pęknięcie pęcherza
Pęknięcie pęcherza moczowego to poważny stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Najczęściej powstaje w wyniku urazu tępego brzucha, urazu penetrującego, jatrogenne podczas zabiegów chirurgicznych lub endoskopowych, a także w wyniku patologicznych zmian ściany pęcherza (np. w przebiegu nowotworów lub przewlekłego zapalenia).
Klasyfikacja obejmuje pęknięcia zewnątrzotrzewnowe (70-97% przypadków), zwykle związane z urazami miednicy i złamaniami kości łonowej, oraz pęknięcia wewnątrzotrzewnowe (około 25% przypadków), częściej powstające w wyniku tępego urazu dolnej części brzucha przy wypełnionym pęcherzu. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa cystografia oraz tomografia komputerowa z kontrastem podanym do pęcherza.
Leczenie pęknięć zewnątrzotrzewnowych może być zachowawcze z odprowadzeniem moczu przez cewnik, natomiast pęknięcia wewnątrzotrzewnowe wymagają interwencji chirurgicznej z zaopatrzeniem ubytku i drenażem przestrzeni zewnątrzotrzewnowej. Powikłania nieleczonego pęknięcia pęcherza obejmują sepsę, zapalenie otrzewnej, przetoki moczowe oraz zwężenia cewki moczowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ekstrofia pęcherza moczowego – Zapobieganie i profilaktyka
Ekstrofia pęcherza moczowego to rzadka wrodzona wada rozwojowa, charakteryzująca się brakiem przedniej ściany pęcherza i powłok brzusznych, co powoduje ekspozycję tylnej ściany pęcherza na powierzchni brzucha. Występuje u około 1 na 20 000 noworodków, z przewagą u chłopców. Wczesne rozpoznanie i natychmiastowe wdrożenie środków ochronnych, takich jak stosowanie nieprzylegającej folii ochronnej (np. Saran wrap) lub opatrunku Tegaderm, oraz odpowiednia pielęgnacja odsłoniętej płytki pęcherza są kluczowe w zapobieganiu urazom i powikłaniom. Profilaktyka infekcji układu moczowego (UTI) obejmuje codzienną antybiotykoterapię profilaktyczną, szczególnie do czasu ustąpienia refluksu pęcherzowo-moczowodowego (VUR), a także regularne badania moczu i posiewy podczas wizyt kontrolnych. Wczesne leczenie chirurgiczne, zwykle w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy życia, ma na celu zamknięcie pęcherza bez napięcia tkanek, zapewnienie prawidłowego odpływu moczu oraz minimalizację ryzyka powikłań takich jak nowotwory pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek i pogorszenie funkcji nerek.
alergia na lateks, augmentacja pęcherza, badanie ogólne moczu, cewnikowanie pęcherza, cystoplastyka, ekstrofia pęcherza, ekstrofia pęcherza moczowego, funkcja nerek, infekcja układu moczowego, kamica pęcherza, kamica układu moczowego, kontynencja moczu, nietrzymanie moczu, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pęknięcie pęcherza, posiew moczu, powłoki brzuszne, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka długoterminowa, refluks pęcherzowo-moczowodowy, ściana pęcherza moczowego, szyja pęcherza, wada wrodzona