terapia cefotaksymem

Terapia cefotaksymem stanowi istotną opcję w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Cefotaksym jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznym wobec większości bakterii Gram-ujemnych oraz niektórych Gram-dodatnich, w tym wielu szczepów wytwarzających beta-laktamazy.

Główne wskazania do stosowania cefotaksymu obejmują: zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicę oraz zakażenia w obrębie miednicy mniejszej. Lek jest ceniony w leczeniu zakażeń o ciężkim przebiegu wymagających hospitalizacji.

Standardowe dawkowanie cefotaksymu dla dorosłych wynosi 1-2 g co 8-12 godzin, podawane dożylnie lub domięśniowo, z możliwością zwiększenia dawki do 12 g na dobę w ciężkich zakażeniach. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Czas trwania terapii zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej.

Do najczęstszych działań niepożądanych terapii cefotaksymem należą: reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych oraz ryzyko wtórnych zakażeń, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Należy monitorować funkcję nerek podczas terapii, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl