alergia tuberkulinowa
Alergia tuberkulinowa to opóźniona reakcja nadwrażliwości typu IV, która występuje u osób, które wcześniej miały kontakt z prątkami gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis) lub były szczepione szczepionką BCG. Jest to odpowiedź immunologiczna organizmu na antygeny prątków, która manifestuje się jako miejscowy odczyn zapalny po podaniu tuberkuliny.
Diagnostycznie alergia tuberkulinowa wykorzystywana jest w próbie tuberkulinowej (test Mantoux), gdzie tuberkulina (PPD – Purified Protein Derivative) wstrzykiwana jest śródskórnie. U osób z alergią tuberkulinową w miejscu wstrzyknięcia pojawia się po 48-72 godzinach naciek i zaczerwienienie, którego średnica stanowi podstawę do interpretacji wyniku. Dodatni wynik wskazuje na kontakt z prątkami, ale nie rozróżnia między aktywną chorobą, utajoną infekcją lub odpowiedzią poszczepienną.
Interpretacja wyniku próby tuberkulinowej wymaga uwzględnienia wielu czynników, w tym statusu szczepienia BCG, stanu immunologicznego pacjenta oraz lokalnej epidemiologii gruźlicy. W krajach o wysokiej częstości szczepień BCG, jak Polska, interpretacja dodatniego wyniku próby tuberkulinowej może być utrudniona ze względu na reakcje krzyżowe. W diagnostyce zakażenia prątkiem gruźlicy coraz częściej stosuje się nowsze testy, jak IGRA (Interferon Gamma Release Assay), które są bardziej swoiste i nie reagują krzyżowo ze szczepionką BCG.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Właściwości farmakokinetyczne
Prątki BCG, stosowane zarówno w immunoterapii nowotworów pęcherza moczowego, jak i w szczepieniach przeciwgruźliczych, wykazują różnorodne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania oraz podszczepu. W terapii dopęcherzowej, preparaty takie jak OncoTICE (podszczep TICE, 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę, stężenie po rekonstytucji 0,4-1,6 x 10⁷ CFU/ml) oraz Onko BCG 50 i 100 (brazylijski Moreau, odpowiednio 50 mg i 100 mg, co odpowiada 1,5-6,0 x 10⁸ i 3,0-12,0 x 10⁸ żywych prątków) działają jako nieswoiste czynniki immunostymulujące, wiążąc się m.in. z fibronektyną w ścianie pęcherza i inicjując lokalny proces zapalny oraz aktywację układu immunologicznego, co sprzyja eliminacji komórek nowotworowych i zapobiega nawrotom. Znacząca część podanego preparatu jest jednak wydalana podczas pierwszej mikcji około 2 godzin po podaniu.
alergia tuberkulinowa, czynnik immunostymulacyjny, fibronektyna, immunoterapia nowotworów, komórka nowotworowa, nadwrażliwość typu opóźnionego, nowotwór pęcherza moczowego, odporność przeciwgruźlicza, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podanie śródskórne, podszczep TICE, prątek atenuowany, prątki BCG, proces zapalny, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wlew dopęcherzowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG zawierająca żywe, atenuowane prątki Bacillus Calmette-Guerin podszczepu brazylijskiego Moreau wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej skuteczność immunologiczną. Po śródskórnym podaniu prątki BCG nie ulegają dystrybucji systemowej, lecz namnażają się lokalnie w miejscu wstrzyknięcia oraz w regionalnych węzłach chłonnych, co stanowi podstawę bezpieczeństwa szczepionki. Proces ten indukuje dwie kluczowe odpowiedzi immunologiczne: nadwrażliwość typu opóźnionego (alergię tuberkulinową) oraz odporność przeciwgruźliczą, obie zależne od aktywacji limfocytów T i stanowiące mechanizm ochronny przed zakażeniem prątkami gruźlicy.
alergia tuberkulinowa, Bacillus Calmette-Guérin, droga limfatyczna, gruźlica, limfocyt T, nadwrażliwość typu opóźnionego, odporność przeciwgruźlicza, odpowiedź komórkowa, podszczep brazylijski Moreau, prątek gruźlicy, prątki atenuowane, próba tuberkulinowa, proszek i rozpuszczalnik, szczepionka BCG, układ immunologiczny, węzły chłonne, wstrzyknięcie śródskórne