płytka tarczkowa
Płytka tarczkowa (ang. discoid plaque) to termin dermatologiczny określający charakterystyczną zmianę skórną, najczęściej występującą w przebiegu tocznia rumieniowatego układowego (SLE) lub tocznia rumieniowatego dyskoidalnego (DLE). Ma ona postać dobrze odgraniczonego, okrągłego lub owalnego, lekko uniesionego ogniska rumienia o czerwonobrunatnym zabarwieniu.
Typowo płytki tarczkowe lokalizują się na skórze twarzy, szczególnie na policzkach, nosie, czole i małżowinach usznych, czyli w miejscach eksponowanych na promieniowanie UV. Charakterystyczne cechy mikroskopowe obejmują hiperkeratozę, zatkanie mieszków włosowych, zanik naskórka oraz naciek zapalny wokół przydatków skóry i naczyń krwionośnych.
W rozwiniętej postaci płytki tarczkowe wykazują triadę objawów: rumień, hiperkeratozę i zanik skóry. W centralnej części zmiany często występuje złuszczanie, a w zaawansowanych przypadkach dochodzi do atrofii skóry z pozostawieniem charakterystycznych bliznowaceń i odbarwień. Diagnostyka różnicowa obejmuje łuszczycę, liszaj płaski, sarkoidozę oraz niektóre chłoniaki skórne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Objawy
Entropion to schorzenie okulistyczne charakteryzujące się inwersją brzegu powieki, najczęściej dolnej, co prowadzi do tarcia rzęs i skóry powieki o rogówkę. Objawy obejmują uczucie ciała obcego, zaczerwienienie, ból, pieczenie, nadwrażliwość na światło i wiatr, nadmierne łzawienie (epifora) oraz pogorszenie ostrości widzenia, szczególnie w przypadku uszkodzenia rogówki. Entropion występuje częściej u osób starszych, zwłaszcza po 60. roku życia, z przewagą u kobiet, i może mieć charakter okresowy lub stały. Nieleczony entropion prowadzi do powikłań takich jak abrazje, owrzodzenia, zakażenia, bliznowacenie, neowaskularyzacja i ścieńczenie rogówki, a w zaawansowanych przypadkach nawet do perforacji rogówki, co stanowi zagrożenie dla wzroku.
abrazja rogówki, bliznowacenie rogówki, brzeg powieki, entropion, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, entropion spastyczny, epifora, fotofobia, gałka oczna, jaglica, mięsień okrężny oka, neowaskularyzacja rogówki, operacja entropionu, ostrość widzenia, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, płytka tarczkowa, powieka dolna, rogówka, ścieńczenie rogówki, uszkodzenie oka, zadrapanie rogówki, zakażenie oka, zapalenie powiek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Etiologia i przyczyny
Ektropion to wywinięcie dolnej powieki na zewnątrz, prowadzące do ekspozycji spojówki i zaburzenia funkcji ochronnej oka. Najczęstszą formą jest ektropion inwolucyjny, związany z osłabieniem mięśni i ścięgien powieki dolnej w przebiegu starzenia, szczególnie po 60. roku życia. Inne typy to ektropion paralityczny, wynikający z porażenia nerwu twarzowego (np. porażenie Bella z udziałem reaktywacji HSV-1), bliznowaty spowodowany skróceniem przedniej blaszki powieki (np. po urazach, oparzeniach, radioterapii, przewlekłym stosowaniu leków takich jak dorzolamid i brymonidyna), mechaniczny wywołany przez masy odciągające powiekę oraz rzadki ektropion wrodzony związany z wadami genetycznymi (np. zespół Downa). Czynniki ryzyka obejmują operacje powiek (zwłaszcza blefaroplastykę z nadmiernym usunięciem skóry), przewlekłe narażenie na promieniowanie UV, choroby skóry (kontaktowe zapalenie skóry, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, łuszczyca), choroby neurologiczne (stwardnienie rozsiane, udar) oraz szybka utratę masy ciała. Występowanie ektropionu po wycięciu guza powieki wynosi 2,5-7%, a po przeszczepie skóry pełnej grubości 14,2%, szczególnie przy ranach >21 mm.
bisfosfoniany, blefaroplastyka, chirurgia Mohsa, choroba autoimmunologiczna skóry, drażniące kontaktowe zapalenie skóry, ektropion, ektropion bliznowaty, ektropion inwolucyjny, ektropion mechaniczny, ektropion paralityczny, ektropion wrodzony, ichtioza, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczyca, mięsień okrężny oka, nerw twarzowy, płytka tarczkowa, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, radioterapia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, udar mózgu, wirus opryszczki pospolitej, wywinięcie powieki, zespół bezdechu sennego, zespół Downa, zwój kolankowy - Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Epidemiologia
Entropion, definiowany jako podwinięcie powieki do wewnątrz, jest schorzeniem okulistycznym o częstości występowania około 2% w populacji ogólnej, ze wzrostem do 2,1% u osób powyżej 60. roku życia, a nawet do 7,6-11% u pacjentów powyżej 80 lat. Częstość występowania jest wyższa u kobiet (2,4%) niż u mężczyzn (1,9%) oraz różni się etnicznie – entropion inwolucyjny dotyczy 2,4% osób rasy białej i 0,8% rasy czarnej. Schorzenie występuje częściej obustronnie niż jednostronnie (3:1). Główne typy entropionu to inwolucyjny (najczęstszy, 78,57% przypadków), bliznowaty (związany m.in. z jaglicą – zakażeniem Chlamydia trachomatis), spastyczny oraz wrodzony (bardzo rzadki). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, w tym testach takich jak snap-back, dystrakcji powieki, cyfrowej ewersji oraz orbicularis override test. W przypadku entropionu bliznowatego wskazane są badania w kierunku infekcji i chorób autoimmunologicznych.
badanie kliniczne, biomikroskopia, Chlamydia trachomatis, chorobowość, ektropion inwolucyjny, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, entropion spastyczny, entropion wrodzony, infekcja oka, jaglica, mięsień okrężny oka, owrzodzenie rogówki, płytka tarczkowa, podwinięcie powieki, skala VAS, ślepota zakaźna, test cyfrowej ewersji, test dystrakcji powieki, trichiasis, uszkodzenie rogówki, utrata wzroku