wapniejąca choroba zastawki aorty

Wapniejąca choroba zastawki aorty (ang. calcific aortic valve disease, CAVD) to przewlekły proces degeneracyjny charakteryzujący się stopniowym odkładaniem się złogów wapniowych w obrębie płatków zastawki aortalnej. Stanowi najczęstszą przyczynę stenozy aortalnej w krajach rozwiniętych, szczególnie u osób powyżej 65. roku życia.

Patofizjologia CAVD obejmuje procesy zapalne, odkładanie lipidów oraz aktywną kalcyfikację, przypominające mechanizmy obserwowane w miażdżycy. Czynniki ryzyka to wiek, płeć męska, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, palenie tytoniu, cukrzyca oraz predyspozycje genetyczne, w tym wrodzona dwupłatkowa zastawka aortalna.

Progresja choroby przebiega od wczesnej fazy zwapnienia (sclerosing) bez istotnego zwężenia zastawki, do zaawansowanej stenozy aortalnej z upośledzeniem przepływu krwi. W obrazie klinicznym początkowo choroba może przebiegać bezobjawowo, a wraz z progresją pojawiają się typowe objawy stenozy: duszność wysiłkowa, bóle dławicowe, zasłabnięcia i omdlenia.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym, które pozwala ocenić stopień zwapnienia, grubość płatków zastawki oraz gradient ciśnień przezzastawkowych. W zaawansowanych przypadkach metodą z wyboru pozostaje leczenie zabiegowe: chirurgiczna wymiana zastawki (SAVR) lub przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej (TAVI).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl