VCAM-1
VCAM-1 (Vascular Cell Adhesion Molecule-1) to glikoproteina błonowa należąca do nadrodziny immunoglobulin, która odgrywa kluczową rolę w procesach zapalnych i immunologicznych. Ekspresja VCAM-1 jest indukowana na komórkach śródbłonka naczyniowego w odpowiedzi na cytokiny prozapalne, takie jak TNF-α, IL-1β czy IL-4.
Główną funkcją VCAM-1 jest pośredniczenie w adhezji leukocytów do aktywowanego śródbłonka naczyniowego, co stanowi kluczowy etap w procesie rekrutacji komórek zapalnych do miejsc uszkodzenia tkanek. VCAM-1 wiąże się specyficznie z integrynami α4β1 (VLA-4) obecnymi na powierzchni limfocytów, monocytów, eozynofilów i bazofilów, umożliwiając ich migrację przez ścianę naczynia.
Zwiększona ekspresja VCAM-1 jest markerem dysfunkcji śródbłonka i obserwowana jest w wielu stanach patologicznych, w tym w miażdżycy, reumatoidalnym zapaleniu stawów, astmie, alergicznym zapaleniu skóry, stwardnieniu rozsianym oraz chorobach zapalnych jelit. Poziom rozpuszczalnej formy VCAM-1 (sVCAM-1) w surowicy może służyć jako biomarker nasilenia procesów zapalnych i uszkodzenia śródbłonka.
W kontekście klinicznym, blokowanie interakcji VCAM-1 z jego ligandami stanowi potencjalny cel terapeutyczny w leczeniu chorób o podłożu zapalnym oraz w prewencji powikłań sercowo-naczyniowych. Badania nad inhibitorami VCAM-1 obejmują przeciwciała monoklonalne, małe cząsteczki blokujące oraz terapie genowe ukierunkowane na regulację ekspresji tej cząsteczki adhezyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zyx 0,5 mg/ml
Lewocetyryzyna, enancjomer R cetyryzyny, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazującym dwukrotnie większe powinowactwo (Ki = 3,2 nmol/l) niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Charakteryzuje się długotrwałym działaniem, z okresem półtrwania dysocjacji od receptorów H1 wynoszącym 115 ± 38 minut oraz utrzymującą się blokadą receptorów na poziomie 57% po 24 godzinach od podania. W badaniach klinicznych dawka 5 mg wykazała szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz skuteczność w łagodzeniu objawów sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, a także przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, z istotnym zmniejszeniem nasilenia świądu i poprawą jakości życia pacjentów. Nie zaobserwowano tachyfilaksji podczas długotrwałego stosowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel i rumień, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cetyryzyna, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, enancjomer, eotaksyna, eozynofil, jakość życia, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, pochodna piperazyny, pokrzywka idiopatyczna, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tachyfilaksja, VCAM-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alcetyr 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i antagonistą receptorów histaminowych H1 z grupy pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE09), wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów H1 (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie większe niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji wiązania z receptorem (115 ± 38 minut), co przekłada się na długotrwałą blokadę receptorów – 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania pojedynczej dawki 5 mg. Farmakodynamicznie lewocetyryzyna wykazuje szybki początek działania (już po 1 godzinie) i skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki, przewyższając w badaniach kontrolowanych placebo i desloratadynę pod względem redukcji bąbla i rumienia indukowanych histaminą (p<0,001). Ponadto hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza uwalnianie VCAM-1, co potwierdza jej działanie przeciwzapalne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora histaminowego H1, atopia, badanie elektrokardiograficzne, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enancjomer cetyryzyny, eozynofil, migracja eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pokrzywka, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekły nieżyt nosa, receptor histaminowy H1, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stała inhibicji, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza kurzu domowego, VCAM-1, Wskaźnik Jakości Życia w Chorobach Dermatologicznych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allefin Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Allefin Allergy, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazującym wysokie powinowactwo (Ki = 3,2 nmol/l) oraz długi okres półtrwania dysocjacji od receptorów (115 ± 38 minut). Po jednorazowym podaniu dawki 5 mg blokada receptorów H1 wynosi 90% po 4 godzinach i utrzymuje się na poziomie 57% po 24 godzinach. W badaniach klinicznych lewocetyryzyna wykazała istotną przewagę nad placebo i desloratadyną w hamowaniu objawów pohistaminowych, takich jak bąbel i rumień, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001). Ponadto, lek wykazuje szybkie działanie łagodzące objawy alergiczne, zaczynając już po 1 godzinie od podania, oraz hamuje migrację eozynofilów i uwalnianie VCAM-1, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych, choroba atopowa, desloratadyna, enancjomer cetyryzyny, eotaksyna, jakość życia zależna od zdrowia, komora Boydena, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1, rumień pohistaminowy, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza, uwalnianie histaminy, VCAM-1 - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka włochatokomórkowa – Patofizjologia i mechanizm
Białaczka włochatokomórkowa (HCL) jest przewlekłym nowotworem limfocytów B, charakteryzującym się obecnością mutacji BRAF V600E u 80-90% pacjentów, prowadzącej do konstytutywnej aktywacji szlaku RAS-RAF-MEK-ERK. Mutacja ta powoduje zwiększoną proliferację i przeżycie komórek nowotworowych, a także specyficzny fenotyp komórek z cytoplazmatycznymi wypustkami. Komórki HCL pochodzą z dojrzałych, aktywowanych limfocytów B pamięci (post-germinal center), co potwierdzają mutacje w genach IGHV u około 90% chorych. Dodatkowo, u około 16% pacjentów obserwuje się mutacje CDKN1B (p27), a także zmiany w genach epigenetycznych i utratę materiału genetycznego z chromosomu 7q. U 5% pacjentów bez mutacji BRAF V600E (BRAF wild type) występują alternatywne mutacje, m.in. w genie MAP2K1, co wiąże się z bardziej agresywnym przebiegiem choroby i gorszą odpowiedzią na terapię analogami puryn.
apoptoza, białaczka włochatokomórkowa, cyklina D1, czynnik transkrypcyjny KLF2, fibronektyna, gen CDKN1B, immunoglobuliny, inhibitor BRAF, inhibitor MEK, komórki nowotworowe, limfocyt B, mielotoksyczność, mutacja BRAF V600E, promieniowanie jonizujące, przeciwciało anty-CD20, receptor BCR, szlak PI3K/AKT, szlak sygnałowy Ras/Raf/MEK/ERK, szpik kostny, VCAM-1, włóknienie szpiku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xyzal 0,5 mg/ml roztwór doustny 0,5 mg/ml
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm receptorów histaminowych H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie większym niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Okres półtrwania dysocjacji od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut, co zapewnia długotrwałe działanie terapeutyczne. Po jednorazowym podaniu dawki 5 mg, blokada receptorów H1 osiąga 90% po 4 godzinach i utrzymuje się na poziomie 57% po 24 godzinach. W badaniach klinicznych lewocetyryzyna wykazała istotne statystycznie hamowanie objawów alergicznych, takich jak pohistaminowy bąbel i rumień, z najsilniejszym efektem w ciągu pierwszych 12 godzin i utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001). Ponadto, lek wykazuje szybki początek działania – już po 1 godzinie od podania dawki 5 mg łagodzi objawy wywołane ekspozycją na pyłki.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enancjomer cetyryzyny, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, mechanizm przeciwzapalny, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza kurzu domowego, uwalnianie histaminy, VCAM-1, wiązanie z receptorem - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Właściwości farmakodynamiczne
Cetyryzyna, będąca metabolitem hydroksyzyny, jest silnym i selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, bez istotnego powinowactwa do innych receptorów. W dawce 10 mg raz lub dwa razy na dobę skutecznie hamuje napływ eozynofili i komórek późnej fazy reakcji zapalnej u pacjentów atopowych, a dawka 30 mg/dobę redukuje eozynofilowy naciek w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego u chorych z astmą. Cetyryzyna zmniejsza ekspresję cząsteczek adhezyjnych ICAM-1 i VCAM-1, co potwierdza jej działanie przeciwzapalne. W badaniach klinicznych dawka 10 mg/dobę łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, nie wpływając na czynność płuc, a nawet dawki do 60 mg/dobę nie wydłużają odstępu QT, potwierdzając bezpieczeństwo kardiologiczne. U dzieci (5-12 lat) nie obserwowano rozwoju tolerancji na działanie przeciwhistaminowe podczas 35-dniowego leczenia.
alergeny wziewne, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych H1, astma, astma umiarkowana, atopia, bąble pokrzywkowe, biodostępność, cetyryzyna, cząsteczki adhezyjne, działanie przeciwalergiczne, efekt pierwszego przejścia, eozynofile, hemodializa, hydroksyzyna, ICAM-1, interakcje lekowe, kinetyka liniowa, klirens kreatyniny, kumulacja leku, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, objętość dystrybucji, odstęp QT, okres półtrwania, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, późna faza reakcji zapalnej, receptor H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, VCAM-1, wiązanie z białkami osocza, zapalenie alergiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lirra Gem 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Lirra Gem, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), co przekłada się na jej wysoką skuteczność kliniczną. Okres półtrwania odłączania leku od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, z 90% wysyceniem receptorów po 4 godzinach i 57% po dobie. W dawce 5 mg lewocetyryzyna wykazuje szybszy początek działania (już po 1 godzinie) i porównywalną skuteczność terapeutyczną do cetyryzyny w dawce 10 mg, potwierdzoną w badaniach kontrolowanych placebo, w tym w modelach pokrzywki i alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dodatkowo lek hamuje migrację eozynofilii i uwalnianie VCAM-1, zmniejszając przepuszczalność naczyń i napływ komórek zapalnych, co potwierdzono badaniami in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cetyryzyna, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, enancjomer cetyryzyny, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania, parametr elektrokardiograficzny, pochodna piperazyny, pokrzywka, powinowactwo do receptora, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja skórna, receptor H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1, wiązanie z receptorem, Wskaźnik Jakości Życia w Chorobach Dermatologicznych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Contrahist Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca R-enancjomerem cetyryzyny i pochodną piperazyny (kod ATC: R06AE09), wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie wyższym niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji od receptorów H1 (115 ± 38 minut), co przekłada się na utrzymującą się blokadę receptorów na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania dawki 5 mg. Klinicznie potwierdzono szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz długotrwałe hamowanie objawów alergicznych, takich jak pohistaminowy bąbel i rumień, z efektem utrzymującym się do 24 godzin (p<0,001). Lewocetyryzyna wykazuje także właściwości przeciwzapalne, m.in. hamując migrację eozynofilów, uwalnianie VCAM-1 oraz zmniejszając przepuszczalność naczyń, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo.
badanie in vitro, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, działanie przeciwzapalne, eotaksyna, komora Boydena, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, obwodowy receptor histaminowy H1, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, punktowy wskaźnik nasilenia objawów klinicznych, receptor histaminowy H1, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i pochodną piperazyny, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1, z wartością Ki = 3,2 nmol/l, co jest dwukrotnie wyższym powinowactwem niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Jej okres półtrwania dysocjacji z receptorami H1 wynosi 115 ± 38 minut, a po jednorazowym podaniu blokada receptorów osiąga 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach. W badaniach farmakodynamicznych lewocetyryzyna w dawce 5 mg wykazała szybką i długotrwałą skuteczność w redukcji objawów alergicznych, przewyższając desloratadynę i placebo (p<0,001), z początkiem działania już po 1 godzinie od podania. Ponadto, lek hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza uwalnianie VCAM-1 oraz przepuszczalność naczyń, co potwierdza jego wielokierunkowe działanie przeciwzapalne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie nosa, cetyryzyna, cząsteczka adhezji komórkowej, desloratadyna, DLQI, elektrokardiografia, farmakokinetyka i farmakodynamika, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, prowokacja alergenowa, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja skórna histaminowa, receptor histaminowy H1, roztocza kurzu domowego, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie nosa, świąd, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levalergedd 5 mg
Levalergedd zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek w dawce 5 mg (4,2 mg lewocetyryzyny), będącą silnym, wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1 (Ki = 3,2 nmol/l), z okresem półtrwania dysocjacji od receptorów H1 wynoszącym 115 ± 38 minut. Po podaniu dawki 5 mg obserwuje się szybkie i długotrwałe blokowanie receptorów H1 (90% po 4 godzinach, 57% po 24 godzinach). Lewocetyryzyna wykazuje istotne działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne, hamując m.in. migrację eozynofilów, uwalnianie VCAM-1 oraz zmniejszając przepuszczalność naczyń, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach klinicznych u dorosłych z sezonowym, całorocznym i przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa lek znacząco łagodził objawy, w tym niedrożność nosa, a także poprawiał jakość życia pacjentów bez występowania tachyfilaksji podczas 6-miesięcznej terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel i rumień pohistaminowy, badanie elektrokardiograficzne, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, eotaksyna, eozynofil, grupa kontrolna placebo, lewocetyryzyny dichlorowodorek, migracja eozynofilów, odstęp QT, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, tachyfilaksja, VCAM-1, wskaźnik wpływu dolegliwości skórnych - Leksykon substancji czynnych
Lewocetyryzyna – Właściwości farmakodynamiczne
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1 o wysokim powinowactwie (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie większym niż cetyryzyna. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji od receptorów (115 ± 38 min), co przekłada się na długotrwałe działanie przeciwhistaminowe – blokada receptorów wynosi 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od jednorazowego podania. Lewocetyryzyna wykazuje szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz skuteczność kliniczną potwierdzoną w licznych badaniach kontrolowanych placebo u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną. Ponadto, lek wykazuje dodatkowe właściwości przeciwzapalne, takie jak hamowanie migracji eozynofilów, uwalniania VCAM-1 oraz zmiany przepuszczalności naczyń, co przyczynia się do kompleksowego działania przeciwalergicznego i poprawy jakości życia pacjentów bez obserwowanego zjawiska tachyfilaksji podczas długotrwałego stosowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych, atopia, badanie farmakodynamiczne, badanie randomizowane, cząsteczka adhezji komórkowej, DLQI, działanie przeciwzapalne, EKG, enancjomer cetyryzyny, lek przeciwhistaminowy, migracja eozynofilów, odstęp QT, pochodna piperazyny, przepuszczalność naczyniowa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocze kurzu domowego, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tachyfilaksja, VCAM-1, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zenaro 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i silnym, wybiórczym antagonistą receptorów histaminowych H1, wykazuje wysokie powinowactwo do tych receptorów (Ki = 3,2 nmol/l), co jest dwukrotnie większe niż w przypadku cetyryzyny (Ki = 6,3 nmol/l). Jej okres półtrwania odłączania od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut, a blokada receptorów utrzymuje się na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania dawki 5 mg. W badaniach farmakodynamicznych wykazano, że dawka 5 mg lewocetyryzyny skutecznie hamuje powstawanie pohistaminowego bąbla i rumienia, z efektem utrzymującym się do 24 godzin (p<0,001), przewyższającym działanie desloratadyny. Ponadto, lek wykazuje szybki początek działania – już po 1 godzinie od podania – oraz hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pohistaminowy, badanie elektrokardiograficzne, badanie farmakodynamiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, cetyryzyna, choroba atopowa, desloratadyna, enancjomer cetyryzyny, eozynofil, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, odstęp QT, pochodna piperazyny, prowokacja alergenowa, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, roztocze kurzu domowego, świąd, tachyfilaksja, VCAM-1, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zyx 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enantiomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Zyx, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1, z wartością Ki wynoszącą 3,2 nmol/l, co jest dwukrotnie wyższym powinowactwem niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Okres półtrwania dysocjacji leku z receptorami H1 wynosi 115 ± 38 minut, a blokada receptorów utrzymuje się na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania dawki 5 mg. Działanie terapeutyczne lewocetyryzyny jest szybkie (początek po 1 godzinie) i długotrwałe (do 24 godzin), co potwierdzają badania kliniczne u pacjentów z sezonowym i całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną. W badaniu z udziałem 551 dorosłych z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, dawka 5 mg lewocetyryzyny wykazała istotną klinicznie poprawę objawów ocenianych skalą TSS oraz jakości życia, bez wystąpienia tachyfilaksji.
całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enantiomer cetyryzyny, eotaksyna, eozynofil, histamina, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skala TSS, tachyfilaksja, VCAM-1