nefrocalcinosis

Nefrocalcynoza (nefrocalcinosis) to schorzenie charakteryzujące się patologicznym odkładaniem się złogów wapniowych w miąższu nerek. W przeciwieństwie do kamicy nerkowej, gdzie złogi tworzą się w układzie kielichowo-miedniczkowym, w nefrocalcynozie dochodzi do odkładania wapnia bezpośrednio w tkance nerkowej – głównie w cewkach nerkowych i śródmiąższu.

Patologia ta może być związana z różnorodnymi zaburzeniami metabolicznymi i endokrynologicznymi, takimi jak: pierwotna nadczynność przytarczyc, dystalna kwasica cewkowa typu I, sarkoidoza, hiperoksaluria, zespół mleczno-alkaliczny, czy nadmierna suplementacja witaminy D. Nefrocalcynoza może również wystąpić w przebiegu niektórych chorób genetycznych, jak np. w zespole Barttera.

Klinicznie nefrocalcynoza może przebiegać bezobjawowo i zostać wykryta przypadkowo podczas badań obrazowych. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do upośledzenia funkcji nerek, przewlekłej choroby nerek, a w konsekwencji do niewydolności nerek. W diagnostyce kluczową rolę odgrywają badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), badania laboratoryjne oceniające gospodarkę wapniowo-fosforanową oraz funkcję nerek.

Leczenie nefrocalcynozy koncentruje się na identyfikacji i leczeniu choroby podstawowej, kontroli zaburzeń metabolicznych oraz zapobieganiu dalszemu odkładaniu się złogów wapniowych. Istotne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta, modyfikacja diety oraz farmakoterapia dostosowana do przyczyny schorzenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl