pars tensa
Pars tensa to największa część błony bębenkowej, która stanowi około 90% jej powierzchni. Jest to cienka, półprzezroczysta struktura oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od jamy bębenkowej. Zbudowana jest z trzech warstw: nabłonka płaskiego od strony przewodu słuchowego zewnętrznego, blaszki właściwej zawierającej włókna kolagenowe ułożone promieniście i okrężnie oraz nabłonka jednowarstwowego płaskiego od strony jamy bębenkowej.
Pars tensa odgrywa kluczową rolę w przewodzeniu dźwięku, przekształcając fale dźwiękowe w drgania mechaniczne, które są następnie przekazywane do kosteczek słuchowych. W przeciwieństwie do pars flaccida, która jest mniej napięta i elastyczna, pars tensa charakteryzuje się większym napięciem i mniejszą podatnością na przemieszczenia. Jest to istotny element diagnostyczny podczas badania otoskopowego.
Zmiany patologiczne w obrębie pars tensa mogą obejmować perforacje (traumatyczne lub w przebiegu przewlekłego zapalenia ucha środkowego), wciągnięcia (retrakcje) w przypadku dysfunkcji trąbki słuchowej, czy tympanosklerozę. Ocena stanu pars tensa stanowi istotny element diagnostyki audiologicznej i otologicznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Perforacja błony bębenkowej to przerwanie ciągłości błony tympanalnej, najczęściej spowodowane infekcjami ucha środkowego, barotraumą, urazami mechanicznymi lub rzadziej urazem akustycznym. Patofizjologia obejmuje wzrost ciśnienia za błoną w przebiegu zapalenia ucha środkowego, niedokrwienie i martwicę błony, a także gwałtowne zmiany gradientów ciśnienia w barotraumie, które prowadzą do rozdarcia pars tensa. Perforacja powoduje upośledzenie funkcji wibracyjnej błony, skutkując niedosłuchem przewodzeniowym o średnim nasileniu 20-30 dB, zależnym od wielkości i lokalizacji ubytku, oraz utratę bariery ochronnej, co zwiększa ryzyko infekcji ucha środkowego i powikłań takich jak perlak czy przewlekłe zapalenie. W przypadku urazów akustycznych lub dużych perforacji możliwe jest również uszkodzenie ucha wewnętrznego, manifestujące się trwałym niedosłuchem czuciowo-nerwowym i zawrotami głowy.
barotrauma, błona bębenkowa, błona tympanalna, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, fala dźwiękowa, kosteczki słuchowe, nawracająca infekcja ucha, niedosłuch czuciowo-nerwowy, niedosłuch przewodzeniowy, pars tensa, perforacja błony bębenkowej, perlak, pneumatyzacja ucha środkowego, przewlekła infekcja ucha środkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, ślimak, tinnitus, trąbka Eustachiusza, trauma akustyczna, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, uraz akustyczny, wyrostek sutkowaty, zaburzenia równowagi, zapalenie ucha środkowego, zawroty głowy, złamanie podstawy czaszki -
Leksykon chorób i schorzeń
Perforacja błony bębenkowej (TM) to ubytek w cienkiej, trójwarstwowej strukturze oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, prowadzący do upośledzenia przewodzenia dźwięku i przewodzeniowego ubytku słuchu rzędu 20-30 dB. Najczęstszą etiologią jest zapalenie ucha środkowego, gdzie wzrost ciśnienia i martwica błony powodują jej pęknięcie, najczęściej w części napiętej (pars tensa). Inne przyczyny to barotrauma, urazy mechaniczne, trauma akustyczna oraz zakażenia grzybicze. Proces gojenia przebiega w trzech fazach: zapalnej, proliferacyjnej i przebudowy, z zamknięciem perforacji zwykle w ciągu 7-14 dni. Czynniki wpływające na gojenie to wielkość perforacji (>10-15% powierzchni zmniejsza szanse na samoistne zamknięcie), lokalizacja, wiek pacjenta, funkcja trąbki Eustachiusza, obecność infekcji oraz ekspozycja na wilgoć. Nieleczona perforacja zwiększa ryzyko infekcji, rozwoju perlaka oraz przewlekłych powikłań słuchowych.
audiogram, badanie otoskopowe, barotrauma, błona bębenkowa, cholesteatoma, czuciowo-nerwowy ubytek słuchu, dysfunkcja trąbki słuchowej, fibroblast, kosteczki słuchowe, niedokrwienna martwica, otitis media, otoskop, pars tensa, perforacja błony bębenkowej, perlak, pneumatyzacja ucha środkowego, porażenie nerwu czaszkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, przewodzenie dźwięku, przewodzeniowy ubytek słuchu, tinnitus, tomografia komputerowa, trąbka Eustachiusza, trauma akustyczna, tympanoplastyka, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, upośledzenie słuchu, uraz akustyczny, uraz mechaniczny, wyrostek sutkowaty, zakażenie grzybicze, zapalenie ucha środkowego, zawroty głowy, złamanie kości czaszki
