powieka dolna

Powieka dolna to elastyczna struktura anatomiczna stanowiąca dolną osłonę gałki ocznej. Zbudowana jest z kilku warstw: skóry, mięśni, tkanki łącznej, chrząstki (tarczki) i spojówki. Pełni kluczową rolę w ochronie oka przed urazami mechanicznymi, zanieczyszczeniami oraz uczestniczy w rozprowadzaniu filmu łzowego po powierzchni gałki ocznej.

W obrębie powieki dolnej znajdują się istotne struktury anatomiczne: gruczoły tarczkowe (Meiboma), wydzielające lipidową warstwę filmu łzowego, oraz rzęsy, które dodatkowo chronią oko przed drobnymi ciałami obcymi. Krawędź powieki dolnej przylega do rogówki i tworzy tzw. menisk łzowy, który jest elementem prawidłowego odprowadzania łez.

Choroby powieki dolnej obejmują stany zapalne (zapalenie brzegów powiek), zmiany pozycji (entropion – podwinięcie do wewnątrz, ektropion – odwinięcie na zewnątrz), nowotwory (np. rak podstawnokomórkowy), oraz zmiany zwyrodnieniowe. Diagnostyka i leczenie schorzeń powieki dolnej stanowi istotny element okulistyki klinicznej, gdyż zaburzenia jej funkcji mogą prowadzić do poważnych powikłań dotyczących całego narządu wzroku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl