szczepienie przeciwgruźlicze
Szczepienie przeciwgruźlicze, znane jako BCG (Bacillus Calmette-Guérin), jest profilaktycznym działaniem mającym na celu ochronę przed gruźlicą. Szczepionka zawiera osłabiony szczep prątków bydlęcych Mycobacterium bovis, który stymuluje układ odpornościowy do wytworzenia odporności na Mycobacterium tuberculosis – bakterię odpowiedzialną za gruźlicę u ludzi.
W Polsce szczepienie BCG jest obowiązkowe i wykonywane u noworodków w pierwszej dobie życia. Skuteczność szczepionki jest najwyższa w zapobieganiu ciężkim postaciom gruźlicy u dzieci, takim jak gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy rozsiana gruźlica. Ochrona przed postacią płucną u dorosłych jest ograniczona i zmniejsza się z czasem.
Szczepienie BCG wykonuje się śródskórnie, najczęściej w okolicę mięśnia naramiennego. Po szczepieniu może pojawić się miejscowy odczyn w postaci grudki, która następnie może ulec owrzodzeniu i wygoić się pozostawiając charakterystyczną bliznę. Powikłania po szczepieniu są rzadkie i obejmują głównie miejscowe odczyny zapalne, ropnie czy powiększenie regionalnych węzłów chłonnych.
Przeciwwskazania do szczepienia BCG obejmują zaburzenia odporności, ciężkie choroby uogólnione, aktywną gruźlicę, ciążę oraz zmiany skórne w miejscu planowanego szczepienia. W krajach o niskiej zapadalności na gruźlicę szczepienie może być zalecane selektywnie dla grup wysokiego ryzyka, natomiast w obszarach endemicznych, gdzie gruźlica stanowi istotny problem zdrowotny, rekomendowane jest powszechne szczepienie noworodków.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Działania niepożądane
Prątki BCG, stosowane zarówno w immunoterapii raka pęcherza moczowego (preparaty OncoTICE, Onko BCG 50 i Onko BCG 100), jak i w szczepieniach przeciwgruźliczych, wywołują charakterystyczne działania niepożądane zależne od drogi podania i dawkowania. W immunoterapii raka pęcherza moczowego u około 90% pacjentów obserwuje się miejscowe reakcje zapalne pęcherza, takie jak częstomocz, bolesność, krwiomocz i bolesne parcie, które zwykle ustępują samoistnie w ciągu 48 godzin. Poważniejsze powikłania to ziarniniakowe zapalenie głębszych warstw ściany pęcherza oraz zapalenie prostaty i najądrzy z martwicą serowatą, wymagające leczenia przeciwprątkowego. Ogólnoustrojowe objawy, takie jak gorączka 38-39°C, dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe i nudności, pojawiają się do 4 godzin po podaniu i trwają do 48 godzin, leczone objawowo paracetamolem i nawodnieniem. W przypadku podejrzenia uogólnionego zakażenia BCG (np. zapalenie płuc, wątroby, cytopenia, sepsa) konieczna jest hospitalizacja i wielolekowe leczenie przeciwgruźlicze, m.in. rifampicyną (10 mg/kg mc., zwykle 600 mg) i izoniazydem (5 mg/kg mc., zwykle 300 mg) przez 6 tygodni lub rozszerzony schemat 4-miesięczny z dodatkiem etambutolu.
bezdech wcześniaków, bliznowiec, cistitis acuta, cytopenia, częstomocz, etambutol, immunoterapia raka pęcherza moczowego, izoniazyd, keloid, kortykosteroid, krostka, krwiomocz, leczenie przeciwgruźlicze, martwica serowata, Mycobacterium bovis, niedokrwistość, ogólnoustrojowe zakażenie BCG, owrzodzenie, podrażnienie pęcherza moczowego, posocznica, prątek BCG, przezcewkowa resekcja, rifampicyna, szczepienie przeciwgruźlicze, tętniak bakteryjny, zakaźne zapalenie wnętrza gałki ocznej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie naczyń, zapalenie najądrzy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wątroby, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Właściwości farmakodynamiczne
Prątki BCG (Bacillus Calmette-Guerin) to żywe, atenuowane bakterie wykorzystywane w immunoterapii raka pęcherza moczowego oraz w szczepieniach przeciwgruźliczych. W immunoterapii dopęcherzowej stosuje się podszczepy TICE (OncoTICE) oraz brazylijski Moreau (Onko BCG 50, Onko BCG 100), które różnią się profilem immunogenności i dawkowaniem, wynoszącym od 1,5 x 10⁸ do 12 x 10⁸ CFU na dawkę. Mechanizm działania opiera się na indukcji lokalnej reakcji zapalnej w pęcherzu moczowym, angażującej makrofagi, limfocyty T oraz komórki NK, co prowadzi do niszczenia komórek nowotworowych poprzez aktywację zarówno odporności wrodzonej, jak i nabytej. Kluczowa dla skuteczności jest żywotność bakterii, gdyż inaktywowane prątki nie wywołują pożądanego efektu terapeutycznego.
cytokina prozapalna, działanie immunostymulujące, immunoterapia nowotworów, jednostka tworząca kolonię, komórki NK, lek immunostymulujący, limfocyt T, makrofag, odporność nabyta, odporność wrodzona, odpowiedź immunologiczna, podanie dopęcherzowe, podszczep brazylijski Moreau, podszczep TICE, prątek gruźlicy, prątki BCG, rak pęcherza moczowego, reakcja zapalna, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza, układ immunologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 jest preparatem do szczepień ochronnych przeciwko gruźlicy, zawierającym 50 µg półsuchej masy prątków BCG w dawce 0,1 ml, co odpowiada 150 000–600 000 żywym prątkom Bacillus Calmette-Guerin podszczepu brazylijskiego Moreau. Produkt dostępny jest w formie 10-dawkowej ampułki lub fiolki zawierającej 0,5 mg (1,5–6 mln) żywych prątków. Szczepienia przeciwgruźlicze w Polsce są obowiązkowe i realizowane zgodnie z corocznie zatwierdzanym Programem Szczepień Ochronnych, który precyzuje terminy i grupy docelowe. Szczepienia uzupełniające zaleca się wykonywać do 15. roku życia u osób niezaszczepionych po urodzeniu, aby zapewnić skuteczną ochronę immunologiczną przed gruźlicą.
Bacillus Calmette-Guérin, efekt immunologiczny, gruźlica, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, profilaktyka gruźlicy, Program Szczepień Ochronnych, rekonstytucja, rewakcynacja, szczepienie ochronne, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z ostrymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, ospa wietrzna), przewlekłym zapaleniem wątroby z obecnością HBsAg, infekcjami grzybiczymi, poliomyelitis, gruźlicą (konieczne równoczesne leczenie przeciwgruźlicze), a także w okresie około 8 tygodni przed i 2 tygodni po szczepieniach żywymi szczepionkami. Lek należy stosować wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, uwzględniając ryzyko reaktywacji chorób zakaźnych oraz potencjalne maskowanie objawów infekcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji jelit w przebiegu ciężkich wrzodziejących zapaleń jelita grubego, zapalenia uchyłków oraz po operacjach jelit, gdzie metyloprednizolon może maskować objawy zapalenia otrzewnej. U pacjentów z twardziną układową stosowanie dawki ≥12 mg/dobę wiąże się z ryzykiem twardzinowego przełomu nerkowego, wymagającym monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). W przypadku nowotworów układu krwiotwórczego istnieje ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z wysokim tempem proliferacji, dużą masą guza lub wysoką wrażliwością na chemioterapię, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
brak laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba psychiczna, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, gruźlica, guz chromochłonny nadnerczy, infekcja grzybicza, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, nowotwór układu krwiotwórczego, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, perforacja jelit, perforacja przewodu pokarmowego, poliomyelitis, półpasiec, przełom guza chromochłonnego, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, szczepienie przeciwgruźlicze, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie uchyłków jelita, zarażenie pasożytnicze, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia dopęcherzowa prątkami BCG stanowi standard leczenia powierzchownego raka pęcherza moczowego, z dawkowaniem i schematem podawania dostosowanym do konkretnego preparatu. Preparaty OncoTICE zawierają 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę (po rekonstytucji 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml), natomiast Onko BCG 100 i 50 zawierają odpowiednio 3,0-12,0 x 10⁸ i 1,5-6,0 x 10⁸ żywych prątków BCG w ampułce. Standardowa terapia indukcyjna polega na podaniu 1 wlewki tygodniowo przez 6 tygodni, rozpoczynając 10-15 dni po TUR, po całkowitym wygojeniu błony śluzowej. Leczenie podtrzymujące różni się w zależności od preparatu: OncoTICE stosuje się przez 3 tygodnie w 3., 6. i 12. miesiącu, z dalszą oceną po roku, natomiast Onko BCG wymaga podawania co 3 miesiące przez 3 lata. W przypadku nawrotów pełną kurację powtarza się po 12 miesiącach dla Tis i 6 miesiącach dla Ta i T1 wysokiego ryzyka.
atenuowany prątek BCG, Bacillus Calmette-Guérin, faza indukcyjna, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, izotoniczny roztwór chlorku sodu, jednostka tworząca kolonię, keloid, leczenie podtrzymujące, naciek, nawrót guza, owrzodzenie, pęcherz moczowy, płyn surowiczy, podszczep Moreau, powierzchowny rak pęcherza moczowego, pozycja siedząca, prątek BCG, preparat dezynfekcyjny, profilaktyka gruźlicy, przezcewkowa resekcja guza, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka BCG, terapia dopęcherzowa, TUR, zawiesina prątków BCG - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Właściwości farmakokinetyczne
Prątki BCG, stosowane zarówno w immunoterapii nowotworów pęcherza moczowego, jak i w szczepieniach przeciwgruźliczych, wykazują różnorodne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania oraz podszczepu. W terapii dopęcherzowej, preparaty takie jak OncoTICE (podszczep TICE, 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę, stężenie po rekonstytucji 0,4-1,6 x 10⁷ CFU/ml) oraz Onko BCG 50 i 100 (brazylijski Moreau, odpowiednio 50 mg i 100 mg, co odpowiada 1,5-6,0 x 10⁸ i 3,0-12,0 x 10⁸ żywych prątków) działają jako nieswoiste czynniki immunostymulujące, wiążąc się m.in. z fibronektyną w ścianie pęcherza i inicjując lokalny proces zapalny oraz aktywację układu immunologicznego, co sprzyja eliminacji komórek nowotworowych i zapobiega nawrotom. Znacząca część podanego preparatu jest jednak wydalana podczas pierwszej mikcji około 2 godzin po podaniu.
alergia tuberkulinowa, czynnik immunostymulacyjny, fibronektyna, immunoterapia nowotworów, komórka nowotworowa, nadwrażliwość typu opóźnionego, nowotwór pęcherza moczowego, odporność przeciwgruźlicza, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podanie śródskórne, podszczep TICE, prątek atenuowany, prątki BCG, proces zapalny, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wlew dopęcherzowy - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Prątki BCG (Bacillus Calmette-Guerin) są stosowane zarówno w immunoterapii nowotworów pęcherza moczowego, jak i w szczepieniach przeciwgruźliczych. Preparaty zawierające podszczep brazylijski Moreau (Onko BCG 50, Onko BCG 100 oraz Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10) wykazały w badaniach przedklinicznych brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Szczegółowe badania toksyczności ogólnej na świnkach morskich i myszach po podaniu dawki odpowiadającej 50 µg półsuchej masy prątków BCG (150 000–600 000 żywych bakterii) potwierdziły bezpieczeństwo szczepionki BCG 10. Dodatkowo, testy specyficzne, takie jak test nieszkodliwości po podaniu 100 dawek szczepiennych oraz test Jensena weryfikujący nadmierną reakcję skórną, nie wykazały obecności zjadliwych form mykobakterii ani nieprawidłowej reaktywności immunologicznej.
badanie farmakologiczne, bakteria atenuowana, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, immunoterapia nowotworów pęcherza moczowego, podszczep brazylijski Moreau, podszczep TICE, prątki BCG, profilaktyka gruźlicy, szczepienie przeciwgruźlicze, test Jensena, test nieszkodliwości, toksyczność ogólna, toksyczność specyficzna, wpływ na zdolności rozrodcze, zjadliwa mykobakteria - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające żywe, atenuowane prątki BCG, stosowane w immunoterapii raka pęcherza moczowego (OncoTICE, Onko BCG 100, Onko BCG 50), są bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią. OncoTICE zawiera 2-8 x 10⁸ CFU prątków BCG w fiolce, a po rekonstytucji 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml. Onko BCG 100 i Onko BCG 50 zawierają odpowiednio 3,0-12,0 x 10⁸ oraz 1,5-6,0 x 10⁸ żywych prątków BCG. W trakcie terapii tymi preparatami konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz wykluczenie ciąży przed każdym podaniem. Karmienie piersią należy przerwać w przypadku konieczności kontynuacji immunoterapii prątkami BCG. Brak jest danych dotyczących wpływu tych preparatów na płodność, dlatego zaleca się ostrożność u pacjentek w wieku rozrodczym.
antykoncepcja, atenuowane prątki BCG, charakterystyka produktu leczniczego, funkcja rozrodcza, immunoterapia nowotworów, karmienie piersią, OncoTICE, Onko BCG 100, Onko BCG 50, podszczep brazylijski Moreau, podszczep TICE, prątki BCG, przeciwwskazanie w ciąży, rak pęcherza moczowego, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza, wiek reprodukcyjny