy. Preparat aplikuje się na odkrytą miazgę w punkcie trepanacyjnym po uprzednim wykonaniu odpowiednio szerokiego otworu trepanacyjnego, umożliwiającego odpływ wysięku i zapobiegającego dolegliwościom bólowym. Aplikacja powinna być delikatna, bez ucisku, a następnie zabezpieczona szczelnym opatrunkiem tymczasowym, najlepiej z cementu szkło-jonomerowego, aby zapobiec migracji paraformaldehydu do przyzębia brzeżnego. Całkowity czas pozostawienia wkładki wynosi 10-14 dni, podczas których zachodzi dwufazowy proces dewitalizacji: martwica miazgi w ciągu 6-8 dni, a następnie mumifikacja w ciągu kolejnych 2-6 dni. W razie potrzeby dopuszcza się jednorazową powtórną aplikację, jednak preparat nigdy nie powinien być wprowadzany do kanału korzeniowego.
amputacja, cement szkło-jonomerowy, Devipasta, dewitalizacja miazgi zębowej, ekstyrpacja przyżyciowa, kanał korzeniowy, komora zęba, lidokaina, martwica miazgi, otwór trepanacyjny, paraformaldehyd, preparat dewitalizujący, procedura endodontyczna, przyzębie brzeżne, punkt trepanacyjny, reakcja alergiczna, stan zapalny miazgi, tkanka miazgowa, zgłębnik stomatologiczny, znieczulenie - Leksykon substancji czynnych
Paraformaldehyd – Przeciwwskazania stosowania
Paraformaldehyd, stosowany w preparacie Devipasta w stężeniu 450 mg/g, jest skutecznym środkiem w określonych sytuacjach stomatologicznych, jednak jego użycie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paraformaldehyd, lidokainę (370 mg/g) oraz inne amidowe środki znieczulenia miejscowego, a także na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 4. roku życia ze względu na potencjalne ryzyko. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed podaniem leku, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na produkty dentystyczne.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Produkt leczniczy Devipasta, zawierający 450 mg paraformaldehydu i 370 mg lidokainy w 1 g pasty, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (paraformaldehyd, lidokainę) oraz na składniki pomocnicze preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na środki znieczulenia miejscowego o budowie amidowej ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Devipasta nie powinna być stosowana w przypadkach, gdy możliwe jest leczenie biologiczne stanów zapalnych miazgi, takich jak amputacja czy ekstyrpacja przyżyciowa, które są preferowanymi metodami w nowoczesnym leczeniu endodontycznym. Ponadto preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 4 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych i trudności w kontroli aplikacji.