Właściwości farmakodynamiczne
Levalergedd 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Levalergedd – wprowadzenie

Levalergedd jest lekiem przeciwhistaminowym należącym do grupy farmakoterapeutycznej pochodnych piperazyny (kod ATC: R06A E09). Substancją czynną produktu jest lewocetyryzyny dichlorowodorek w dawce 5 mg, co odpowiada 4,2 mg lewocetyryzyny w postaci tabletek powlekanych. ¹

Mechanizm działania

Lewocetyryzyna jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1. Stanowi ona (R)-enancjomer cetyryzyny, co determinuje jej specyficzne właściwości farmakologiczne. Badania dotyczące wiązania z receptorami wykazały, że lewocetyryzyna charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów H1 u ludzi, z wartością stałej dysocjacji Ki = 3,2 nmol/l. Co istotne, powinowactwo to jest dwukrotnie większe niż w przypadku cetyryzyny (Ki = 6,3 nmol/l). ²

Okres półtrwania dysocjacji lewocetyryzyny od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut. Po jednorazowym podaniu, już po 4 godzinach stwierdzono zablokowanie receptorów na poziomie 90%, a działanie to utrzymuje się długo, gdyż po 24 godzinach receptory pozostają zablokowane w 57%. Badania farmakodynamiczne u zdrowych ochotników potwierdziły, że działanie dawki lewocetyryzyny równej połowie dawki cetyryzyny jest porównywalne do działania cetyryzyny, zarówno w odniesieniu do skóry, jak i błony śluzowej nosa. ³

Działanie farmakodynamiczne

Badania porównawcze efektu przeciwhistaminowego

Działanie farmakodynamiczne lewocetyryzyny oceniano w badaniach randomizowanych przeprowadzonych z grupą kontrolną. W badaniu porównującym działanie lewocetyryzyny w dawce 5 mg, desloratadyny w dawce 5 mg i placebo na pohistaminowy bąbel i rumień, leczenie lewocetyryzyną powodowało istotne statystycznie hamowanie powstawania bąbla i rumienia. Efekt ten był najsilniejszy w ciągu pierwszych 12 godzin i utrzymywał się przez 24 godziny (p<0,001) w porównaniu z placebo i desloratadyną. ⁴

Szybkość początku działania

W badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo, dotyczących objawów wywołanych narażeniem na pyłki roślin w modelu z użyciem komory do prowokacji alergenowych, początek działania lewocetyryzyny w dawce 5 mg obserwowano już po 1 godzinie od podania produktu. ⁵

Badania in vitro i in vivo

W badaniach in vitro (komory Boydena i linie komórkowe) wykazano, że lewocetyryzyna hamuje indukowaną przez eotaksynę przezśródbłonkową migrację eozynofilów przez komórki skóry i płuc. W eksperymentalnym badaniu farmakodynamicznym in vivo (technika okienek skórnych) przeprowadzonym u 14 dorosłych pacjentów wykazano, w porównaniu z placebo, trzy główne działania hamujące lewocetyryzyny w dawce 5 mg zastosowanej w ciągu pierwszych 6 godzin reakcji wywołanej pyłkami:

• hamowanie uwalniania VCAM-1 (cząsteczka adhezji komórkowej naczyń)
• zmianę przepuszczalności naczyń
• zmniejszenie napływu eozynofilów

Te mechanizmy wyjaśniają działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne leku. ⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny potwierdzono w kilku badaniach klinicznych przeprowadzonych z grupą kontrolną placebo, metodą podwójnie ślepej próby u dorosłych pacjentów z różnymi postaciami alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa:

• sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
• całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
• przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa

Lewocetyryzyna w istotnym stopniu łagodziła wszystkie objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym także niedrożność nosa w niektórych badaniach. ⁷

W długoterminowym, trwającym 6 miesięcy badaniu klinicznym uczestniczyło 551 dorosłych pacjentów (w tym 276 pacjentów leczonych lewocetyryzyną) z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, u których objawy występowały przez co najmniej 4 dni w tygodniu, przez co najmniej 4 kolejne tygodnie. Pacjenci byli uczuleni na roztocza kurzu domowego i pyłki traw. Wykazano, że lewocetyryzyna w dawce 5 mg była klinicznie i statystycznie istotnie bardziej skuteczna od placebo w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Działanie to oceniano przy użyciu punktowego wskaźnika nasilenia objawów klinicznych (Total Symptom Score – TSS) przez cały czas trwania badania, przy czym nie występowało zjawisko tachyfilaksji (zmniejszenie skuteczności w miarę stosowania). Dodatkowo, przez cały czas trwania badania lewocetyryzyna istotnie poprawiała jakość życia pacjentów. ⁸

Przewlekła pokrzywka idiopatyczna

Skuteczność lewocetyryzyny w leczeniu przewlekłej pokrzywki idiopatycznej oceniono w badaniu klinicznym z grupą kontrolną placebo, w którym uczestniczyło 166 pacjentów. 85 pacjentów przyjmowało placebo, a 81 lewocetyryzynę w dawce 5 mg raz na dobę przez 6 tygodni. Leczenie lewocetyryzyną w porównaniu z placebo powodowało istotne zmniejszenie nasilenia świądu już w pierwszym tygodniu oraz w całym okresie leczenia. Stosowanie lewocetyryzyny w porównaniu z placebo powodowało także większą poprawę zależnej od stanu zdrowia jakości życia pacjentów, ocenianej na podstawie wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (Dermatology Life Quality Index). ⁹

Przewlekła idiopatyczna pokrzywka była badana jako model zaburzeń pokrzywkowych. Ponieważ uwalnianie histaminy jest kluczowym czynnikiem związanym z występowaniem pokrzywki, można oczekiwać, że lewocetyryzyna będzie skuteczna w łagodzeniu objawów również innych rodzajów pokrzywek, nie tylko przewlekłej idiopatycznej pokrzywki. ¹⁰

Bezpieczeństwo kardiologiczne

W badaniach elektrokardiograficznych nie wykazano znaczącego wpływu lewocetyryzyny na odstęp QT, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego leku. ¹¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci w wieku 6-12 lat

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność lewocetyryzyny w postaci tabletek u dzieci oceniano w dwóch badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo, w których uczestniczyli pacjenci w wieku od 6 do 12 lat z:

• sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
• całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa

W obydwu badaniach lewocetyryzyna znacząco łagodziła objawy alergiczne i poprawiała zależną od stanu zdrowia jakość życia pacjentów. ¹²

Dzieci w wieku poniżej 6 lat

Bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny u dzieci w wieku do 6 lat oceniano w warunkach klinicznych w kilku krótko- i długotrwałych badaniach:

• badanie u 29 dzieci w wieku 2 do 6 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, stosujących lewocetyryzynę w dawce 1,25 mg 2 razy na dobę przez 4 tygodnie
• badanie u 114 dzieci w wieku od 1 roku życia do 5 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa lub przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, leczonych lewocetyryzyną w dawce 1,25 mg 2 razy na dobę przez 2 tygodnie
• badanie u 45 dzieci w wieku od 6 do 11 miesiąca życia z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa lub przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, leczonych lewocetyryzyną w dawce 1,25 mg raz na dobę przez 2 tygodnie
• długotrwałe badanie kliniczne (18 miesięcy) u 255 dzieci z atopią, leczonych lewocetyryzyną, których wiek w chwili rozpoczęcia badania wynosił od 12 do 24 miesięcy życia

Profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego w badaniach krótkoterminowych przeprowadzonych u dzieci w wieku od 1 do 5 lat, co potwierdza dobrą tolerancję leku także u najmłodszych pacjentów. ¹³