średnie geometryczne stężenie

Średnie geometryczne stężenie (ang. geometric mean concentration) to miara statystyczna używana w farmakologii i toksykologii do obliczania średniej wartości stężeń substancji w organizmie. W przeciwieństwie do średniej arytmetycznej, średnia geometryczna lepiej odzwierciedla zmiany stężeń leków w czasie, szczególnie gdy występują duże wahania.

W badaniach farmakokinetycznych średnie geometryczne stężenie jest często stosowane do analizy biodostępności leków, oceny równoważności biologicznej preparatów oraz monitorowania stężeń terapeutycznych. Parametr ten jest szczególnie przydatny w przypadku substancji, których stężenia w organizmie zmieniają się wykładniczo, np. podczas procesów eliminacji.

Średnią geometryczną stężeń oblicza się jako pierwiastek n-tego stopnia z iloczynu n pomiarów stężeń. Wartość ta minimalizuje wpływ skrajnych wyników na końcowy rezultat, co czyni ją bardziej wiarygodną miarą centralnej tendencji w przypadku danych o rozkładzie logarytmicznie normalnym, które są powszechne w analizach farmakokinetycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl